18 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα Δράσης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Να γκρεμίσουμε τον κόσμο του θανάτου!

Η ζωή και η αλληλεγγύη θα νικήσουν!

Το ΕΕΚ συμμετέχει και καλεί σε συλλαλητήριο κατά του ρατσισμού, του πολέμου, του φασισμού και της φτώχειας το Σάββατο 18 Μαρτίου 2017, πλατεία Ελευθερίας 12μμ, Βόλος

Γνωρίζουμε καλά τους υπεύθυνους των θανάτων προσφύγων στη Μόρια.

Είναι ίδιοι με τους υπεύθυνους για τους θανάτους στη Λαμπεντούζα και το Φαρμακονήσι, στη Μεσόγειο - υγρό τάφο.

Είναι υπαίτιοι για τους θανάτους στον πόλεμο της Συρίας, του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

Οι θάνατοι από τις ελλείψεις τους συστήματος υγείας ή τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα των Μνημονίων έχουν πάλι τους ίδιους υπευθύνους.

Υπεύθυνες είναι οι κυβερνήσεις της ΕΕ και οι σύμμαχοί τους, μαζί και η κυβέρνηση Τσίπρα στην Eλλάδα. Υπεύθυνες είναι οι κυρίαρχες τάξεις, οι καπιταλιστές που καταστρέφουν ζωές προσπαθώντας να διασώσουν το χρεοκοπημένο τους σύστημα από την κρίση.

Αυτοί οργανώνουν τη ληστεία εις βάρος των λαών του κόσμου και όταν η ληστεία με ειρηνικά μέσα δεν τους αρκεί, στέλνουν τα βομβαρδιστικά του ιμπεριαλιστικού ΝΑΤΟ, της ΕΕ ή των φίλων τους.

Στις ίδιες αίθουσες και διαδρόμους όπου διαπραγματεύονται ποιο νέο μέτρο μπορεί να εξοντώσει πιο αποτελεσματικά την εργατική τάξη και τη νεολαία στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, αποφασίζουν και την επανέναρξη/επιτάχυνση των απελάσεων μέσα στο Μάρτιο, αποφασίζουν να στείλουν ανθρώπους να κομματιαστούν απ’ τις βόμβες των πολέμων.

Η δύναμη της αξιοπρέπειας των φτωχοδιάβολων που περνάνε τα Τείχη τρομάζει τους κυρίαρχους. Τρομάζουν μπροστά στην συνάντηση των κατεστραμμένων υπάρξεων από Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο μέσα στις μητροπόλεις της φτώχειας, της ανεργίας και της αστυνομικής καταστολής. Γι’ αυτό ο φασιστοειδής Τrump θεσπίζει αντιμεταναστευτικά διατάγματα, γι’ αυτό προσπαθούν να ανεβάσουν την ανθρωποφαγική άκρα Δεξιά της Λεπέν και των άλλων φασιστών στην Ευρώπη. Γι’ αυτό φυλακίζουν τους πρόσφυγες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απομακρυσμένους από τις πόλεις μας ή στέλνουν τους μαχαιροβγάλτες ναζιστές της Χρυσής Αυγής ντυμένους αγανακτισμένους γονείς να τα βάζουν με παιδάκια προσφυγόπουλα.

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από όλους αυτούς πέρα από περισσότερη δυστυχία. 

Στις 18 Μάρτη ενώνουμε τις φωνές μας με το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Υψώνουμε τις γροθιές μας μαζί με τους ίδιους τους πρόσφυγες. Διαδηλώνουμε για τα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ενάντια στους κοινά υπαίτιους για την δυστυχία, την φτώχεια και τον πόλεμο. 

Οι πρόσφυγες, οι «χωρίς χαρτιά», οι αποκλεισμένοι, οι αναλώσιμοι, είναι το πιο ευάλωτο κομμάτι των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων μαζών, αναπόσπαστο τμήμα της τάξης μας. Κάθε χτύπημα σε αυτούς προετοιμάζει, και τώρα όπως και στο παρελθόν με τις σκούπες των κυβερνήσεων των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, χτυπήματα ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων, των ανέργων, της νεολαίας.

Ανοίγουμε το δρόμο της κοινής πάλης γιατί μόνο μαζί μπορούμε να κατακτήσουμε την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Τα πραγματικά τείχη που μας εμποδίζουν είναι αυτά τα φόβου και τα γκρεμίζουμε κάθε μέρα στα σχολεία και στις γειτονιές μας. Έτσι θα γκρεμίσουμε το τείχος στον Έβρο, θα ξηλώσουμε τη Συμφωνία E.E.-Τουρκίας μαζί με ολόκληρη την Ευρώπη-Φρούριο και θα ανατρέψουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλες τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις της φτώχειας, της καταστολής και του πολέμου.

18 Μαρτίου διαδηλώνουμε να ανατρέψουμε τις αιτίες που γεννάνε την προσφυγιά, για να χτίσουμε έναν κόσμο ειρήνης και ελευθερίας. Η νίκη της προλεταριακής επανάστασης, του σοσιαλισμού, είναι η μόνη λύση σε έναν κόσμο που δεν πάει άλλο.

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ - Τροτσκιστές)

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας (ΟΕΝ) 

Το κείμενο του συντονισμού αντιρατσιστικών/αντιφασιστικών οργανώσεων, συλλογικοτήτων, φοιτητικών συλλόγων, σωματείων :

Ένα χρόνο μετά τη σύναψη της συμφωνίας της ντροπής ΕΕ - Τουρκίας, τα σύνορα παραμένουν κλειστά για τους ανθρώπους που δραπετεύουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση, προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους.

Ένα χρόνο μετά, με την Τουρκία του αυταρχισμού και των βασανιστηρίων να θεωρείται «ασφαλής τρίτη χώρα», το άσυλο έχει ουσιαστικά καταργηθεί, ενώ γίνονται μαζικές απελάσεις ανθρώπων που δικαιούνται προστασία.

Ένα χρόνο μετά, τα νησιά του Αιγαίου έχουν μετατραπεί σε «bufferzones», ενδιάμεσες περιοχές μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, όπου φυλακίζονται οι πρόσφυγες και τα δικαιώματα τίθενται σε αναστολή.

Ένα χρόνο μετά, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τους πακτωλούς χρημάτων που ξοδεύονται μέσω των ΜΚΟ και όχι μόνο, οι συνθήκες «φιλοξενίας» των προσφύγων στα στρατόπεδα όχι απλά παραμένουν προσβλητικές για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και απάνθρωπες, αλλά χειροτερεύουν και τα κέντρα υποδοχής μετατρέπονται σε κέντρα κράτησης.

Ένα χρόνο μετά, η ΕΕ μαζί με την υπόλοιπη «πολιτισμένη Δύση» συνεχίζει αμείωτα τους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κλιμακώνει τη ρατσιστική και αντιπροσφυγική πολιτική της. Η Ευρώπη Φρούριο συνιστά μια νέα ποιότητα συνολικής αντιδημοκρατικής στροφής στο όνομα της ασφάλειας.

Ένα χρόνο μετά, η ελληνική κυβέρνηση εναρμονίζεται πλήρως με τις πολιτικές της ΕΕ, θεωρεί την προσφυγιά παρανομία, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες κατάδικους, υιοθετεί μέτρα αποτροπής, επαναπροωθήσεων, απελάσεων και εγκλεισμού, αναλαμβάνοντας το ρόλο του θεματοφύλακα της συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας.

Ένα χρόνο μετά, η αντιπροσφυγική κυβερνητική πολιτική της «αποτροπής» κλιμακώνεται και στρώνει το έδαφος στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, η οποία προσπαθεί να φορέσει το μανδύα των «αγανακτισμένων γονέων» για να οργανώνει εισβολές κατά των προσφυγόπουλων στα σχολεία, αλλά και να επιτίθεται στα νησιά εναντίον των προσφύγων. Οι δολοφόνοι του Π. Φύσσα κυκλοφορούν ελεύθεροι, η δίκη συνεχίζεται για δεύτερο χρόνο, ενώ η αστυνομία δίνει ξανά κάλυψη στις συνάξεις των νεοναζί.

Ένα χρόνο μετά, η διαδικασία μετεγκατάστασης των προσφύγων κινείται με ρυθμούς χελώνας με αποτέλεσμα οι πρόσφυγες είτε να εγκλωβίζονται είτε να πληρώνουν ολόκληρες περιουσίες για να φτάσουν στη χώρα προορισμού τους.

Ένα χρόνο μετά, οι πρόσφυγες παραμένουν κοινωνικά αποκλεισμένοι.

Ένα χρόνο μετά, τα παιδιά των προσφύγων είναι αποκλεισμένα από την εκπαίδευση και υφίστανται ρατσιστικούς διαχωρισμούς.

Ένα χρόνο μετά, ο κοινός αγώνας ντόπιων,  προσφύγων και μεταναστών απέναντι στην φτώχεια και την εξαθλίωση που παράγει η μνημονιακή διαχείριση της κυβέρνησης σε ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ.

Ένα χρόνο μετά τη συμφωνία της ντροπής ΕΕ - Τουρκίας, μπροστά σε μια χρονιά με απειλές της ακροδεξιάς στην Ευρώπη και κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, κινήματα απ’ όλη την Ευρώπη που δίνουν τη μάχη κατά του ρατσισμού, της ανόδου της ακροδεξιάς, του πολέμου και της άγριας λιτότητας, δίνουν κοινό αγωνιστικό ραντεβού στις 18 Μάρτη 2017, γιατί η πηγή της εκμετάλλευσης είναι κοινή. Σε δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις καλούνται κινητοποιήσεις:

·         Ενάντια στον ρατσισμό και τη στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών.

·         Ενάντια στην ακροδεξιά και τη φασιστική απειλή.

·         Για την κατάργηση της συμφωνίας της ντροπής ΕΕ - Τουρκίας και των επιμέρους αντίστοιχων συμφωνιών.

·         Ενάντια στις αντιπροσφυγικές κυβερνητικές πολιτικές των χωρών της ΕΕ.

·         Ενάντια στη συμφωνία«Δουβλίνο ΙΙΙ».

·         Για να μπει φραγμός στους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

·         Για να ανοίξουν τα σύνορα σε πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες και να σταματήσουν οι απελάσεις.

·         Για να κλείσουν τα στρατόπεδα και να φιλοξενηθούν αξιοπρεπώς οι πρόσφυγες μέσα στον οικιστικό ιστό.

·         Για ίσα δικαιώματα και αξιοπρέπεια για όλες-ους.

·         Για ισότιμη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση των προσφυγόπουλων στην εκπαίδευση.

·         Ενάντια στις πολιτικές της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Αντιρατσιστικές/Αντιφασιστικές Οργανώσεις/Συλλογικότητες/Φοιτητικοί Σύλλογοι/Σωματεία

Η δημοτική αρχή βλάπτει σοβαρά την υγεία και τη νοημοσύνη μας

Το γραφείο προπαγάνδας του δημάρχου Βόλου με την ανακοίνωση που εξέδωσε για το δημοτικό συμβούλιο της 13/2/17 επιχειρεί να υπεκφύγει των πραγματικών ερωτημάτων που έχουν θέσει οι πολίτες στη δημοτική αρχή:

Μπορεί να υδροδοτήσει την πόλη; 

Μπορεί να λειτουργήσει τον βιολογικό καθαρισμό της πόλης; Η συστηματική της “ανικανότητα” είναι το όχημα της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που επιχειρούν αριστεροδεξιοί μνημονιακοί σε “ικανούς” ιδιώτες” έναντι πινακίου φακής; 

Η δημοτική αρχή δεν αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει. 

Εγκλωβισμένη στην πολιτική που έχει δρομολογήσει τρία χρόνια τώρα, έχει την ανάγκη των αστυνομικών δυνάμεων για να την απεγκλωβίσουν από τα αμείλικτα ερωτήματα που έχουν τεθεί από τους πολίτες. Αντικαθιστώντας τις απαραίτητες εξηγήσεις και το διάλογο με την αστυνομία, αποποιούμενη τις ευθύνες που έχει, αποσύρεται στο μόνιμο καταφύγιο της: ανακοινώσεις που προσβάλλουν την νοημοσύνη μας.

Η αυταρχική συμπεριφορά της δημοτικής αρχής μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, τα οργανωμένα show για να πλήξει τους αντιπάλους της, η δραματοποίηση ότι είναι ένα διαρκές θύμα των περιστάσεων, η περιφρονητική της στάση απέναντι σε κάθε εύλογο ερώτημα, την υπονομεύουν στη συνείδηση όλων. Η παραίτηση Γαλάτη από τη ΔΕΥΑΜΒ δεν είναι αρκετή.

Για να προστατευτεί η δημόσια υγεία απαιτούμε την πλήρη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της πόλη εδώ και τώρα και να αποτραπεί κάθε σχέδιο ξεπουλήματος του βιολογικού που στη πραγματικότητα είναι το όχημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΜΒ.

13-2-2017

ΕΕΚ

Η μάνα

Το γυναικείο ζήτημα θεωρείται παρωχημένο και πολλ@ διατυπώνουν την άποψη ότι το 2017, στην κοινωνία του σήμερα, η θέση της γυναίκας έχει βελτιωθεί αισθητά, έχει πλαισιωθεί από νόμους και όλα βαίνουν καλώς. Η κοινωνική πραγματικότητα όμως είναι πολλή διαφορετική.  

Όταν έρχεται η στιγμή που σου ζητείται να υπογράψεις με μια ιδιότητα η οποία θα προσδώσει κύρος στην υπογραφή σου, η πρώτη ιδιότητα – ρόλος – ταυτότητα είναι μια κοινωνική ταυτότητα, η επαγγελματική σου ιδιότητα. Για έναν άντρα, αυτή η ιδιότητα είναι ίσως το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο νου, να υπογράψει ως γιατρός, εργάτης, ελεύθερος επαγγελματίας, γιατί αυτός είναι ο ρόλος που του έχει ανατεθεί να παίξει στην κοινωνία. Για μια γυναίκα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν αποτελεί ζήτημα ετεροκαθορισμού, αλλά καθημερινής πρακτικής. 

Οι ρόλοι που συνεχίζει να αναλαμβάνει μία γυναίκα ακόμα και σήμερα, στην εποχή της «ισότητας», παραμένουν πολλαπλοί εξού και οι πολλαπλές ιδιότητες τις οποίες προβάλει, με κυρίαρχη αυτή της μητρότητας. 

Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις αποτελούν συναινετικές αντιλήψεις κοινές μεταξύ των μελών μιας ομάδας. Αναδύονται μέσα από την άτυπη καθημερινή επικοινωνία. Μετατρέπουν το ξένο και το σύνθετο σε οικείο και απλό αντίστοιχα και προσφέρουν κατ’ αυτό τον τρόπο ένα πλαίσιο κοινής λογικής για την ερμηνεία των εμπειριών μας. Μια κοινωνική αναπαράσταση γίνεται μια αποδεκτή αναμφισβήτητη ερμηνεία κοινής λογικής που τείνει να απωθεί τις εναλλακτικές ερμηνείες και να καθιερώνεται ως «ορθοδοξία». [1]

Στην μεσοαστική, καπιταλιστική, πατριαρχική, ιουδαϊκή-χριστιανική χαρακτηριστική της λευκής φυλής θεώρηση της ζωής, ο ρόλος της μητρότητας από τη μία εξυμνείται ως ο υπέρτατος ρόλος που μπορεί να καταξιωθεί να ζήσει μία γυναίκα αλλά και ο πιο σημαντικός ως τροφού και φροντίστριας για τη σωματική και ψυχονοητική ανάπτυξη των παιδιών που φέρει. Από την άλλη «ποινικοποιείται» μιας και οι μητέρες είναι πρωταθλήτριες στην ανεργία, τα παιδιά τους μένουν εκτός ολοήμερου σχολείου, δεν πληρούν τα κριτήρια για τους βρεφικούς σταθμούς και την προσχολική αγωγή, με το πρόσχημα ότι αφού η μητέρα είναι άνεργη μπορεί να τα φροντίζει στο σπίτι ή οι γυναίκες που απολύονται όταν δηλώνουν έγκυες ή υπογράφουν ότι δεν θα μείνουν έγκυες γιατί κινδυνεύουν με απόλυση ή ακόμη οι γυναίκες που παραιτούνται από τα ελάχιστα δικαιώματα προστασίας της μητρότητας όπως είναι το μειωμένο ωράριο. Η μητρότητα ποινικοποιείται για την αγορά εργασίας. 

Η παραπάνω αποτελεί μία από τις πλευρές της «ποινικοποίησης». Μια άλλη πλευρά είναι η κοινωνική κατά την οποία η γυναίκα – μητέρα παραμένει πάντοτε μητέρα στο φαντασιακό της κοινωνίας, και ελάχιστα ερωμένη, εργαζόμενη, φίλη, γυναίκα (σκέτο), επιθυμώντας χρόνο για τον εαυτό της πέραν του γονεϊκού της ρόλου. Και όταν τον διεκδικεί αυτόν τον χρόνο, την μέμφονται.  

Η εικόνα της μητέρας – πρόσφυγα με το μωρό στην αγκαλιά «σαν την Παναγία με το Χριστό» σύμφωνα με τις επιταγές της μεσοαστικής, καπιταλιστικής, πατριαρχικής, ιουδαϊκής – χριστιανικής χαρακτηριστικής της λευκής φυλής θεώρησης της ζωής που έκανε το γύρω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τις γιορτές των Χριστουγέννων, υιοθετήθηκε κατά κόρον όχι μόνο από τα αστικά μέσα ως αποδεκτή κοινωνική αναπαράσταση της γυναίκας – πρόσφυγα. 

Ο ρόλος της μητρότητας, ως ο πρωτεύον ρόλος μιας γυναίκας, είναι καλά εμποτισμένος στη συνείδηση της κοινωνίας σε βάρος των άλλων ρόλων που μπορεί να διαδραματίσει, και διαδραματίζει μια γυναίκα. Η κοινωνική αναπαράσταση του κοινωνικά αποδεκτού ρόλου της γυναίκας – μητέρας είναι αυτή που εντυπώνεται στην παραπάνω εικόνα. Όποιος άλλος ρόλος συνοδεύεται από σχόλια του τύπου, «Είσαι μανούλα» με επικριτικό τόνο ή από καθημερινές πρακτικές που μυωπικά απαξιώνουν το συνολικό ρόλο της γυναίκας στα μάτια του άντρα – συντρόφου. Αν δε μία γυναίκα – μητέρα είναι και διαζευγμένη, εκεί τα πράγματα αγριεύουν.

Το σώμα μπορεί να γίνει για τις γυναίκες ταυτοχρόνως πηγή ταυτότητας και φυλακή[2]. Ως άνθρωπος και γυναίκα αγωνίζομαι για την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, για την έφοδο στον ουρανό. Αυτή η καθολική χειραφέτηση δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν συγχρονιστεί με την καθολική γυναικεία χειραφέτηση από την διπλή καταπίεση. Ας ξεκινήσει από την καθημερινή πρακτική στην τάξη μας και στην απεμπόληση πρακτικών, εν είδει κουτσομπολιού. Ας κάνουμε τη θεωρία πράξη στο εδώ και τώρα.

Η Μάνα          
Ανεβασμένη σ ένα βάθρο, ψηλά       
δεν είναι κάτι το ανθρώπινο   
έχει αναχθεί στη σφαίρα του απόλυτου, του θεϊκού  
Η Μάνα          
Ακούραστη, διανθισμένη με τα κοσμητικότερα επίθετα       
δεν πονάει για κείνη   
μόνο για τους άλλους, ζει και αναπνέει         
Η Μάνα          
Πανταχού παρών και τα πάντα εκπληρών      
Ένα “μαμά” αρκεί σε παιδικά χείλη  
Η Μάνα…      
αν την κόψεις, αίμα θα τρέξει από τις φλέβες της

Νάνσυ Σ. 

[αναδημοσίευση από το μπλογκ nancysigma.blogspot.gr]

---

[1] Hogg M. A., Vaughan G. M (2010)  Κοινωνική Ψυχολογία, Αθήνα: Gutenberg

[2] Φεντερίτσι Σίλβια, Ο Κάλιμπαν και η Μάγισσα, Γυναίκες, σώμα και πρωταρχική συσσώρευση

Η δημοτική αρχή βλάπτει σοβαρά την υγεία

Δεν πέρασε ένας μήνας μετά την πλήρη αποτυχία της δημοτικής αρχής να διαχειριστεί την υδροδότηση της πόλης, νέες επικίνδυνες καταστάσεις για τη δημόσια υγεία δημιουργούνται από την αποτυχία της να λειτουργήσει ο βιολογικός καθαρισμός της πόλης. Αποτέλεσμα, ελλιπώς επεξεργασμένα λύματα και παράγωγα του βιολογικού να εκβάλλονται ανεξέλεγκτα στον Παγασητικό με ανεξέλεγκτες συνέπειες για το οικοσύστημα του κόλπου.

Η δημοτική αρχή συνεπής στο αλαλούμ που έχει δημιουργήσει και συνεπής στην αρχή "όλοι εναντίον όλων" σχεδιάζει την ανάθεση λειτουργίας του βιολογικού σε "ικανούς" ιδιώτες. Μήπως τελικά εξαρχής αυτό ήταν το σχέδιό της; Η απορρύθμιση όλων των λειτουργιών της πόλης και η εκχώρησή τους στα ιδιωτικά συμφέροντα; 

Η γραμμή, συνεπής σε όλη της την έκταση με την κυβερνητική πολιτική της εκχώρησης ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ στο υπερταμείο ξεπουλήματος, επεκτείνεται και σε υπηρεσίες των δήμων αν και με ελαφρώς τροποποιημένο χρώμα, τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ). 

Πρώτα από όλα, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του δήμου πρέπει να αποκαλύψουν τι ακριβώς συμβαίνει με το βιολογικό καθαρισμό της πόλης και να είναι οι πρώτοι που θα αγωνιστούν ενάντια στο ξεπούλημα της ΔΕΥΑΜΒ που ετοιμάζει η δημοτική αρχή με όχημα το βιολογικό καθαρισμό της πόλης.

Καλούμε τους πολίτες του Βόλου να συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία στο Δημαρχείο Βόλου τη Δευτέρα 13/2, 5.30μμ που οργανώνει η συμμαχία για το νερό προκειμένου να ληφθούν άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα για την απρόσκοπτη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού της πόλης και να αποτραπεί κάθε σχέδιο ξεπουλήματος.

12/2/17

ΕΕΚ