ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ - ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ

 

                                                    ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Όλη η εργατική τάξη αυτής της χώρας πρέπει να ενισχύσει και να συμμετέχει δυναμικά και μαζικά στην Γενική Απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 6 Νοέμβρη. Να παλέψει με σύνθημα και στόχο την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας, για να ανατρέψουμε τους τροϊκανούς και τους Έλληνες εντολοδόχους τους. Να συγχρονίσουμε τα βήματα μας με τους προλετάριους όλης της υφηλίου, με τους αγώνες τους που θεριεύουν σε κάθε γωνιά της Γης, κάτω από το βάρος ενός συστήματος που χρεοκοπεί παγκόσμια σπέρνοντας τον θάνατο. Από την Αμερική και την Κίνα, μέχρι την Ευρώπη και τον Αραβικό Κόσμο, κάθε ταξική μάχη, «μικρή» ή μεγάλη, σήμερα μπορεί να γίνει το σπίρτο που θα βάλει φωτιά στο διάχυτο εύλεκτο υλικό. Γι’ αυτό και η μάχη της 6ης Νοέμβρη έχει τη δική της σημασία.
Την ίδια στιγμή, δεν θα δώσουμε ούτε χιλιοστό χώρο, ούτε γραμμάριο εμπιστοσύνης στους ξεπουλημένους γραφειοκράτες. Δεν έχουμε αυταπάτες ούτε για τις προθέσεις τους, ούτε για την αποτελεσματικότητα των «άσφαιρων» μέσων πάλης που προκρίνουν ενάντια στον καπιταλιστικό ολετήρα. Ακόμα και αυτές τις 24ωρες τουφεκιές, αρνούνται να τις προετοιμάσουν και οργανώσουν στοιχειωδώς. Πως περιμένουν εμπιστοσύνη από τους εργαζόμενους, όταν οι καρεκλοκένταυροι της ΑΔΕΔΥ εδώ και κοντά 8 εβδομάδες τηρούν «σιγήν ιχθύος» για την ηρωική μάχη που δίνουν οι πανεπιστημιακοί υπάλληλοι; Με ποιο θράσος ζητούν να τους αναγνωρίσουμε ως ηγέτες και μπροστάρηδες στους αγώνες μας; Όταν ο οδοστρωτήρας της μνημονιακής βαρβαρότητας ήδη συνθλίβει τα οστά του λαού αυτής της χώρας, οι «κύριοι» εργατοπατέρες μας προτείνουν να αμυνθούμε με κραυγές και με γυμνές παλάμες. Να σταματήσουμε τις ιδιωτικοποιήσεις αγαθών και τα κλεισίματα εργοστασίων (ΛΑΡΚΟ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ κλπ.), να βάλουμε τέλος στα μονιμοποιημένα πλέον χαράτσια, να μην χάσουμε κι άλλο από τους μισθούς και τις συντάξεις μας, να μην ανεχτούμε κι άλλους απολυμένους σε Δημόσιο κι Ιδιωτικό τομέα, κι όλ’ αυτά, κάνοντας το αγωνιστικό μας «χρέος» μια φορά ανά λίγους μήνες… Όχι, δεν πείθουν πλέον κανένα.
Για βάλουμε τέλος στη καταστροφή της ζωής μας πρέπει να ανατρέψουμε τα μνημόνια και την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που ήδη εφαρμόζει την κίβδηλη «θεωρία των δύο άκρων» ενάντια σε αγωνιστές-κατοίκους των Σκουριών, που εισβάλλει με ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ, που συλλαμβάνει και  απελαύνει  Τούρκους Κομμουνιστές απεργούς πείνας, που επιστρατεύει όλο της τον αυταρχισμό για να αντιμετωπίσει κάθε εργατικό αγώνα, έχοντας χάσει κάθε έρεισμα μέσα στη κοινωνία.
Για να μπορέσουμε  να ανατρέψουμε τους ενόχους αυτών των εγκλημάτων, πρέπει να συγκεντρώσουμε όλες μας τις δυνάμεις σε ένα αγώνα μέχρι τέλους, γράφοντας στη σημαία μας Ενότητα και Ανεξαρτησία της εργατικής τάξης. Λέξεις άγνωστες και απεχθείς, για τους Παναγόπουλους κάθε κοπής.
Αλλά ούτε και αυτή η 24ωρη μάχη της 6ης Νοέμβρη τους ανήκει, όσο μικρή και ανεπαρκής κι αν είναι για τις ανάγκες της εποχής. Δεν είναι αυτοί που κατεβάζουν τους εργαζόμενους στο δρόμο, είναι η πείνα, η φτώχεια και η ταξική οργή. Συναισθήματα για τα οποία δεν έχουν ιδέα οι αποκομμένοι από τα βάσανα των εργατών «συνδικαλιστές ηγέτες». Αν ήταν στο χέρι τους, αν δεν αισθανόντουσαν την λαϊκή πίεση κι αν δεν φοβόντουσαν να κυκλοφορήσουν στο δρόμο, ούτε καν αυτή την απεργία δεν θα προκηρύσσανε. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να τους την χαρίσουμε, ούτε θα τους κάνουμε τη χάρη απέχοντας ή συμμετέχοντας στις ψοφοδεείς συγκεντρώσεις τους κάτω από τα δικά τους συνθήματα.
Θα βρεθούμε στο δρόμο, δίπλα σε συντρόφους εργάτες, δίπλα σε κάθε καταπιεσμένο και εκμεταλλευόμενο άνθρωπο που μοιραζόμαστε κοινά πάθη και κοινούς πόθους, για να παλέψουμε να κάνουμε παρελθόν τον κόσμο της δυστυχίας και να ανοίξουμε διάπλατα τις πόρτες στον κόσμο που θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας, στον κόσμο του Παγκόσμιου Σοσιαλισμού.

                                      ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 6ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ!
                                              ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!
                                          ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ - ΒΕΝΙΖΕΛΟY
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ! - ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ  ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΩΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ

Να οργανώσουμε ομάδες αυτοάμυνας και εργατικές πολιτοφυλακές σε ενιαίο αντιφασιστικό μέτωπο.

Με την εργατική τάξη στους δρόμους ο λαός θα σαρώσει τους φασίστες και το καπιταλισμό που τους γεννά.

Γι΄αυτό ούτε "συνταγματικά" ούτε "δημοκρατικά" τόξα. Να ανατρέψουμε τη κυβέρνηση των καπιταλιστών. Με την εξουσία στα χέρια συμβουλίων των εργατών καταργούμε την εκμετάλλευση και τη καταπίεση, ανοίγουμε το δρόμο της απελευθέρωσης και του ελευθεριακού κομμουνισμού

ΕΕΚ
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΩΝ ΤΩΡΑ

   Αυτό το σύνθημα αναγραφότανε στο πανώ του ΕΕΚ το απόγευμα του Σαββάτου 5 Οκτώβρη σε αντιφασιστική πορεία στην οποία συμμετείχε και καλούσε και το ΕΕΚ.

   Οι καταλήψεις Ματσάγγου και Τερμίτα, η Λαϊκή Συνέλευση γειτονιάς αγ. Νεκταρίου, το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα καθώς και πολλοί ανένταχτοι αγωνιστές, αριστεροί αντιφασίστες και αντιφασίστριες συμμετείχανε ενεργά διαδηλώνοντας ότι ο φασισμός δεν νικιέται και δεν εξαφανίζεται με δήθεν συλλήψεις ναζιστών και πόσο μάλλον από μια κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού όπως η σημερινή.

   Ο φασισμός νικιέται από ένα δυνατό εργατικό - λαϊκό κίνημα που θα βρίσκεται ενωμένο σε ενιαίο μέτωπο όλων όσων θέλουνε να παλέψουνε για μια κοινωνία που όχι μόνο δεν θα έχει φασισμό αλλά πάνω από όλα δεν θα μπορεί να έχει την γενεσιουργό αιτία του, τον καπιταλισμό.

   Κι αυτή η κοινωνία μπορεί να είναι μόνο η σοσιαλιστική !

ΕΕΚ // ΚΟ Θεσσαλίας 06/10/2013

  

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ

 

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα συμμετέχει και καλεί στην πορεία του Σαββάτου 06/10/2013, στη πλατεία αγ. Νικολάου Βόλου στις 18:00

Οι πρόσφατες συλλήψεις βουλευτών, μελών της ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» καθώς και του γελοίου «Φύρερ» της Νίκου Μιχαλολιάκου, κατέληξαν στην απελευθέρωση των περισσότερων εξ αυτών, επιβεβαιώνοντας το πιθανότερο σενάριο αφού είναι βέβαιο πως το κράτος δεν θα κόψει το δεξί του χέρι. Συγχρόνως τα συγκεκριμένα γεγονότα έκαναν ακόμη πιο φανερή την επιδείνωση της καπιταλιστικής συστημικής κρίσης στην κοινωνικά κατεστραμμένη Ελλάδα. Μόλις λίγες ημέρες πριν από τη δολοφονία του αντιφασίστα κι εργαζόμενου Παύλου Φύσσα, ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης και δημοσιογράφοι στα φιλοκυβερνητικά αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης υποστήριξαν τη δυνατότητα ενός μελλοντικού συνασπισμού στην εξουσία, μετά τις επόμενες εκλογές, μεταξύ της κυβερνώσας δεξιάς "Νέας Δημοκρατίας" με μια "πιο σοβαρή"(!) και "πιο μετριοπαθή" εκδοχή της ίδιας της «Χρυσής Αυγής».
Η τεράστια λαϊκή οργή μετά τη δολοφονία του Παύλου από τους Ναζί γκάνγκστερ, που έγινε κάτω από τα μάτια της παρούσας στο χώρο του εγκλήματος τοπικής αστυνομίας, καθώς και η διεθνής κατακραυγή για τον ρόλο της κυβέρνησης Σαμαρά και του ελληνικού κράτους, το οποίο άφησε ατιμώρητες 4 δολοφονίες και 400 σοβαρούς τραυματισμούς μέσα σε ένα χρόνο από τις επιθέσεις των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου, παρήγαγε μια πολιτικά αφόρητη κατάσταση για την καπιταλιστική κυβέρνηση, η οποία υποχρεώθηκε να ενεργήσει όχι από φόβο, για την απειλή που αντιπροσωπεύουν οι εγκληματίες της «Χρυσής Αυγής», αλλά για την πολύ πιθανή έκρηξη του λαϊκού μίσους θα τους έκανε να χάσουν εντελώς τον έλεγχο της κατάστασης. Κι αυτό γιατί οι προεπαναστατικές συνθήκες στην Ελλάδα ωριμάζουν ραγδαία.
Η δολοφονία ήρθε μια εβδομάδα μετά από το πρώτο κύμα ενός ισχυρού κινήματος απεργιών στο δημόσιο τομέα, και ενώ η τρόικα επισκέπτεται και πάλι την Ελλάδα για να υπαγορεύσει νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Αυτή τη φορά ήταν ένας Έλληνας που σκοτώθηκε από τους Ναζί και όχι άλλος ένας μετανάστης. Έτσι, το σύνολο του λαού, συμπεριλαμβανομένου και ενός συντηρητικού εθνικιστικού μέρους των Ελλήνων που παρέμενε σιωπηλό όταν οι μετανάστες σκοτώνονταν ή όταν Εβραίοι παραπέμπονταν σε δίκη, όπως ο γ.γ. του ΕΕΚ, δεν μπορούσε να ανεχθεί άλλο τον εγκληματικό ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης και του κράτους μαζί και των ναζιστικών φρουρών του.
Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενεργήσει. Αλλά καμία αυταπάτη δε μπορεί να καλλιεργηθεί για την κυβέρνηση, όταν οι ηγετικοί, στενοί κύκλοι των «συμβούλων» γύρω από τον πρωθυπουργό αποτελούνται από γνωστούς ακροδεξιούς εθνικιστές, και φανατικούς αντισημίτες (Π. Μπαλτάκος, Χρ. Λαζαρίδης, Φαήλος Κρανιδιώτης κλπ. ), ακόμη και από πρώην ηγετικά μέλη του ελληνικού ναζισμού (Βορίδης, εκπρόσωπος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, ο υπουργός Υγείας Γεωργιάδης, ο στενός του ομοϊδεάτης και "σύμβουλος" Θανάσης Πλεύρης, γιος του διαβόητου γκουρού του ελληνικού ναζισμού Κώστα Πλεύρη, και τώρα διορισμένος από το Σαμαρά στην καίρια θέση του Αντιπρόεδρου του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων κ.ά.). Κανείς δεν μπορεί να είναι ασφαλής ή αφελής γνωρίζοντας ότι οι Ναζί έχουν σημαντικές θέσεις και ισχυρή επιρροή στο εσωτερικό της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών και του στρατού.
Η ίδια η κυβέρνηση δεν τους καλύπτει μόνο, αλλά και χρησιμοποιεί εσκεμμένα τις τρέχουσες συλλήψεις των πιο εξεχόντων μελών της συμμορίας, για την εισαγωγή νέας αντιδημοκρατικής νομοθεσίας και την επιβολή μέτρων κατά της Αριστεράς στο όνομα της «καταπολέμησης του δεξιού και αριστερού εξτρεμισμού ".
Πάνω απ’ όλα, εξακολουθούν να υπάρχουν και να επιδεινώνονται οι υλικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βοήθησαν τη «Χρυσή Αυγή» να γίνει το τρίτο μεγαλύτερο αστικό κόμμα της χώρας: η καπιταλιστική συστημική χρεοκοπία, τα μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού, που επιβάλλονται από την τρόικα της ΕΕ / ΕΚΤ / ΔΝΤ, η αποσύνθεση ενός απαξιωμένου αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος.
Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό δεν μπορεί να διαχωριστεί από την αδιάλλακτη πάλη κατά της κοινωνικής καταστροφής. Για να φύγουν η τρόικα και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και να συντριβεί το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα που δημιουργεί την πείνα και τη μαζική ανεργία, απαιτείται η οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας και η οικοδόμηση του ενιαίου μετώπου των εργατικών και λαϊκών οργανώσεων. Για να ανοίξει ο δρόμος σε μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση και την ανάληψη της εξουσίας από τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους είναι αναγκαία η ίδρυση εργατικών ομάδων αυτοάμυνας κατά των Ναζί και της κρατικής καταστολής.
Το δίλλημα είναι:

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!

ΟΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Οι συλλήψεις των βουλευτών και των μελών της ναζιστικής «Χρυσής Αυγής», συμπεριλαμβανομένου της γελοίου "Φύρερ" τους Νίκου Μιχαλολιάκου, το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Αθήνα, μετά τη δολοφονία του νεαρού αριστερού αντιφασίστα καλλιτέχνη του hip hop και εργαζόμενου Παύλου Φύσσα, είναι ένα σαφές σημάδι της επιδείνωσης της καπιταλιστικής συστημικής κρίσης στην κοινωνικά κατεστραμμένη Ελλάδα. Μόλις λίγες ημέρες πριν από το έγκλημα, ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης (όπως ο γραμματέας της ίδιας της κυβέρνησης Π. Μπαλτάκος) και δημοσιογράφοι στα φιλοκυβερνητικά αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης (για παράδειγμα, στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ) υποστήριξαν τη δυνατότητα ενός μελλοντικού συνασπισμού στην εξουσία, μετά τις επόμενες εκλογές, μεταξύ της κυβερνώσας δεξιάς "Νέας Δημοκρατίας" με μια "πιο σοβαρή"(!), "πιο μετριοπαθή" εκδοχή της ίδιας της «Χρυσής Αυγής».
Αλλά η τεράστια λαϊκή οργή μετά τη δολοφονία του Παύλου από τους Ναζί γκάνγκστερ που έγινε κάτω από τα μάτια της επιβλέπουσας τοπικής Αστυνομίας, η οποία βρισκόταν παρούσα στο χώρο του εγκλήματος, καθώς και η διεθνής κατακραυγή για τον ρόλο της κυβέρνησης Σαμαρά και του ελληνικού κράτους, το οποίο άφησε ατιμώρητες 4 δολοφονίες και 400 σοβαρούς τραυματισμούς μέσα σε ένα χρόνο από τις επιθέσεις των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου επικουρούμενες από την Αστυνομία, παρήγαγε μια πολιτικά αφόρητη κατάσταση για την καπιταλιστική κυβέρνηση. Υποχρεώθηκαν να ενεργήσουν όχι από φόβο, για την απειλή που αντιπροσωπεύουν οι εγκληματίες της «Χρυσής Αυγής», τα παρακρατικά όργανα του κράτους. Εκείνο που φοβήθηκαν ήταν ότι η έκρηξη του λαϊκού μίσους θα τους κάνει να χάσουν εντελώς τον έλεγχο της κατάστασης. Μετά το έγκλημα της 18 Σεπτεμβρίου, οι μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που ακολούθησαν και οι συλλήψεις της 28ης Σεπτεμβρίου, είναι σημάδια μιας κατάστασης, όπου η άρχουσα τάξη χάνει τον έλεγχο και η εργατική τάξη εξακολουθεί να μην τον έχει ακόμη κερδίσει. Οι προεπαναστατικές συνθήκες στην Ελλάδα ωριμάζουν ραγδαία.
Η δολοφονία του Παύλου ήρθε μια εβδομάδα μετά από ένα πρώτο κύμα ενός ισχυρού κινήματος απεργιών στο δημόσιο τομέα, και ενώ η τρόικα επισκέπτεται και πάλι την Ελλάδα για να υπαγορεύσει νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Μόνο δύο εβδομάδες πριν από το έγκλημα, έλαβε χώρα η δίκη δύο αντιφασιστών, του Γενικού Γραμματέα του EEK Σάββα Μιχαήλ-Μάτσα και του πρώην Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κωνσταντίνου Μουτζούρη μετά από μήνυση της Χρυσής Αυγής, την οποία στήριξαν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους. Χάρη σε ένα ισχυρό κίνημα αλληλεγγύης, διεθνώς και στην Ελλάδα, η δίκη τελείωσε, κηρύσσοντας «αθώους» τους δύο κατηγορούμενους. Ήταν η πρώτη δίκη που έχασε η «Χρυσή Αυγή» μετά την άνοδό της! Όμως, από την πρώτη στιγμή, στη συνέχεια, υπήρξε εκ νέου μια κλιμακούμενη εκστρατεία καταστολής από την αστυνομία κατά της Αριστεράς και των αναρχικών, συνοδευόμενη από απειλές θανάτου από την «Χρυσή Αυγή» εναντίον του EEK, του γραμματέα του και κατά του αντιφασιστικού κινήματος στο σύνολό του. Μια σειρά από νέες βίαιες επιθέσεις από τάγματα εφόδου κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μια ισχυρή ναζιστική συμμορία 50 ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του δολοφόνου Ρουπακιά.
Αυτή τη φορά ήταν ένας Έλληνας που σκοτώθηκε από τους Ναζί, όχι ένας μετανάστης, όπως οι Πακιστανοί, Μπαγκλαντεσιανοί, Αφγανοί ή Αιγύπτιοι που σκοτώθηκαν από την «Χρυσή Αυγή» και τους υποστηρικτές τους στην Αστυνομία κατά το πρόσφατο παρελθόν, ιδιαίτερα μετά την εκλογή το 2012 των Ναζί στη Βουλή των Ελλήνων. Έτσι, το σύνολο του λαού, συμπεριλαμβανομένου και ενός συντηρητικού εθνικιστικού μέρους των Ελλήνων που παρέμενε σιωπηλό όταν οι μετανάστες σκοτώνονταν ή όταν Εβραίοι παραπέμπονταν σε δίκη, δεν μπορούσε να ανεχθεί άλλο τον εγκληματικό ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης και του κράτους του ίδιου, όχι μόνο των ναζιστικών φρουρών του.
Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενεργήσει. Αλλά καμία αυταπάτη δε μπορεί να καλλιεργηθεί για την κυβέρνηση, όταν οι ηγετικοί, στενοί κύκλοι των «συμβούλων» γύρω από τον πρωθυπουργό αποτελούνται από πολύ γνωστούς ακροδεξιούς εθνικιστές, και φανατικούς αντισημίτες (Π. Μπαλτάκος, Χρ. Λαζαρίδης, Φαήλος Κρανιδιώτης κλπ. ), ακόμη και από πρώην ηγετικά μέλη του ελληνικού ναζισμού (Μάκης Βορίδης, εκπρόσωπος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, ο υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ο στενός του ομοϊδεάτης και "σύμβουλος" Θανάσης Πλεύρης, γιος του διαβόητου γκουρού του ελληνικού ναζισμού Κώστα Πλεύρη, και τώρα διορισμένος από το Σαμαρά στην κάιρια θέση του Αντιπρόεδρου του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων κ.ά.). Κανείς δεν μπορεί να είναι ασφαλής ή αφελής γνωρίζοντας ότι οι Ναζί έχουν σημαντικές θέσεις και ισχυρή επιρροή στο εσωτερικό της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών και του στρατού.
Η ίδια η κυβέρνηση δεν τους καλύπτει μόνο, αλλά και χρησιμοποιεί εσκεμμένα τις τρέχουσες συλλήψεις των πιο εξεχόντων μελών της συμμορίας, για την εισαγωγή νέας αντιδημοκρατικής νομοθεσίας και την επιβολή μέτρων κατά της Αριστεράς στο όνομα της «καταπολέμησης του εξτρεμισμού, τόσο δεξιού όσο και αριστερού ".
Πάνω απ’ όλα, εξακολουθούν να υπάρχουν και να επιδεινώνονται οι υλικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που βοήθησαν τη «Χρυσή Αυγή» να γίνει το τρίτο μεγαλύτερο αστικό κόμμα της χώρας, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ακόμη και μετά τη δολοφονία του Παύλου: η καπιταλιστική συστημική χρεοκοπία, τα μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού, που επιβάλλονται από την τρόικα της ΕΕ / ΕΚΤ / ΔΝΤ, η αποσύνθεση ενός απαξιωμένου αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος.
Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό δεν μπορεί να διαχωριστεί από την αδιάλλακτη πάλη κατά της κοινωνικής καταστροφής, για να φύγουν η τρόικα και οι υπάλληλοί της, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ· για να συντριβεί το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα που δημιουργεί την πείνα και τη μαζική ανεργία, καθώς και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους και το συμπλήρωμά τους, τα ναζιστικά τάγματα εφόδου· για να ανοίξει ο δρόμος σε μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση και την ανάληψη της εξουσίας από τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους και την εκ βάθρων αναδιοργάνωση της κοινωνίας σε νέες κοινωνικές βάσεις.
Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα!

Σάββας Μιχαήλ
30 Σεπτέμβρη, 2013

Δήλωση Κατερίνας Μάτσα

Καταγγέλλω με αποστροφή την προβοκάτσια του λεγόμενου «μετώπου γυναικών» της χρυσής αυγής, που τόλμησε να αναρτήσει φωτογραφία και κείμενό μου για τα ναρκωτικά στο site της. Στο site μιας ναζιστικής οργάνωσης που εντάσσει τους τοξικομανείς, όπως και τους ψυχασθενείς στους «υπανθρώπους», τις “ζωές ανάξιες να ζουν”. Στο site μιας εγκληματικής οργάνωσης, με την οποία χωρίζουν εμένα και όλο το λαό τα ποτάμια αίματος των ναζιστικών εγκλημάτων.

 Το ΕΕΚ, στο οποίο έχω την τιμή να ανήκω, βρέθηκε στις 3 Σεπτέμβρη 2013, με τον γραμματέα του Σάββα Μιχαήλ, στο εδώλιο του κατηγορούμενου μετά από μήνυση της «Χρυσής αυγής». Σε αυτή τη δίκη αποκαλύφθηκε, μέσα από το τεράστιο κύμα συμπαράστασης, διεθνώς και στη χώρα μας, στους κατηγορούμενους Σ. Μιχαήλ και Κ. Μουτζούρη, ότι το αντιφασιστικό μέτωπο που οικοδομείται είναι έτοιμο να δώσει τη μάχη για να ξεκαθαρίσει το ίδιο το εργατικό κίνημα τους ανοιχτούς λογαριασμούς του με το φασισμό, το ναζισμό, τους εκπροσώπους της ιστορικής βαρβαρότητας σε όλα τα επίπεδα.

Η καταγγελία αυτής της κατάπτυστης, προβοκατόρικης ανάρτησης είναι μια προειδοποίηση ότι τα βρώμικα σχέδια των σκοτεινών κύκλων δεν θα περάσουν.

Αθήνα, 30/9/2013

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΕΚ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΉΣ»

Οι συλλήψεις του αρχηγίσκου και πρωτοκλασάτων στελεχών της Ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» εκδηλώνει την βαθύτατη κρίση μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς και την δεξιά μνημονιακή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μετά την λαϊκή κατακραυγή που ακολούθησε την άνανδρη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον Ρουπακιά και το ναζιστικό τάγμα εφόδου στο Κερατσίνι.
Το αίμα του Παύλου πέφτει πάνω στις κεφαλές του κράτους και των παρακρατικών παιδιών του. Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο της άρχουσας τάξης, η οποία και προσπαθεί να βάλει φίμωτρο στα μαντρόσκυλά της όχι γιατί φοβάται μήπως δαγκώσουν την ίδια αλλά μην προκαλέσουν μια ανεξέλεγκτη θύελλα που θα ξεπερνούσε εκείνη του Δεκέμβρη 2008.
Κράτος και κυβέρνηση θέλουν να ανασυνταχτούν. Τίποτα, όμως, δεν μπορεί να τους ξεπλύνει. Χρειάστηκαν 4 φόνοι και 400 βαριοί τραυματισμοί για να βρει ξαφνικά ο «Ξένιος» Δένδιας τους 32 φακέλους; Όλοι οι όροι και οι μηχανισμοί που στήριξαν την άνοδο της «ΧΑ» και κάλυψαν τους δολοφόνους της βρίσκονται εδώ. Μαζί και η τρόικα της ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ που ο κοινωνικός κανιβαλισμός της την θρέψανε με ανθρώπινο κρέας. Κι αυτός ο κανιβαλισμός συνεχίζεται και εντείνεται όπως δείχνουν οι μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, τα κλεισίματα των εργοστασίων, η κατεδάφιση της Παιδείας και της Υγείας.
Δεν μας ξεγελούν η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου –Βορίδη -Άδωνη κι οι ανθρωποφύλακές τους. Τον Ναζισμό, τους κρατικούς προστάτες του, τους καπιταλιστές χρηματοδότες τους, την συστημική μήτρα που τους γεννά και τους ξαναγεννά μπορεί να σαρώσει και θα σαρώσει η ανεξάρτητη αντιφασιστική αντικαπιταλιστική κινητοποίηση της εργατικής τάξης κι όλων των καταπιεσμένων.

ΕΕΚ, 28 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΚΔΗΛΩΣΗ : ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

«Γεννιέται κανείς φασίστας ή γίνεται στην πορεία;»

«Και σε άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου που πλήττονται ιδιαίτερα από την συστημική κρίση όπως εμείς υπάρχει το φαινόμενο της ανόδου του φασισμού αλλά δεν είναι τόσο οξυμένο όπως στη χώρας μας. Πως εξηγείται αυτό;»

Ήταν μερικά από τα καίρια ερωτήματα που τέθηκαν στη χθεσινή εκδήλωση της Λαϊκής Συνέλευσης γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου Βόλου με ομιλητή το Σάββα Μιχαήλ, διακεκριμένο συγγραφέα- φιλόσοφο και γ.γ. του ΕΕΚ.

Η συναγωνίστρια Χρ. ξεκίνησε με καλωσόρισμα του ομιλητή τονίζοντας την  επιτακτικότητα για την οργάνωση μιας τέτοιας εκδήλωσης. Στη συνέχεια έγινε   παρουσίαση του ομιλητή από την Ε. και  μικρή αναφορά στα γεγονότα του τελευταίου μήνα. Πριν ξεκινήσει η συζήτηση προβλήθηκε η ταινία μικρού μήκους, ιρανικής παραγωγής με τίτλο “Two & Two” (2+2=5) σε σενάριο και σκηνοθεσία  Βabak Anvari.

Η ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και δράσης αλλά και αντίστασης στην εξουσία. Μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει τους ανθρώπους ή προκαλεί και την αντίστασή τους;

Ο  Σάββας Μιχαήλ αναφέρθηκε στη δίκη της 3ης Σεπτεμβρίου, που έσυρε στο εδώλιο του κατηγορουμένου τον ίδιο και τον Κ. Μουτζούρη,  μετά από μήνυση της Χρυσής Αυγής,  και αθωώθηκαν παμψηφεί. Το μακρύ χέρι του συστήματος, χρησιμοποιώντας το ίδιο το σύστημα αλλά και χρησιμοποιούμενο από αυτό, προσπάθησε να πλήξει κεκτημένα που έχουν κατακτηθεί με αίμα. Το διακύβευμα σ’ αυτή τη δίκη δεν ήταν μόνο η ποινικοποίηση του αντιφασιστικού λόγου και κατ’ επέκταση της αντιφασιστικής δράσης, σε περίπτωση καταδικαστικής απόφασης αλλά και ο αγώνας να επικρατήσει το ανθρώπινο μέσα στον άνθρωπο.

Όπως αναφέρθηκε και ο ίδιος ο ομιλητής, αυτή ήταν μια μικρή νίκη στον αγώνα κατά του φασισμού, στην πάλη για το ανθρώπινο. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Αποτελεί επιτακτική ανάγκη να συνδεθεί ο αντιφασιστικός αγώνας με τις απεργιακές κινητοποιήσεις και την πάλη για να κερδίσουμε τη ζωή μας.

Στο τέλος ο συναγωνιστής Γ. αναφέρθηκε στην ίδια τη συνέλευση και τον ενεργό ρόλο που διαδραματίζει στην τοπική κοινωνία. Η συνέλευση στηρίζει τους απεργιακούς και αντιφασιστικούς αγώνες και παρεμβαίνει με τη δυναμική της σε διάφορες δράσεις με εμφανή αποτελέσματα. «Όσο περισσότεροι αγωνιστούμε στο δρόμο, τόσα περισσότερα θα κατακτήσουμε», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε μέλος της συνέλευσης. 

Δε μας φοβίζει κανείς αλλά μας εξοργίζει.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν είναι απλά μνήμη, αλλά αγώνας για ζωή.

Η συζήτηση έκλεισε με την προβολή της διασκευής από τον Παύλο Φύσσα του τραγουδιού του Γ. Αγγελάκα «Σιγά μην κλάψω»

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω
και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.

Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

Μα εγώ μ’ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

φώτο: δρόμος Μαγνησίας 

 

 Ολόκληρη η ομιλία του συντρόφου γ.γ. Σάββα Μιχαήλ

1. στην ιστοσελίδα του ΕΕΚ :

 http://www.eek.gr/index.php/smashfasism/1968-fasismos-kai-ergatiki-taksi-savvas-mixail-video

2. στο youtube :
http://www.youtube.com/watch?v=AolXnspl3Hs

Η καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση θα είναι η δική μας Εκδίκηση!

Το ΕΕΚ συμμετέχει και καλεί στην αντιφασιστική διαδήλωση, πλ.Ελευθερίας, Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, Βόλος γιατί η καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση θα είναι η δική μας Εκδίκηση!    

Δεν ήταν η «κακιά στιγμή», μια «παρεξήγηση» για τα ποδοσφαιρικά. Η δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, ήταν μια πολιτική δολοφονία, πλήρως ενταγμένη στη σύγκρουση Επανάστασης-Αντεπανάστασης που έχει ήδη ξεκινήσει. Στόχοι της επίθεσης ήταν όλα όσα εκπροσωπούσε ο Παύλος.

  Ήταν εργάτης αγωνιζόμενος μέσα στο Συνδικάτο Μετάλλου. Ήταν αριστερός, αντιφασίστας, πολιτικοποιημένος.

  Όσο κι αν ο φυσικός αυτουργός Γιώργος Ρουπακιάς, έχει το τυπικό προφίλ ενός λούμπεν μαχαιροβγάλτη, η Χρυσή Αυγή -της οποίας είναι ενεργότατο μέλος και μισθοδοτούμενος υπάλληλος- δεν είναι απλά μια «εγκληματική συμμορία». Η Χρυσή Αυγή είναι απευθείας όργανο των αφεντικών, χρηματοδοτούμενη από εφοπλιστές κι άλλους καπιταλιστές, προβαλλόμενη σταθερά από αστικά ΜΜΕ, εντεταλμένη να τσακίσει όσους βρίσκονται απέναντι από τα αφεντικά, όπως φάνηκε και με την δολοφονική επίθεση στα μέλη του ΚΚΕ και συνδικαλιστές της Ζώνης, στο Πέραμα. Η Χρυσή Αυγή είναι ένας φασιστικός παρακρατικός βραχίονας, απαραίτητο γρανάζι στους μηχανισμούς ενός κράτους σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, αποδυναμωμένου λόγω της βαθιάς του κρίσης αλλά κι αποφασισμένου να αναλάβει την πιο σκληρή αντεπαναστατική δράση ενάντια στον επαναστατικό ξεσηκωμό των καταπιεσμένων. «Κράτος-Παρακράτος, δουλεύουνε μαζί», όπως με την εισαγγελική παραπομπή σε δίκη, του σ. Σάββα Μιχαήλ και του πρώην πρύτανη του EMΠ Κ. Μουτζούρη, μετά από μήνυση των Ναζί, που τελικά τους γύρισε μπούμεραγκ.

  Ας μην ξεγελιέται κανείς με τον «αντιφασιστικό πυρετό» που κυρίεψε ΜΜΕ και αστικά κόμματα, μετά την δολοφονία του Παύλου. Η ξαφνική «κατακραυγή» της Χρυσαυγίτικης βίας από πλευράς τους, στο όνομα πάντα της συνταγματικής τάξης, είναι προαναγγελία των σχεδιασμών για το χτύπημα του κινήματος. Ήδη, ο ανεκδιήγητος «Ξένιος» Δένδιας, που δεν καλεί ούτε καν σε ΕΔΕ τους μπάτσους της ΔΙΑΣ που παρακολουθούσαν «διακριτικά» την δολοφονία, σηκώνει το λάβαρο της «αντιφασιστικής» πάλης, ανακοινώνοντας νομοθετική ρύθμιση ενάντια στην Χρυσή Αυγή. Οι «παπαγάλοι» των media ουρλιάζουν εν χορώ πως η Χρυσή Αυγή πρέπει να βγει εκτός νόμου και να πεταχτεί εκτός Βουλής. Κανείς δεν λέει την αλήθεια: η νομική «απομόνωση» της Χρυσής Αυγής δεν συνιστά εμπόδιο στην υπόγεια πριμοδότησή της για να μπορέσει να κυριαρχήσει στις εξαθλιωμένες μικροαστικές μάζες, βάζοντάς τες στην υπηρεσία του κράτους και του κεφαλαίου. Όσο η Χρυσή Αυγή θα συνεχίζει να κινείται ανενόχλητη στα σκοτάδια, θα χτυπηθούν πρώτα και κύρια οι εργατικές οργανώσεις και συλλογικότητες, στο όνομα της «προστασίας του Πολιτεύματος» κι «ενάντια στη βία». Η (ακρο)δεξιά χείρα του πρωθυπουργού, Χ. Λαζαρίδης, ήδη τοποθέτησε τον… ΣΥΡΙΖΑ, «εκτός συνταγματικού τόξου», ενώ ο τσεκουροφόρος ακροδεξιός Bορίδης θέτει στην ίδια μοίρα και το KKE!

  Δεν θα παλέψουμε «μαζί τους» τον Φασισμό. Τις προθέσεις της κυβέρνησης τις είδαμε από την πρώτη στιγμή, πριν καλά-καλά στεγνώσει το αίμα του Παύλου, όταν χτυπήθηκε βάναυσα η μαζικότατη πορεία στο Κερατσίνι, που διαμαρτυρόταν για το ναζιστικό έγκλημα. Τις είδαμε στην αγαστή συνεργασία των ΜΑΤ των Δένδια-Σαμαρά με τους φασίστες, που πέταγαν πέτρες στους διαδηλωτές, καλυμμένοι πίσω από τις αστυνομικές ασπίδες.

  Όσο η κυβέρνηση συνεχίζει να στρώνει το έδαφος στον Φασισμό, τόσο πιο βαθιά θα βουτάει τα χέρια της στο αίμα του Παύλου. Κι είναι σίγουρο πως θα συνεχίσει να το κάνει, ιδιαίτερα τώρα που βρίσκεται στριμωγμένη από τον αγωνιστικό απεργιακό ξεσηκωμό που έχει ξεσπάσει στους καθηγητές και σε όλο το Δημόσιο. Για τα ίδια συμφέροντα και για τη σωτήρια του ίδιου συστήματος μάχονται. Γι’ αυτό η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πρέπει να ανατραπεί, εδώ και τώρα! Να τσακιστεί από το εργατικό κίνημα, με Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας και Εξέγερση. Να τσακιστούν μαζί της και τα ναζιστικά κοπρόσκυλα, με το μόνο τρόπο που είναι αυτό εφικτό: με σύγκρουση στο δρόμο! Με Ενιαίο Εργατικό Μέτωπο, με ομάδες αυτοάμυνας και εργατικές πολιτοφυλακές, παλεύοντας για την εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων!

Η φρίκη του Φασισμού δεν είναι ικανή να «διορθώσει» τη σαπίλα του καπιταλισμού! Θα τους θάψουμε όλους μαζί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, γιατί ερχόμαστε από το Μέλλον με τον καιρό να μας φυσάει πρίμα!

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ - ΠΡΟΣΟΧΗ,ΠΡΟΣΟΧΗ, ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ ΜΕ ΣΤΟΛΗ

'Προσοχή, προσοχή, Χρυσαυγίτης με στολή' φώναζε σύσσωμος ο εργατόκοσμος που μαζεύτηκε στην γέφυρα του Μαρτίνου να διαμαρτυρηθεί κλίνοντας συμβολικά το δρόμο για ένα 15΄λεπτα και δέχτηκε την επίθεση των ΜΑΤ του «Ξένιου» Δένδια. Τα χημικά και ο πετροπόλεμος συνεχίστηκαν έως λίγο μετά της 18:00.

Δυο μέρες μετά την δολοφονία του Φύσσα, εν μέσω της απεργίας των καθηγητών και την ώρα που θα γίνουν οι γενικές συνελεύσεις τους για να αποφασίσουν για την συνήχηση του απεργιακού τους αγώνα, ο κρατικός μηχανισμός της καταστολής με εντολή της κυβέρνησης, θέλει να στείλει ένα ακόμα σκληρό μήνυμα στους απεργούς όλης τις χώρας.
Το ίδιο μήνυμα και στόχο είχε και η στυγνή δολοφονία του Φύσσα. Ο φονιάς έσφαξε τον νεαρό εργάτη σύντροφο μας, εκτελώντας την εντολή που πείρε βρισκόμενος σε διατεταγμένη υπηρεσία από το οργανωτικό κέντρο της συμμορίας και με την διακριτική όπως πάντα παρουσία των ΔΙΑΣ.
Τρία χρόνια τώρα, όσο εντείνετε η καπιταλιστική κρίση αποκαλύπτεται η απόλυτη αδυναμία των κυβερνώντων να κυβερνήσουν με τον παλιό τρόπο. Στην προσπάθεια να κυβερνήσουν επιβάλλοντας τα μνημονικά μέτρα στις μάζες των εργαζόμενων χρησιμοποίησαν ότι είχαν στην διάθεση τους. Ψεύτες πολιτικούς, πουλημένους γραφειοκράτες συνδικαλιστές, προσωπικότητες «κύρους», την βία και τα χημικά της αστυνομίας, τις επιστρατεύσεις των διαμαρτυρόμενων εργατών και την κήρυξη περιοχών ολόκληρων σε κατάσταση έκτακτου ανάγκης.
Ότι και αν έχουν μέχρι σήμερα χρησιμοποιήσει δεν μπορεί να συγκρατήσει έναν λαό που δεν ανέχεται πλέον να κυβερνιέται με τον παλιό τρόπο και παλεύει για να ζήσει.
Σε μια τέτοια στιγμή λοιπόν μια κοινωνία εργαζόμενων καταλαβαίνει ξεκάθαρα και μέσα σε μια στιγμή, τον ρόλο του καπιταλιστικού κράτους και της συμμορίας των ναζί.
Εκεί που αρκετό καιρό τώρα το ΔΣ του σωματείου (ΔΑΚΕ), προσκαλούσε την συμμορία των φονιάδων σε φόρουμ δίνοντας της θεσμική υπόσταση για να απευθύνετε στους εργάτες.
Εκεί που και άλλοι θεσμικοί παράγοντες δήμαρχοι, βουλευτές και γραφειοκράτες συνδικαλιστές, κάθονται σαν ομότιτλη με την συμμορία στο ίδιο τραπέζι και προσπαθούν με μπόλικη σάλτσα από «Ελληνική υπερηφάνεια» να διασκεδάσουν τους εργάτες για να ξεχάσουν τις απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις και να τους εμπλέξουν σε αγώνα για να επιλεχτεί αφεντικό από την Ελλάδα.
Εκεί που μόνο μια μικρή μειοψηφία ανεξάρτητων συνδικαλιστών είχε διαμαρτυρηθεί και κατήγγειλε την πρόσκληση της συμμορίας.
Εκεί στην επίθεση των ΜΑΤ σύσσωμοι όλοι εργάτες και κάτοικοι φώναξαν:

Προσοχή, προσοχή χρυσαυγίτες με στολή!!!!!!!