ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

• Έξω οι ιμπεριαλιστές από τη Λιβύη

• Ανατροπή του Καντάφι

• Καμιά εμπιστοσύνη στο Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο

• Νίκη στις επαναστατικές επιτροπές του λιβυκού λαού

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα εναντιώνεται σε κάθε στρατιωτική επέμβαση των ιμπεριαλιστών στη Λιβύη. Ο βομβαρδισμός της χώρας από αέρος και θάλασσας δεν έρχεται να αντιμετωπίσει το σφαγείο του Καντάφι εναντίον του επαναστατημένου Λιβυκού λαού. Αντίθετα, ανοίγει ένα μεγαλύτερο ιμπεριαλιστικό σφαγείο και μετατρέπει τη χώρα σε ερείπια έχοντας εξαπολύσει, στις πρώτες ώρες της επίθεσης, 112 πυραύλους Κρουζ.

Η απόφαση της έκτακτης σύγκλησης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την Πέμπτη 17 Μαρτίου παρά τα ανθρωπιστικά προσχήματα είναι μια βάρβαρη προσπάθεια των ιμπεριαλιστών να βάλουν χέρι στον πετρελαϊκό πλούτο της Λιβύης και ταυτόχρονα να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα σημείο κλειδί για να ανακόψουν την επαναστατική φωτιά που έχει ξεσπάσει τους τελευταίους μήνες στη Βόρεια Αφρική και απλώνεται σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο. Οι ιμπεριαλιστές αφού για δεκαετίες στήριξαν το δικτάτορα Καντάφι, τώρα έρχονται να “απελευθερώσουν” το λαό της Λιβύης και να στήσουν ένα φίλο-ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο στην περιοχή χρησιμοποιώντας τους ντόπιους πρόθυμους αντιπολιτευόμενους του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου.

Η υποκρισία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ξεπερνά κάθε όριο όταν, την Παρασκευή 18 Μαρτίου, την ίδια στιγμή που τα πολεμικά αεροσκάφη της Γαλλίας και της Βρετανίας έμπαιναν στο λιβυκό εναέριο χώρο, ο δικτάτορας Σαλέχ αιματοκύλιζε τους δρόμους της πρωτεύουσας της Υεμένης, Σανάα. Ο Σαλέχ διέταξε την αστυνομία να ανοίξει πυρ σε μια μαζική διαδήλωση με απολογισμό τουλάχιστον 46 νεκρούς διαδηλωτές και εκατοντάδες τραυματίες. Ο αριθμός των νεκρών στην Υεμένη ανεβαίνει στους 90 στην προσπάθεια του Σαλέχ να παραμείνει στην εξουσία. Η “ανθρωπιστική κρίση” στην Υεμένη απαντήθηκε από τις ΗΠΑ τηρώντας ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον επαναστατημένο λαό και το σφαγέα Σανάα και καλώντας σε ένα “ειρηνικό, εύρυθμο και δημοκρατικό δρόμο” από τον Ομπάμα. Μια ανάλογη σοβούσα κρίση δημιουργείται στο Μπαχρέιν με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων από τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να πνίξουν στο αίμα τους εξεγερμένους, με τις ευλογίες του ιμπεριαλισμού.

Ο λαός της Λιβύης αντιμετωπίζει δύο πάνοπλους εχθρούς. Η αλληλεγγύη της διεθνούς εργατικής τάξης πρέπει να ενισχύσει τον αγώνα του για να στείλει το δικτάτορα Καντάφι στην αγχόνη και να αντισταθεί στα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα κατοχής του ΟΗΕ.

Το ΕΕΚ υποστηρίζει πως ο εχθρός για τους λαούς της Δύσης βρίσκεται στις δικές του καπιταλιστικές κυβερνήσεις. Οι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να ελέγξουν την εξέλιξη της Αραβικής Επανάστασης για να μην περάσει στην άλλη όχθη της Μεσογείου. Ο GAP, προεδρεύων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, βάλλει εναντίον του πρώην “συντρόφου” του Καντάφι, αλλά γνωρίζει πως η εργατική τάξη της Ελλάδας δε μισεί λιγότερο το δικό του πολιτικό καθεστώς της Τρόικας και του Μνημονίου διαρκείας.

Η αλληλεγγύη στο λαό της Λιβύη για την ευρωπαϊκή εργατική τάξη σημαίνει με τους όρους της ταξικής πάλης την επαναστατική ανατροπή του Σαρκοζί, του Κάμερον και όλων των μακελάρηδων της αραβικής επανάστασης.

Μόνη λύση για το λιβυκό λαό να προχωρήσει η επανάσταση πέρα από τα δημοκρατικά πλαίσια του συμβιβασμού με τους ντόπιους δυνάστες, κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, μέχρι την εξουσία των εργατών και φτωχών χωρικών.

20/3/2011

www.eek.gr

ΑΝΟΙΚΤΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Η Ανοικτή –Ανεξάρτητη Συνέλευση αποτελεί προϊόν της κατάληψης του Εργατικού Κέντρου Βόλου που πραγματοποιήθηκε μια εβδομάδα πριν την γενική απεργία του Φλεβάρη. Έχει στο ενεργητικό της την πρώτη πολιτική ανεξάρτητη εργατική απεργιακή συγκέντρωση στο Βόλο στις 23 Φλεβάρη, που χτύπησε στα ίσια τις άλλες δυο απεργιακές συγκεντρώσεις, των γραφειοκρατών του εργατικού κέντρου στο στενό της οδού Μακρινίτσης και του ΠΑΜΕ στην πλατεία Πανεπιστημίου.

Η ανάγκη μιας νέας συγκρότησης έχει προκύψει από την απονομιμοποίηση του πολιτικού και συνδικαλιστικού προσωπικού των κομμάτων εξουσίας, όταν σε αλλεπάλληλες απεργιακές συγκεντρώσεις οι συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ) έχουν προπηλακιστεί για τη στάση τους και την υποταγή τους στις πολιτικές της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που αντί να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο τα εργατικά συμφέροντα, έχουν προσδέσει το εργατικό κίνημα στο άρμα του αστικού κράτους. Θλιβερό ρόλο συνεχίζει να παίζει η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ), ενώ πρόσφατα επιχειρήθηκε η ανασύσταση του Δικτύου Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να ανακοπεί η δημοσκοπική κατρακύλα του.

Το γεγονός ότι η πλ. Ελευθερίας συγκέντρωσε πλέον των 1000 ατόμων, δείχνει σε πρώτη ανάγνωση την πολιτική απέχθεια μεγάλης μερίδας εργαζομένων, ανέργων και νεολαίας για το ίδιο το πολιτικό σύστημα εξουσίας όσο και την ανάγκη να χαραχτούν νέοι δρόμοι συγκρότησης, σε μαζική βάση, τόσο για τα καθημερινά ζητήματα υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων όσο και τα ζητήματα επίλυσης των συνολικών προβλημάτων που σήμερα συνθλίβουν το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας.

Με την ανεργία να έχει σκαρφαλώσει στο 15%, χωρίς να υπολογίζεται ένα διαρκώς αυξανόμενο τμήμα εργαζομένων που εργάζονται για ένα επίδομα ανεργίας, το σημαντικότερο ποσοστό των ανέργων να αποτελείται από τη νέα γενιά, η πολιτική προσδοκία της μνημονιακής εποχής έχει πέσει στο μηδέν. Γι αυτό το πανό που προπορευόταν της απεργιακής πορείας σηματοδοτούσε την έναρξη της νέας εποχής των αγώνων, υπενθυμίζοντας ότι δεν υπάρχουν πολιτικοί σωτήρες, με το σύνθημα «παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας».

Αν και μερικοί συμμετέχοντες στη συνέλευση έθεσαν εξαρχής ότι ο πολιτικός προσανατολισμός της συνέλευσης θα πρέπει να είναι οι μάχες μέσα στα σωματεία, η οργάνωση νέων μελών σε αυτά και η οριζόντια διασύνδεσή τους, η προοπτική αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα τεκταινόμενα στην περιοχή της Μαγνησίας, όπου σωματεία διαλύονται λόγω της κρίσης, όσα υπάρχουν αδυνατούν να δώσουν οποιαδήποτε πολιτική προοπτική, ενώ ταυτόχρονα ένα μεγάλο τμήμα εργαζομένων μετατρέπεται σε εφεδρικό στρατό ανεργίας.

Ιδιαίτερα για το τελευταίο, απορρίπτουμε πλήρως τη δημιουργία σωματείων ανέργων (!) για τη διεκδίκηση…ποιου πράγματος; Ο διαχωρισμός των εργαζομένων από τους άνεργους και τα καθημερινά καθήκοντα επιβίωσης μπορούν να επιλυθούν μόνο με επαναστατικές μεθόδους, όπως είναι το μοίρασμα του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας μεταξύ των εργαζομένων με αξιοπρεπείς μισθούς και όχι προνοιακά επιδόματα φτώχιας.

Από τη πλευρά μας δεν αρνούμαστε τον αγώνα μέσα στα σωματεία ή τον συντονισμό τους αλλά παραμένει προβληματικό το γεγονός ότι ο συντονισμός των σωματείων στην Αθήνα δεν έχει δώσει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, ενώ είναι πολύ πιθανό να συρθεί στη γραμμή της νέας «επαναστατικής» γραμμής της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΣΠΙΘΑ του Θεοδωράκη.

Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για το παρόν και το μέλλον των εργατικών αγώνων δεν μπορεί πλέον να αναμένει τις 24ωρες απεργιακές ντουφεκιές, χωρίς παρόν και μέλλον. Το γεγονός αυτοκτονιών εργαζομένων στη περιοχή μας σηματοδοτεί το πλήρες αδιέξοδο στην προσωπική και οικογενειακή ζωή.

Το τολμηρό βήμα δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν έχει δημιουργήσει ακόμα στέρεες βάσεις. Το γεγονός όμως ότι η συνέλευση που δημιουργήθηκε κινήθηκε άμεσα σε κινητοποίηση στο νοσοκομείο του Βόλου ενάντια στα χαράτσια του Λοβέρδου με κεντρικό σύνθημα «Δεν πληρώνουμε, η υγεία δεν είναι εμπόρευμα», ενώ ταυτόχρονα κινήθηκε δραστήρια ενάντια στην τρομοκρατία που ασκείται στους επαναπροσληφθέντες εργαζόμενους της ΜΕΤΚΑ (παραμένουν, εσώκλειστοι στο εργοστάσιο χωρίς κανένα αντικείμενο εργασίας), δείχνει τον προσανατολισμό της, που κατά τη γνώμη μας πρέπει να απαντήσει ξεκάθαρα σε όλα τα κομβικά ζητήματα της εποχής μας, με κεντρικό άξονα ότι δεν αγωνιζόμαστε για ημίμετρα, για λύσεις μέσα στο καπιταλισμό και ότι οργανωνόμαστε για την ίδια την επανάσταση που συγκλονίζει τον αραβικό κόσμο και δημιουργεί πανικό στο καπιταλιστικό σύστημα και τα κέντρα εξουσίας του σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Αυτό απαιτεί μια επαναστατική οργάνωση των μαζών για να μπορέσει η επανάσταση όχι απλώς να συμβεί….αλλά να νικήσει.

Ο χρόνος για τους καπιταλιστές έχει τελειώσει και για εμάς ήδη τρέχει αντίστροφα.

http://ergatis.wordpress.com/

ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΦΑΣΙΣΤΩΝ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Την Κυριακή 13 Μαρτίου και τη πόλη της Λάρισας επέλεξαν οι φασίζουσες μειονότητες της πόλης να συγκεντρωθούν και να παρελάσουν στο ιστορικό της κέντρο.

Σε απάντηση της προκλητικότητας των φασιστών και ρατσιστών καλέστηκε στην Ιατρική σχολή αντισυγκέντρωση η οποία όμως στηρίχθηκε μόνο από δυνάμεις του α/α χώρου, ανένταχτων πολιτών και του Ε.Ε.Κ Θεσσαλίας.

Αν και από τα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας θέσαμε ως Ε.Ε.Κ προς όλους την αναγκαιότητα της παρουσίας μας στο δρόμο την ημέρα της φασιστικής δράσης, αν όχι το σύνολο, σίγουρα η συντριπτική πλειοψηφία των αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων (φύση και θέση εχθροί του φασισμού βάση των καταστατικών τους και των διακηρυγμένων σκοπών τους) προτίμησαν, στην καλύτερη περίπτωση, κάποιες να σφυρίξουν αδιάφορα και άλλες να θεωρητικολογήσουν υποστηρίζοντας πως το πρόβλημα του φασισμού δεν αντιμετωπίζεται με αντισυγκεντρώσεις.

Σαφώς πιστεύουμε πως το φαινόμενο της σύγχρονης αναβίωσης του φασισμού είναι πρόβλημα βαθιά κοινωνικό και πολιτικό αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως αναχαιτίζεται μέσα από τα κομματικά γραφεία και τις ατέρμονες βυζαντινολογίες και αναλύσεις.

Διαχρονικά ο φασισμός και ο ρατσισμός ήταν και είναι φαινόμενο της γειτονιάς, της πλατείας και του δρόμου και πριν απ' όλα πρέπει να χτυπηθεί, εκεί, στη ρίζα του.

Δυστυχώς η αριστερά επιμένει να μην λαμβάνει υπόψη της τα ιστορικά λάθη του παρελθόντος όταν στις αρχές της δεκαετίας του '30 ο ναζισμός φούντωνε στα χαμηλά ταξικά στρώματα της Γερμανίας και το σύνολο των σοσιαλιστών και σοσιαλδημοκρατων της εποχής το αντιμετώπιζε ως ένα πρόσκαιρο φαινόμενο, αποκομμένο από τη βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση, ενώ η αστική εξουσία έστρεψε τα εκατομμύρια των ανέργων και απελπισμένων σ΄ ένα παγκόσμιο πόλεμο.

Ακόμα χειρότερη της αδράνειας όμως είναι η ίδια θεωρητικοποίηση της αγωνιστικής απραξίας, την ώρα που οι φασίστες παρελαύνουν έξω από την πόρτα σου. Και ακόμα πιο απογοητευτική ήταν για εμάς η στάση της Αντιρατσιστικής οργάνωσης Λάρισας όταν η μόνη απάντηση στο ποιά θα είναι η στάση της το πρωί της Κυριακής ήταν «ας δώσουμε τόπο στην οργή και ας μαζευτούμε από βδομάδα να ψάξουμε το γιατί». Η καλύτερη απάντηση σε αυτή την ηττοπαθή στάση την έδωσαν οι ίδιοι οι μετανάστες, από μικροπωλητές μέχρι οικογένειες με τα παιδιά τους, που το πρωί της Κυριακής όλο το τετράωρο της παρουσίας μας στην πλ.Ταχυδρομείου μαζεύτηκαν περιμετρικά μας ζητώντας ένα ασφαλές μέρος μέχρι να περάσει η «μπόρα» μέχρι τα κτήνη με τα φασιστικά σύμβολα αφήσουν τους δρόμους του κέντρου ελεύθερους και προσπελάσιμους και για τους μετανάστες. Αυτός και μόνο ο λόγος αρκούσε σύσσωμη η Αντιρατσιστική να είναι στην πλατεία μαζί μας.

Δεν είμαστε λάτρεις της βίας και της φασαρίας όπως με ζήλο κάποιοι θέλουν να μας παρουσιάσουν. Δεν είμαστε χουλιγκάνοι, είμαστε τροτσκιστές. Ο Τροτσκισμός κουβαλά στη πλάτη του και στη συλλογική του μνήμη τις σφαγές, τους διωγμούς και τις εξορίες, τόσο από τον φασισμό όσο και το σταλινισμό. Γι αυτό δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσουμε σπιθαμή αναζοπύρωσης τους.

Αν κάποιοι επιμένουν στην αναγνώριση δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών στους εχθρούς της ελευθερίας, όπως στο φαινόμενο της Λεπτοκαρυάς Πιερίας όπου καλοδέχτηκαν τους φασίστες σε μια απελευθέρωση του εκεί σταθμού διοδίων, ας μείνουν μόνοι τους και πολιτικά απομονωμένοι.

Χαιρετίζουμε όλο τον κόσμο που βρέθηκε το πρωί της Κυριακής στην πλατεία μαζί μας αλλά και τους συντρόφους που ήρθαν από την υπόλοιπη Θεσσαλία να μας συνδράμουν.

13-3-2011

Δ.Α.

ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΑΝΕΡΓΙΑ & ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΑΝΕΡΓΙΑ & ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Όσο περισσότερο πανηγυρίζει στο εσωτερικό της χώρας η πράσινη κυβέρνηση της ύφεσης και της ανεργίας, τόσες περισσότερες δεσμεύσεις έχει αναλάβει έναντι των τοκογλύφων ληστών της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Τα αναζητούμενα 50δις ευρώ δημόσιας περιουσία για την επόμενη τριετία, προκειμένου να αποπληρωθεί μέρος του χρέους, δεν μπορεί με κανένα τρόπο να κρύψει το απόλυτο αδιέξοδο της χρεοκοπίας της καπιταλιστικής Ελλάδας και της έλλειψης οποιασδήποτε στρατηγικής για τη διαχείριση του παγκόσμιου χρέους που ωθεί σε εργατικές κινητοποιήσεις στις χρεοκοπημένες αμερικάνικες πολιτείες(περίπτωση Γουισκόνσιν) και σε επαναστατικές εξελίξεις στις αραβικές χώρες.

Η παρέμβαση του υπουργού οικονομικών των ΗΠΑ (Γκάρντνερ) στο Βερολίνο για μερική αποδοχή των αιτημάτων της αστικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το χρέος (επιμήκυνση αποπληρωμής, μείωση επιτοκίων), υποδεικνύει τους φόβους ενός νέου ντόμινο στην ίδια την ευρωπαϊκή ήπειρο, που θα καταστήσει ανεξέλεγκτη όχι μόνο τη διαχείριση του καπιταλιστικού χρέους αλλά θα θέσει προ ημερήσιας διάταξης επαναστατικές εξελίξεις στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Το τσουνάμι του χρέους, μαζί με την φυσική καταστροφή στην Ιαπωνία με τα χιλιάδες θύματα, επιταχύνει τη καπιταλιστική κρίση, ωθώντας τη παροχή ρευστότητας 1 τρις γεν στην ιαπωνική οικονομία, σε συνθήκες νομισματικού πολέμου με το αμερικάνικο δολάριο. Οι εξελίξεις παραμένουν απρόβλεπτες και κυρίως εκρηκτικές. Γι αυτό, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, το αστικό κράτος προετοιμάζεται με ταχύτατους ρυθμούς για να αντιμετωπίσει την κοινωνική οργή όχι μόνο με την αστυνομία αλλά και τον στρατό και τις παρακρατικές συμμορίες. Οι πρόσφατες συλλήψεις της αντι’τρομοκρατικής’, οι παρελάσεις φασιστών στη Λάρισα, συμπίπτουν κάθε φορά με δραματικές εξελίξεις στο εσωτερικό μέτωπο καθώς επιχειρείται να δημιουργηθεί με συνέπεια ο «εσωτερικός» εχθρός, αποκρύπτοντας με επιμέλεια ότι το αστικό κράτος, οι τράπεζες, οι έλληνες και ξένοι τοκογλύφοι είναι οι μόνοι τρομοκράτες εκατομμυρίων εργαζομένων.

Η κρατική καταστολή δεν υπήρξε ποτέ απλή υπόθεση και η πρόσφατη περίπτωση της στρατοπέδευσης ορδών κατασταλτικού μηχανισμού στις γειτονιές της Νέας Ιωνίας δεν πρόκειται απλώς για μια όξυνση της αστυνομικής βίας και καταστολής αλλά με την περίτεχνη κατασκευή του νέου τύπου εσωτερικού εχθρού. Όσο κι αν οι μεμονωμένες πράξεις μειοψηφικής κι ατομικής βίας δεν δίνουν προοπτική στο μαζικό κίνημα, η πάλη ενάντια στα μέτρα βαρβαρότητας της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ είναι δεμένη με τον αγώνα ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό εναντίον όποιου κι αν στρέφεται. Είναι σαφές πως όλες αυτές οι μεθοδεύσεις προορίζονται να χρησιμοποιηθούν και σε βάρος των αγώνων και αγωνιστών του μαζικού κινήματος.

Η μαζική ανεργία αλλά και η γενικευμένη τρομοκρατία σε όσους έχουν ακόμα δουλειά, όπως οι «κρατούμενοι» επαναπροσληφθέντες εργαζόμενοι της ΜΕΤΚΑ, η «εξορία» όσων βρέθηκαν στους αγώνες ενάντια στην εργοδοσία, οι απειλές σε όλους τους εργαζόμενους για μειώσεις μισθών, η ελαστικοποίηση όχι μόνο των εργασιακών σχέσεων αλλά ολόκληρης της ζωή μας, αποδεικνύει ότι το αστικό καθεστώς και η διατήρηση του αποτελούν τον πιο σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή εκατομμυρίων. Με επίσημη ανεργία 15% και ‘πρωταθλητή’ τη νέα γενιά του 40% ανέργων, ύφεση στο 4,5% και πληθωρισμό κοντά στο 5%, οι προϋποθέσεις επαναστατικών εξελίξεων παραμένουν παρούσες και απειλούν την ύπαρξη της αστικής εξουσίας.

Η ρεφορμιστική αριστερά, επίσημη και «αντικαπιταλιστική», αντί να οργανώσει το καθημερινό αγώνα των μαζών, αντί να έρθει σε πλήρη ρήξη με το αστικό κράτος, τους μηχανισμούς του και τους φασίστες, αντιπροτείνει τη διαχείριση του χρέους μέσω επιτροπών λογιστικών ελέγχων που πολύ πιθανά η ίδια η κυβέρνηση να υιοθετήσει για τη διάσωση της εξουσίας των καπιταλιστών και «συσκέπτεται» για την αντιμετώπιση των φασιστών.

Καθήκον μας για την επόμενη περίοδο παραμένει η ανάπτυξη της επαναστατικής οργάνωσης σε πανελλαδικό και διεθνές επίπεδο για τη συντριβή του αστικού κράτους, τη μονομερή διαγραφή του χρέους και η πάλη για μια κοινωνία χωρίς ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση. Αυτό δεν μπορεί παρά να περνά μέσα από τη μαζική βία, που θα είναι υπόθεση της κινητοποίησης εκατομμυρίων για την απαλλοτρίωση των καπιταλιστών. Η εργατική τάξη χρειάζεται επαναστατική οργάνωση και επαναστατικό πολιτικό πρόγραμμα για την εξουσία των εργατών εδώ και παγκόσμια.

15/3/2010, ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΙΝΕ/ΓΣΕΕ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ: Συνέλευση σήμερα στις 7.00μμ

Με αφορμή τη γενική απεργία των εργαζομένων προχωρούμε σήμερα 22 Φεβ 2011 και 13:30 στην κατάληψη του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (παράρτημα Θεσσαλίας).
Οι αιτίες όμως είναι βαθύτερες:
Προχωράμε στην κατάληψη αυτή αδυνατώντας να μείνουμε αδρανείς σε όσα συμβαίνουν γύρω μας στο χώρο της εργασίας και στην κοινωνία γενικότερα: αντιεργατικά νομοσχέδια, καταστολή, ποινικοποίηση αγώνων, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, φυλάκιση αγωνιστών, ληστρικά διόδια, Κερατέα, απεργία πείνας 300 μεταναστών εργατών και ο κατάλογος δεν τελειώνει….
Προχωράμε στην κατάληψη αυτή αρνούμενοι να ακολουθήσουμε ένα συνδικαλισμό όχι απλά προσκείμενο αλλά και προσκυνημένο σε ένα σάπιο αστικό σκηνικό…
Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, μαθητές, μετανάστες που “ανακαταλαμβάνουμε” ένα κτήριο της ΓΣΕΕ, ένα από τα κτήρια που για χρόνια ολόκληρα οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ “κατέλαβαν” κάνοντας έξωση στους εργάτες και στα δικαιώματά τους, ζητώντας κήρυξη γενικής απεργίας διαρκείας τώρα και καλώντας τους εργαζόμενους και την κοινωνία να στηρίζει την κατάληψη και να συμμετέχει στην ανοικτή συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στο κτήριο στις 19:00 μμ.
Κατάληψη Ινστιτούτου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (Τζαβέλλα 4 – Λάρισα)
22/02/2011

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΕΚ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Για την εγκληματική επίθεση μελών της ΚΝΕ εναντίον φοιτητών/τριων της ΕΑΑΚ στο ΠΘ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα καταγγέλλει την απροκάλυπτη πολιτική και εγκληματική επίθεση εναντίον συντρόφων φοιτητών και συντροφισσών φοιτητριών της ΕΑΑΚ.

Βρισκόμαστε σε μια ιστορική περίοδο που σημαδεύεται ολοένα και περισσότερο από τη χρεωκοπία του καπιταλισμού και που μεταφράζεται σε μια διάχυτη απαξίωση κι απονομιμοποίηση του, κάνοντας προφανές πως ο αστικός συνασπισμός εξουσίας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την καπιταλιστική κρίση χωρίς τεράστιες σε ποιότητα και ποσότητα κοινωνικές καταστροφές. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο που ξεπηδούν ακηδεμόνευτοι αγώνες από τα κάτω και που το φοιτητικό κίνημα εναντιώνεται στις αντι-εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της Διαμαντοπούλου ενώ ταυτόχρονα δίνει κοινούς αγώνες με τους εργαζόμενους σε μια ανεξάρτητη από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ γραμμή, η πολιτική αντίληψη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ αδυνατώντας να εμπνεύσουν και να εμπλακούν στους αγώνες, επιλέγουν να τους καταστείλουν, παίζοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο του χωροφύλακα του κινήματος.

Μέσω μιας, σταλινικής εμπνεύσεως, μεθόδευσης και προβοκάτσιας από τη μεριά της ΚΝΕ, για δήθεν βεβήλωση τιμητικής πλακέτας δολοφονημένης αγωνίστριας, η ΚΝΕ εξαπέλυσε πανελλαδικά πογκρόμ ενάντια στην ΕΑΑΚ.

Στο Βόλο, η επίθεση ξεκίνησε το Σάββατο 18/12 με την καταστροφή των χώρων ελεύθερης διακίνησης του πολιτικού υλικού των σχημάτων της ΕΑΑΚ και τον τραμπουκισμό φοιτητών από μαινόμενα μέλη της ΚΝΕ και συνεχίστηκε τη Δευτέρα 20/12 με σφοδρότατες δολοφονικές επιθέσεις οργανωμένων μελών της ΚΝΕ και του ΠΑΜΕ εναντίον μελών της ΕΑΑΚ στην Αρχιτεκτονική Π.Θ.

Οι ψευδείς δηλώσεις στελεχών της ΚΝΕ περί ενός «καυγά», καταρρίπτεται από το σοβαρό τραυματισμό αρκετών μελών της ΕΑΑΚ, τον οργανωμένο τους πανελλαδικό χαρακτήρα, και τη χρήση οργανωμένης ομάδας επεισοδίων(ΚΝΑΤ).

Το πολιτικό υβρεολόγιο της ΚΝΕ στη κατάπτυστη ανακοίνωσή της για τα γεγονότα της Παντείου σχολής, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για τους γραβατωμένους βουλευτές των αστικών κομμάτων, το αστικό πολιτικό καθεστώς και τις δυνάμεις καταστολής με τις οποίες έτσι κι αλλιώς το ΚΚΕ διατηρεί άριστες σχέσεις για τον ...εκδημοκρατισμό τους.

Αντίθετα, το υβρεολόγιο, η πολιτική συκοφαντία μέχρι και οι εγκληματικές επιθέσεις, έχουν κατά κόρον χρησιμοποιηθεί με συστηματικό τρόπο όχι μόνο προς τα αριστερά αλλά και για πολλά διαφωνούντα μέλη του ίδιου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που κατά περιόδους διαγράφηκαν με ακριβώς τις ίδιες κατηγορίες (ορισμένα για να αποκατασταθούν… μετά θάνατον, όντας πλέον ακίνδυνα για τη κομματική ηγεσία).

Το τεράστιο πολιτικό κενό των μελών της ΚΝΕ αλλά και της πολιτικής καθοδήγησης του ΚΚΕ που ενέκρινε το πογκρόμ εναντίον της ΕΑΑΚ, δεν μπορεί να καλυφθεί με επιθέσεις εναντίον συντρόφων της ΕΑΑΚ. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως τη στιγμή που η ΚΝΕ και το ΚΚΕ κλείνουν το στόμα τους απέναντι στο αστικό κράτος, ανοίγουν τα κεφάλια όσων δεν σιωπούν.

Το ρήγμα ανάμεσα στην εξεγερμένη νεολαία του Δεκέμβρη και την ΚΝΕ διευρύνεται καθημερινά. Η κρίσιμη πολιτική περίοδος για την εργατική τάξη και τη νεολαία δεν επιτρέπει κανέναν αποπροσανατολισμό από τα καθήκοντα της επαναστατικής μας πάλης αλλά ούτε φυσικά και υποτίμηση των σημερινών κινδύνων.

Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου, δολοφονημένη φοιτήτρια της Παντείου, μέλος της ΚΝΕ, θα κοιτούσε με αποτροπιασμό τους σημερινούς «υπερασπιστές» της.

Το ΕΕΚ καλεί, τα μέλη της ΚΝΕ αποστασιοποιηθούν και να καταδικάσουν το πολιτικό χουλιγκανισμό, τις σταλινικές πολιτικές πρακτικές πολιτικών εκκαθαρίσεων μελών άλλων αριστερών οργανώσεων και φοιτητικών σχημάτων. Ταυτόχρονα καλεί όλα τα υπόλοιπα αριστερά φοιτητικά σχήματα και τις αντεξουσιαστικές συλλογικότητες να πάρουν θέση στα γεγονότα, που δεν έχουν καμία σχέση ούτε με πλακέτες, τραπεζάκια και χώρους στις σχολές ούτε με έναν ενδοαριστερό «καβγά για το μαντρί» αλλά με την ίδια την υπόθεση της εξέγερσης του Δεκέμβρη και της επανάστασης.

21/12/2010

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ)

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

«ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ, ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΕΛΛΑΔΑ & ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ»

Ομιλητής: Γενικός Γραμματέας του ΕΕΚ, Σάββας Μιχαήλ

Τρίτη, 21 Δεκέμβρη, 7.00μμ

Ιατρική Σχολή, πλ. Ταχυδρομείου, Λάρισα

&

Τετάρτη, 22 Δεκέμβρη, 6.30μμ

«ΧΩΡΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ», Ιωλκού 33, Βόλος

Η μαρξιστική ανάλυση για την παρούσα φάση της καπιταλιστικής χρεοκοπίας που διανύει το 4^ο έτος της, οι οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα.

Υπάρχει διέξοδος από την οικονομική κρίση του χρέους; Που οδηγεί η νομισματική χαλάρωση στις ΗΠΑ; Μπορεί η Κίνα να διαδραματίσει το ρόλο της ατμομηχανής της παγκόσμιας οικονομίας; Θα λυθεί το πρόβλημα της χρεοκοπίας με την έκδοση του ευρω-ομολόγου, τη διζωνική νομισματική ένωση ή το μηχανισμό της ελεγχόμενης χρεοκοπίας Τι σημαίνουν τα σενάρια επιστροφής στη δραχμή; Μπορεί να γίνει η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ και της ΕΕ και κάτω από ποιες προϋποθέσεις; Ποιος θα δώσει διέξοδο μπροστά στη γιγαντιαία κοινωνική καταστροφή; Έκλεισε ή διευρύνεται το ρήγμα που άνοιξε η εξέγερση του Δεκέμβρη στο αστικό πολιτικό καθεστώς; Ποια είναι τα καθήκοντα της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του επαναστατικού κόμματος;

Μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για τον επαναστατικό προσανατολισμό του διεθνούς εργατικού κινήματος.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

www.eek.gr

Όλοι στη Γενική Απεργία της 15ης Δεκέμβρη

Γενική πολιτική απεργία διαρκείας

Αγώνας στα χέρια των εργατών

όχι των γραφειοκρατών

Κατάργηση του εξωτερικού χρέους & όχι των συλλογικών συμβάσεων

Kάτω η κυβέρνηση της τρόικα και του Σ.Ε.Β. – Οι εργάτες στην εξουσία!

Το ΕΕΚ καλεί τους εργαζομένους και ανέργους, εργάτες, νέους και συνταξιούχους να συμμετάσχουν μαζικά στη γενική απεργία της 15ης Δεκέμβρη.

Έξι μήνες μετά την επιβολή του Μνημονίου του ΔΝΤ, της ΕΕ και του ΣΕΒ βρισκόμαστε μπροστά στην αποτυχία του να “διασώσει” τον ελληνικό καπιταλισμό από τη χρεοκοπία παρά τη δραματική επιδείνωση των όρων ζωής του λαού που έχει επιβάλλει.

Η κυβέρνηση της τρόικα ετοιμάζει τώρα ένα νέο, πολύ σκληρότερο γύρο αντιλαϊκών μέτρων. Βασικός στόχος τους είναι η διάλυση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η ισοπέδωση των αποδοχών όλων των εργαζομένων και συνταξιούχων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και κάθε κατάκτησης τους. Με πολιορκητικό κριό τη μαζική ανεργία για την οποία το ίδιο του σύστημα τους ευθύνεται, οι καπιταλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό θέλουν να επιβάλουν την απόλυτη κυριαρχία τους μέσα σε κάθε χώρο εργασίας με τον εκβιασμό της απόλυσης.

Αυτό είναι το αντίτιμο που καλούνται να πληρώσουν οι εργάτες, οι υπάλληλοι και τα πλατιά λαϊκά στρώματα για την σχεδιαζόμενη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ που πήρε η κυβέρνηση Παπανδρέου από την τρόικα που θα ανοίξει το δρόμο για την “ελεγχόμενη” χρεοκοπία της Ελλάδας και για νέα δεινά για εμάς.

Τον ίδιο δρόμο ακολουθεί η μία μετά την άλλη χώρα-μέλος της ευρω-ζώνης η οποία αποσυντίθεται υπό το βάρος της ραγδαία κλιμακούμενης παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη την τελική “διάσωση” της καπιταλιστικής Ελλάδας.

Η εργατική τάξη πρέπει να βάλει ένα αποφασιστικό τέλος σ' αυτήν την ατελείωτη καταστρεπτική διελκυστίνδα που την έχουν ωθήσει οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους με τη συνενοχή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από το κυβερνών ούτε από οποιοδήποτε άλλο κόμμα ή σχηματισμό που πατά στο έδαφος αυτού του χρεοκοπημένου συστήματος που σπέρνει τη μιζέρια και χρησιμοποιεί τα μέσα αυτού του αντιδραστικού Κράτους που τσακίζει την οργή μας.

Πρέπει να αναπτύξουμε την πιο πλατιά, άμεση, μαζική δράση μέσα από πρωτοβάθμια σωματεία, συλλόγους και ανοιχτές επιτροπές δράσης και τον συντονισμό σε κάθε πόλη και σ' όλη τη χώρα πέρα και ενάντια από τους καρεκλοκένταυρους της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ αλλά και του ΠΑΜΕ.

Για να μην περάσει κανένα αντιλαϊκό μέτρο του Μνημονίου, να απαγορευτούν οι απολύσεις και η ελαστική απασχόληση και να αποκτήσουμε μια πραγματικά δημόσια, δωρεάν και υψηλού επιπέδου υγεία-παιδεία-ασφάλιση και αξιοπρεπείς όρους εργασίας και ζωής.

Όλα αυτά τα μέτρα λαϊκής σωτηρίας δεν μπορούν να υλοποιηθούν όσο πληρώνουμε τους τόκους, τα τοκοχρεολύσια και τις προμήθειες ενός γιγάντιου εξωτερικού χρέους και μας ξεζουμίζουν ταυτόχρονα οι τράπεζες.

Γι' αυτό να παλέψουμε για την μονομερή κατάργηση ολόκληρου του εξωτερικού χρέους και την εθνικοποίηση των τραπεζών και όλων των βασικών πυλώνων της οικονομίας, χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση και την έξοδο από την Ε.Ε. Όσο αναγκαία είναι αυτή η πάλη άλλο τόσο αδύνατο είναι να ικανοποιηθούν πραγματικά τα αιτήματα της χωρίς την ανατροπή της άθλιας κυβέρνησης Παπανδρέου-Πάγκαλου- Χρυσοχοΐδη και κάθε άλλης που θα θελήσει έτσι ή αλλιώς να επιβάλει αυτήν την πολιτική, χωρίς την κατάκτηση της εξουσίας από τους ίδιους τους εργάτες.

Αυτός πρέπει να είναι ο άξονας δράσης του μαχόμενου εργατικού κινήματος ειδικά καθώς το πολιτικό σύστημα που αναλαμβάνει να διαχειριστεί αυτή τη ζοφερή κατάσταση γίνεται ολοένα και περισσότερο λαομίσητο, ανίκανο και γι' αυτό το λόγο, επικίνδυνο. Ένας ταξικά και πολιτικά ασυμβίβαστος πόλος των πιο μαχητικών δυνάμεων του κινήματος, του “λαού του Δεκέμβρη” και προπαντός νέων δυνάμεων που σπρώχνονται ολοένα και περισσότερο στο κοινωνικό αδιέξοδο, πρέπει άμεσα να συγκροτηθεί και ένα επαναστατικό πολιτικό σχέδιο δράσης να διαμορφωθεί.

Πάνω απ' όλα πρέπει να οικοδομηθεί ένα εργατικό επαναστατικό Κόμμα που θα δώσει στρατηγική κατεύθυνση στην πάλη ενάντια στην κυβέρνηση και την τρόικα, για την ανατροπή τους, την εργατική εξουσία και τον κοινό διεθνιστικό αγώνα ολόκληρου του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα χτυπήματα των κυβερνήσεων του, αλλά αγωνιζόμενο ευρωπαϊκό προλεταριάτο για την πανευρωπαϊκή σοσιαλιστική επανάσταση και τις ενωμένες σοσιαλιστικές πολιτείες της Ευρώπης των κυρίαρχων εργατικών συμβουλίων!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

«Καπιταλιστική χρεοκοπία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ελλάδα & επαναστατικές προοπτικές»

Ομιλητής: Σάββας Μιχαήλ

«ΧΩΡΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ», Ιωλκού 33, Βόλος

ΤΕΤΑΡΤΗ, 22/12 στις 6.00μμ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ