ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΛΑΟ, ΣΤΟ DIP, ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΖΙΧΑΝ

Αλληλεγγύη στον εξεγερμένο Τούρκικο λαό,  στο D.I.P. , στον σύντροφο Τζιχάν Γιλμάζ και σε όλους τους αγωνιστές! 

Η κυβέρνηση Ερντογάν προσπαθεί να διαχειριστεί την κρίση της, αλλά και πίσω απ’ αυτήν την κρίση του τουρκικού καπιταλισμού χτυπώντας τη λαϊκή εξέγερση που έχει ξεσπάσει ενάντια της.  

Εκδικείται τους πρωταγωνιστές της, διώκοντας και συλλαμβάνοντας επαναστάτες αγωνιστές. 

Ανάμεσα τους και ο σύντροφος μας Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ (Mustafa  Cihan Yılmaz), μέλος του τουρκικού τμήματος της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς, του Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος (Devrimci Isci Partisi - DIP), και αγωνιστής του φοιτητικού κινήματος, στην Αντάλια και μέλη της Ένωσης Σοσιαλιστικής Νεολαίας (οργάνωση νεολαίας του ESP - Σοσιαλιστικό Κόμμα των Καταπιεσμένων).

Ενώ είναι στη φυλακή από τις 4 Οκτωβρίου του 2013, δικάζεται στις 5 Φεβρουαρίου, για τη συμμετοχή του στην εξέγερση του Ιουνίου, κατηγορούμενος ότι κατά τα γεγονότα φορούσε… κόκκινο μαντήλι που συμβολίζει την πάλη για Σοσιαλισμό! 

Στεκόμαστε δίπλα στον σύντροφο μας Τζιχάν Γιλμάζ και στους άλλους συναγωνιστές και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση τους. 

Στεκόμαστε δίπλα σε όλο τον εξεγερμένο, αδελφό, Τούρκικο λαό, που δοκιμάζεται από τις διώξεις και την καταστολή της διασπασμένης και αδύναμης κυβέρνησης του ΑΚΡ. 

Για μία εργατική επαναστατική διέξοδο από την κρίση. 

Διαδηλώνουμε την ταξική εργατική διεθνιστική μας αλληλεγγύη από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, την Πέμπτη 6/2,  έξω από την πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα. 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 

ΑΘΗΝΑ: Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου, 5 μμ, ΜΕΤΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ 

ΠΑΤΡΑ: Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου, 6 μμ,Πλατεία Όλγας

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ //  ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Παρακάτω παραθέτουμε μεταφρασμένο κείμενο του γ.γ. του DIP Sungur Savran μετά τη πανηγυρική αθώωση του συντρόφου και των υπόλοιπων αγωνιστών

Η εξέγερση του λαού αποδείχθηκε μεγαλύτερη από μια αίθουσα δικαστηρίου! 

Την Πέμπτη στις 6 Φεβρουαρίου, η εκδίκαση της υπόθεσης που αφορούσε το Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ (Mustafa Yilmaz Cihan), μέλος του Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος (DIP), ξεκίνησε στην μεσογειακή πόλη της Αττάλειας στη νότια Τουρκία. Ο σύντροφός μας Τζιχάν δικαζόταν μαζί με ορισμένα μέλη της Οργάνωσης της Σοσιαλιστικής Νεολαίας, μιας άλλης τάσης μέσας στο σοσιαλιστικό κίνημα, για τη συμμετοχή του στις διαδηλώσεις στην Αττάλεια, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του λαού στην Τουρκία το περασμένο καλοκαίρι, περισσότερο γνωστή με το όνομα πάρκο Γκεζί. Ο Τζιχάν και δύο συγκατηγορούμενοί του κρατούνταν στη φυλακή για τέσσερις μήνες εν αναμονή της δίκης. Στο τέλος της πρώτης αυτής συνεδρίασης του δικαστηρίου, αφέθηκαν ελεύθεροι ο Τζιχάν και οι άλλοι δύο. Επιπλέον,  το σύνολο του τρόπου με τον οποίο εκτυλίχθηκε η πρώτη αυτή συνεδρίαση αποτέλεσε ένα θρίαμβο για την εξέγερση του λαού και μια σημαντική πολιτική νίκη για το κόμμα μας.

Το σύνθημα του DIP ήταν, από την αρχή αυτής της υπόθεσης, «Η εξέγερση των ανθρώπων δεν μπορεί να δικαστεί!" Αυτό αποδείχθηκε ότι είναι απολύτως αληθές. Η υπερασπιστική γραμμή που παρουσιάστηκε τόσο από το Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ όσο και από τον δικηγόρο μας Σιάρ Ρισβάνογλου (SIAR Rişvanoğlu), ιδρυτικού μέλους του κόμματός μας, καθώς και εκείνες των άλλων κατηγορουμένων, είχε εκ φύσεως πολιτικό χαρακτήρα, ήταν εξαιρετικά ευθεία ως προς την υπεράσπιση της εξέγερσης των ανθρώπων και πιστή στον απώτερο στόχο του κόμματός μας, την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν και την αντικατάστασή της με εργατική εξουσία, και χωρίς απολογητική διάθεση όσον αφορά τις μεθόδους σωματικής αυτοάμυνας που εφάρμοσαν οι σύντροφοί μας κατά τη διάρκεια των μαχών στο δρόμο.

Το χρονικό μιας δύσκολης ημέρας

Η ακροαματική διαδικασία διήρκεσε ολόκληρη την ημέρα της Πέμπτης. Ωστόσο, η πόλη της Αττάλειας αγκάλιασε τον σκοπό ξεκινώντας το προηγούμενο βράδυ μια μεγάλη πορεία μέσα από την πόλη στην οποία συμμετείχαν πολλές εκατοντάδες. Οι υποστηρικτές των συναγωνιστών διοργάνωσαν επίσης μια πορεία το πρωί της ακροαματικής διαδικασίας , φωνάζοντας, " η εξέγερση του λαού δεν μπορεί να δικαστεί ! " και " εξέγερση, επανάσταση, ελευθερία! " στα τουρκικά και στα κουρδικά. Μια υπαίθρια συνέντευξη τύπου πραγματοποιήθηκε στο τέλος της πορείας. Στο δελτίο τύπου τονίστηκε ότι η υπόθεση αυτή ήταν πραγματικά αντιπροσωπευτική ως προς τη δίκη των εκατομμυρίων που συμμετείχαν στην εξέγερση . Ο Σουνγούρ Σαβράν (Sungur Savran) μίλησε εξ ονόματος του DIP και αντιπαρέβαλε την κατάσταση του Τζιχάν με εκείνη του Μπιλάλ Ερντογάν, του νεαρού γιού του πρωθυπουργού ο οποίος κλήθηκε να καταθέσει πριν από ένα μήνα στο γραφείο του εισαγγελέα κατά τη διενέργεια έρευνας σε υπόθεση διαφθοράς στην οποία εμπλέκεται, αλλά όντας πάνω από το νόμο, δεν έχει ακόμη εμφανιστεί για να δώσει κατάθεση. Ο Σαβράν επεσήμανε ότι περιπτώσεις όπως αυτή του Τζιχάν και των συγκατηγορουμένων του ήταν πραγματικά κατασκευασμένες έτσι ώστε να καταπνιγούν οι έρευνες για τη διαφθορά της κυβέρνησης, δεδομένου ότι η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι μια νικηφόρα λαϊκή εξέγερση θα θεωρήσει αμέσως τις κυβερνητικές δυνάμεις υπεύθυνες για όλα αυτά τα εγκλήματα και άλλα. Εκτός από τους πολλούς υποστηρικτές μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, ένα μεγάλο μπλοκ υποστηρικτών υπήρχε έξω από το δικαστικό μέγαρο όλη την ημέρα για περισσότερο από δώδεκα ώρες, φωνάζοντας που και που συνθήματα, και σηκώνοντας τα πανό των οργανώσεων που ήταν παρόντες . Το DIP ήταν το μεγαλύτερο μπλοκ, με αγωνιστές από πολλά μέρη της χώρας.

Η ίδια η δικαστική αίθουσα ήταν γεμάτη με τις οικογένειες και τους υποστηρικτές των κατηγορουμένων. Αυτή η περίπτωση της δίκης είναι σαν εκείνες τις περιπτώσεις των δικών για «τρομοκρατίας», την πιο αδίστακτη περίπτωση δίκης στη χώρα. Και όμως, οι κατηγορούμενοι και οι δικηγόροι τους, κατάφεραν να μετατρέψουν αυτή την ακροαματική διαδικασία σε μία, όπου η κυβέρνηση και το καθεστώς παραπέμπονται και δικάζονται. Το πρωί και νωρίς το απόγευμα κατέθεσαν οι κατηγορούμενοι. Το δικαστήριο τότε άκουσε τις καταθέσεις μιας ειδικής ομάδας σοσιαλιστών δικηγόρων. Παρά το γεγονός ότι οι καταθέσεις των άλλων κατηγορουμένων και των συνηγόρων τους ήταν πολιτικές και υψηλού διαμετρήματος, οι καταθέσεις που έγιναν από τον σύντροφό μας Τζιχάν και το δικηγόρο μας Σιάρ Ρισβάνογλου ξεχώρισαν ανάμεσα σε όλους τους άλλους για την πολιτική τους ευκρίνεια και παρρησία.

Στο τέλος μιας δύσκολης ημέρας, το δικαστήριο αποφάσισε να απελευθερώσει όλους τους κατηγορούμενους που κρατούνταν στη φυλακή μέχρι σήμερα. (Υπήρχαν και άλλοι κατηγορούμενοι στη δίκη, αν και δεν ήταν υπό κράτηση). Προερχόμενη μετά τις δυναμικές  καταθέσεις από τους κατηγορούμενους και τους δικηγόρους κατά τις οποίες κανείς δεν μάσησε τα λόγια του, αυτή η απελευθέρωση ήταν ένας τεράστιος θρίαμβος. Οι κατηγορούμενοι στη συνέχεια πήγαν στη φυλακή για τις τελευταίες διατυπώσεις που έπρεπε να ολοκληρωθούν και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι μετά τα μεσάνυχτα. Το DIP υποδέχτηκε τον Τζιχάν και τους άλλους που απελευθερώθηκαν μπροστά από τη φυλακή τραγουδώντας τη Διεθνή.

Ενώ όλα αυτά συνέβαιναν στην Αττάλεια της Τουρκίας, σε πόλεις σε όλη την Ιταλία, την Ελλάδα και την μακρινή Αργεντινή, μέλη του Partito Comunista dei Lavoratori (PCL), του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (EEK) και του Partido Obrero (PO) αντίστοιχα , οργάνωσαν διαδηλώσεις μπροστά από τουρκικές πρεσβείες και προξενεία. Πιο αξιοσημείωτα, στη διαμαρτυρία μπροστά από την τουρκική πρεσβεία στο Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, συμμετείχαν δύο μέλη του Κογκρέσου της Αργεντινής, ο Néstor Pitrola και ο Pablo López, που εξελέγησαν με το ψηφοδέλτιο του Μετώπου της Αριστεράς ( Frente de Izquierda), στο οποίο το PO είναι η ηγετική δύναμη. Άλλα τμήματα της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς, όπως το φινλανδικό MTL, απέστειλαν μηνύματα αλληλεγγύης. Έτσι, ο θρίαμβος δεν οφείλεται αποκλειστικά στην αξιόλογη προσπάθεια των αγωνιστών του DIP, αλλά σαφέστατα και στη συμβολή των αδελφών οργανώσεών μας.

Το αποτύπωμα του DIP

Το DIP στο σύνολό του, από την πρώτη μέρα της σύλληψης του Τζιχάν, προσπάθησε να τον αποσπάσει από τη μέγγενη των κατασταλτικών δυνάμεων της μπουρζουαζίας, μία από τις προτεραιότητες της δράσης του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αυτό σήμαινε όχι μόνο να σώσει τον σύντροφό μας, κάτι σημαντικό από μόνο του, αλλά και να προστατεύσει την εξέγερση του λαού από την ποινική αντεπίθεση της αστικής τάξης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κύριο σύνθημα που υιοθετήθηκε ήταν: «η εξέγερση του λαού δεν μπορεί να δικαστεί!" Το κόμμα αντιμετώπισε την περίπτωση του Τζιχάν σε τακτική βάση στα έντυπά του και την ιστοσελίδα του, προετοίμασε υλικό (αφίσες, αυτοκόλλητα, κάρτες κλπ) για να την δημοσιοποιήσει, έφερε το θέμα σε κάθε διεθνή συνάντηση στην οποία συμμετείχε το  DIP και ξεκίνησε μια οικονομική εκστρατεία για να καλύψει τα έξοδα όλης αυτής της προσπάθειας. Τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν ξεπλήρωσαν με το παραπάνω αυτή την προσπάθεια.

Το επίκεντρο της νίκης αποτέλεσε η κατάθεση που διάβασε ο Τζιχάν κατά την ακροαματική διαδικασία. Εξαιρετικό γνώρισμα αυτής της κατάθεσης ήταν η παρρησία του χαρακτηρισμού, τόσο των γεγονότων του καλοκαιριού του 2013 και όσο και της συμμετοχής του στα γεγονότα στην Αττάλεια. Ο Τζιχάν κατέστησε σαφές ότι ήταν εξέγερση ενός λαού που ενέπλεξε τρεισήμισι εκατομμύρια ανθρώπους , σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών σε 80 από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας. Επίσης, ότι προέβαλε ξεκάθαρα την πολιτική του κόμματός του: Το DIP προσπάθησε να δημιουργήσει μια γέφυρα μεταξύ της πολυσχιδής εξέγερσης των ανθρώπων και του κινήματος της εργατικής τάξης, για να πείσει το κουρδικό κίνημα και τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ’ αυτό ότι, αντί να μένουν αμέτοχοι όπως προσπάθησε η ηγεσία να κάνει, είναι προς όφελός τους, να δημιουργήσουν μια πολύ ισχυρότερη συμμαχία δυνάμεων που θα ανατρέψει την κυβέρνηση Ερντογάν και θα την αντικαταστήσει με την κυβέρνηση των εργατών και των εργαζόμενων. Τόνισε, επίσης, την ειρωνεία ότι ενώ συμμετέχοντες στην εξέγερση του λαού κάθονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου, δικαστικές υποθέσεις που υποτίθεται ότι πρέπει να εντοπίσουν και να τιμωρήσουν τους δράστες των έξι διαφορετικών περιπτώσεων δολοφονιών από τις λεγόμενες δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του λαού αφέθηκαν να μαραζώνουν λόγω διαδικαστικών επιπλοκών. Η πρότασή του σε σύγκριση με τη δική τους περίπτωση με ένα από τα θύματα της κρατικής καταστολής, τον Ali Ismail Korkmaz , έγινε πρωτοσέλιδο των εφημερίδων: «Αν δεν είχαμε τρέξει πιο γρήγορα ή δεν είχαμε αποφύγει να σκοντάψουμε ή να πέσουμε, πιθανότατα θα είχαμε την ίδια τύχη στα χέρια των κακοποιών της κυβέρνησης." (Ο Ali Ismail Korkmaz δολοφονήθηκε σε ένα σκοτεινό δρομάκι από  μυστικούς μπάτσους και πολίτες κακοποιούς κρατώντας κλομπ με τα οποία χτύπησαν το νεαρό επαναστάτη μέχρι θανάτου).

Ο Τζιχάν δεν απέκρυψε ούτε το ρόλο του στα γεγονότα της Αττάλειας. Είπε : «Το όνομα του κόμματός μου είναι Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα. Η κυβέρνηση Ερντογάν επιτίθεται για μια ολόκληρη δεκαετία στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης στο όνομα των συμφερόντων της αστικής τάξης. Έτσι, δεν υπάρχει τίποτα πιο φυσικό από το ότι το κόμμα μου να λάβει μέρος σε μια λαϊκή εξέγερση εναντίον αυτής της κυβέρνησης για να την ανατρέψει. Γι 'αυτό ήμουν τόσο ενεργός στην κινητοποίηση της Αττάλειας».

Όσο για Σιάρ Ρισβάνογλου, σε μια αγόρευση που καθήλωσε το σύνολο της αίθουσας του δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των αμύητων χωροφυλάκων που ήταν εκεί για να παρακολουθούν τους κατηγορουμένους, ο δικηγόρος του κόμματος άνοιξε την αγόρευσή του λέγοντας ότι, αντί αυτών των νεαρών αγωνιστών, ο πρωθυπουργός Ερντογάν θα έπρεπε να κάθεται στο ειδώλιο μαζί με τους υπουργούς του, τους επαρχιακούς κυβερνήτες και τους διοικητές της αστυνομίας, με λίγα λόγια, το σύνολο των αξιωματούχων που είναι υπεύθυνοι για το θάνατο ή τον ακρωτηριασμό δεκάδων ανθρώπων και των τραυμάτων που υπέστησαν χιλιάδες κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για το πάρκο Γκεζί. Ο Ρισβάνογλου απερίφραστα υπερασπίστηκε τη φυσική δράση άμυνας που αναλήφθηκε από τους διαδηλωτές λόγω των βίαιων επιθέσεων της αστυνομίας ενάντια στις διαδηλώσεις, επικαλούμενος τη σημασία της αυτοάμυνας και της de facto εφαρμογής των δικαιωμάτων στην ιστορική απόκτηση αυτών των δικαιωμάτων. Έχοντας επαρκώς εξηγήσει την πολιτική του DIP κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στο Γκεζί , κατέληξε λέγοντας ότι, αντί για τη νεολαία , όπως ο Τζιχάν, αν και μπορεί να είναι στην πρωτοπορία της τοπικής δράσης, το κράτος θα πρέπει να σύρει σε δίκη, εάν αυτός είναι ο προσανατολισμός του, τους ηγέτες του κόμματος, πολλοί από τους οποίους ήταν φυσικά παρόντες στο ακροατήριο, όπως τόνισε.

Μια θαρραλέα στάση, μια πλήρης νίκη

Το DIP πήρε μια τολμηρή και ειλικρινής επαναστατική στάση αναφορικά με την κατάσταση στην Τουρκία. Το έκανε αυτό στην περίπτωση που ένας από τους κορυφαίους τοπικούς συντρόφους του ήταν όμηρος στα χέρια του κράτους. Και ο Τζιχάν, ο ίδιος ο όμηρος, δεν μάσησε τα λόγια του ούτε για την αντικειμενική κατάσταση ή για την πολιτική του DIP. Το αποτέλεσμα ήταν, ωστόσο, η απελευθέρωση του Τζιχάν και των συγκατηγορουμένων του, πράγμα που σημαίνει νίκη στο ηθικός έδαφος. Η διεθνής αλληλεγγύη χωρίς καμία αμφιβολία επίσης, έπαιξε το ρόλο της εδώ στην επίτευξη αυτής της νίκης.

Η Τουρκία διανύει μια πάρα πολύ βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση, κατακερματίζοντας τον κρατικό μηχανισμό, δημιουργώντας αυτό που εμείς στο DIP αποκαλούμε «κρίση του κράτους». Σε συνδυασμό με το ανεξάντλητο δυναμικό της εξέγερσης του λαού το περασμένο καλοκαίρι, η κρίση δίνει μια τεράστια ευκαιρία στην οποία ένα επαναστατικό κόμμα μπορεί να παρέμβει. Το DIP έχει δεσμεύσει όλες του τις δυνάμεις σε αυτή την πολύ δύσκολη αποστολή.

μετάφραση: Νάνσυ Σ.

Παρακάτω παραθέτουμε το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά.

The people’s revolt proved larger than a court room!

On Thursday 6 February, the court case involving Mustafa Cihan Yilmaz, a member of the Revolutionary Workers’ Party (DIP), opened in the Mediterranean city of Antalya in the South of Turkey. Our comrade Cihan was being tried along with several members of the Organisation of Socialist Youth, close to another tendency within the socialist movement, for their part in the demonstrations in Antalya in the course of the people’s revolt in Turkey last summer, better known under the name of Gezi Park. Cihan and two of his co-defendants had been kept in prison pending trial for four months. At the end of this first session, the court released Cihan and the other two. Not only this, but the entire manner in which the first session unfolded was a triumph for the people’s revolt and a major political victory for our party.

The DIP’s slogan was, from the very beginning of this case, “The people’s revolt cannot be judged!” This proved to be entirely true. The defence statement presented by both Mustafa Cihan Yilmaz and our lawyer Şiar Rişvanoğlu [Siar Risvanoglu], himself a founding member of our party, as well as those of the other defendants, were entirely political in nature, extremely outspoken in their defence of the people’s revolt and our party’s ultimate aim of bringing down the Erdogan government and replacing it with a workers’ government, and unapologetic in owning up the methods of physical self-defence employed by our comrades during the street battles.

Chronicle of a long day

The court hearing lasted for the full day of Thursday. However, the city of Antalya embraced the cause starting with a long march through the city in which many hundreds participated the evening before. The supporters of the rebels also organised a march the morning of the court hearing, chanting, “the people’s revolt cannot be judged!” and “rebellion, revolution, freedom!” in both Turkish and Kurdish. An outdoors mass press conference was held at the end of the march. The press release stressed that this case was really a proxy for the trial of the millions who participated in the revolt. Sungur Savran spoke on behalf of the DIP and contrasted the situation of Cihan with that of Bilal Erdogan, the young son of the prime minister who was summoned fully a month ago to the public prosecutor’s office for an investigation into a case of corruption he is involved in, but being above the law so to speak, has still not shown up for his statement to the prosecutor. Savran pointed out that cases such as that of Cihan and his co-defendants were really manufactured so that investigations into the corruption of the government would be stifled, since the government knows very well that a victorious popular revolt would immediately hold the government forces accountable for all such crimes and others. Apart from the scores of supporters in the court room, a large contingent of supporters kept guard outside the court house throughout the day for longer than 12 hours, vivaciously chanting slogans now and then and raising the banners of the organisations present. The DIP was the largest contingent, with militants from many parts of the country.

The court room itself was packed full with family and supporters of the defendants. This court is of the type that looks into cases of “terrorism”, which is the most ruthless type of court in the country. And yet the defendants and their lawyers managed to convert this court hearing into one where the government and the regime were themselves indicted and tried. The morning and early afternoon were taken by the statements of the defendants. The court then listened to the statements made by a qualified team of socialist lawyers. Although the statements deposed by the other defendants and their lawyers were political and of a high calibre as well, the statements made by our comrade Cihan and our lawyer Şiar Rişvanoğlu stood out among all the others by their political sharpness and outspokenness.

At the end of a long day, the court decided to release all three defendants that were being kept in prison so far. (There are other defendants in the trial, though not under arrest.) Coming after statements of an acerbic nature by the defendants and the lawyers in which no one minced their words, this release was itself an immense triumph. The defendants were then taken to the prison for formalities to be completed and finally released from prison after midnight. The DIP greeted Cihan and the others released in front of the prison to the chanting of The Internationale.

While all this was going on in Antalya, Turkey, in cities across Italy, Greece and the distant Argentina, contingents of the Partito Comunista dei Lavoratori (PCL), the Workers’ Revolutionary Party (EEK) and the Partido Obrero (PO), respectively, conducted protests in front of Turkish embassies and consulates. Most remarkably, the protest in front of the Turkish embassy in Buenos Aires, Argentina, involved two members of the Argentine Congress, Néstor Pitrola and Pablo López, selected on the ticket of the Frente de Izquierda, in which the PO is the leading force. Other sections of the Coordinating Committee for the Refoundation of the Fourth International, such as the Finnish MTL, sent in messages of solidarity. So the triumph was not solely due to the remarkable effort of the militants of the DIP, but very clearly to the contribution of our sister organisations as well.

The DIP’s imprint

The DIP as a whole made, from day one of the arrest of Cihan, the effort to wrest him from the clutch of the repressive forces of the bourgeoisie one of the priorities of its action during this period. This was meant not only to save our comrade, something important in itself, but also to protect the people’s revolt from the punitive counter assault of the bourgeoisie. That is why the major slogan adopted was: “the people’s revolt cannot be judged!” The party treated the case of Cihan on a regular basis in its literature and its web site, prepared materials (posters, stickers, postcards etc.) to publicise it, brought it to every international meeting in which the DIP participated, and started a financial campaign to meet the expenses of this whole effort. The results obtained paid handsomely for this effort.

The centrepiece of the victory was the defence statement read by Cihan during the hearing. The outstanding trait of this statement was the outspokenness of his characterisation of both the events in the summer of 2013 and his part in the events in Antalya. Cihan was very clear that this was a people’s uprising that involved three and a half million people according to the official figures of the Ministry of the Interior in 80 out of 81 provinces of Turkey. He also clearly put forth the politics of his party very clearly: The DIP tried to set up a bridge between the multifarious people’s revolt and the working class movement, to convince the Kurdish movement and people that joining the movement rather than sitting on the fence as the leadership tried to do was in their true interest, and to thus establish a much stronger alliance of forces that would bring down the Erdogan government and replace it with a workers’ and toilers’ government. He also stressed the irony of participants in the people’s revolt sitting in the defendant’s dock when court cases supposedly meaning to identify and punish the perpetrators of the six different cases of murder by the so-called security forces during the people’s revolt were left to languish in procedural complications. His sentence comparing their own situation with one of the victims of state repression, Ali Ismail Korkmaz, made the headlines in some papers: “Had we not run faster or avoided stumbling and falling, we probably would have met the same fate at the hands of the thugs of the government.” (Ali Ismail Korkmaz was murdered on a dark side street by a mixture of plainclothes cops and civilian thugs wielding batons with which they beat the young rebel to death.)

Cihan made no secret of his vanguard role in the Antalya events, either. He said: “The name of my party is the Revolutionary Workers’ Party. The Erdogan government has been attacking the rights and gains of the working class in the name of the interests of the bourgeoisie for a whole decade. So there is nothing more natural than that my party should join a popular revolt against this government to bring it down. That is why I was so active in the Antalya mobilisation.”

As for Şiar Rişvanoğlu, in a lawyer’s statement that fixated the whole courtroom audience, including the uninitiated gendarmes that were there to monitor the defendants, the party lawyer opened his salvo by saying that instead of these young rebels, Prime Minister Erdogan should have been sitting in the defence dock along with his ministers, provincial governors, and police chiefs, in short, the whole array of officials that are responsible for the death and maiming of scores of people and the injury suffered by thousands during the Gezi events. Rişvanoğlu also bluntly defended the physical defence action undertaken by the demonstrators in the face of the violent attacks by the police on the demonstrations, citing the importance of self-defence and de facto implementation of rights in the historical acquisition of those rights. Having amply explained the politics of the DIP during the Gezi events, he ended up by saying that rather than youth like Cihan, although they may be at the vanguard of the local action, the state should bring to trial, if such is its orientation, the leaders of the party, many of whom were of course present in the audience as he pointed out.

A courageous stand, a full victory

The DIP has thus taken a bold and outspoken revolutionary stance with respect to the situation in Turkey. It has done this in a case where one of its leading local comrades was a hostage in the hands of the state. And Cihan, the hostage, himself did not mince his words either about the objective situation or about the DIP’s politics. The result was, nonetheless, the release of Cihan and his co-defendants, which means victory on principled ground. International solidarity no doubt has also played its part here in obtaining this victory.

Turkey is going through an immensely deep political and economic crisis, tearing the state apparatus apart and creating what we at the DIP call a “crisis of the state”. Coupled with the unexhausted potential of the people’s revolt of last summer, this crisis promises to open up an immense opportunity in which a revolutionary party can intervene. The DIP has committed all its forces to this momentous task.

Οι κοινωνικές εξεγέρσεις δεν χωράνε σε δικαστικές αίθουσες

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα ( ΕΕΚ - Τροτσκιστές) συμμετέχει και καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία, ενάντια στις διώξεις αγωνιστών που πήρανε μέρος στην εξέγερση του Δεκέμβρη 2008, τη Τρίτη 04/02/2014 στη πλατεία αγ. Νικολάου Βόλου και ώρα 19:00.

ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ !

H πραγματικά τεράστιων διαστάσεων ιστορική καταστροφή ενός συστήματος που απειλεί να θάψει στα ερείπιά του ανθρώπους μαζί με ότι άλλο χρειάζεται, προκειμένου να επιβιώσει, είναι που δημιουργεί συνεχώς εξαθλίωση, φτώχια κι ανεργία. Συγχρόνως εντείνει τις αντιδράσεις ολόκληρων πληθυσμών από τη μια άκρη της γης έως την άλλη που μη έχοντας άλλη διέξοδο προχωρούν σε εξεγέρσεις και επαναστάσεις. Σε ολόκληρη τη γη αμέτρητες εστίες αντίστασης παίρνουνε ολοένα και πιο εξεγερσιακά χαρακτηριστικά.

Ο ραγδαίος πολλαπλασιασμός των ανθρώπινων υπάρξεων χωρίς τους στοιχειώδεις όρους ύπαρξης και η ταυτόχρονη αύξηση των κερδών μιας παρασιτικής χούφτας καπιταλιστών εντείνει τη παγκόσμια προεπαναστατική κατάσταση με την Ευρώπη στο κέντρο αυτής και την Ελλάδα να είναι η πιθανότερη στις λίστες της άρχουσας τάξης για εξέγερση, με χαρακτηριστικά ανατροπής κυβέρνησης.

Στην τεράστια προσπάθεια ένωσης όλων των καταπιεσμένων είναι που όλο και περισσότεροι αγωνιστές κι επαναστάτες που βρίσκονται στο στόχαστρο του κράτους, της ασφάλειας και γενικά των διωκτικών αρχών. Όσο περισσότερο βγαίνει στο προσκήνιο της Ιστορίας η επαναστατική πολιτική και δράση των ανίσχυρων τόσο περισσότερο προκαλεί το φόβο και το μίσος των ισχυρών.

Τα κελιά όλων των χωρών του κόσμου είναι γεμάτα από ανθρώπους που αγωνίζονται να κρατήσουνε ζωντανή τη φλόγα της ανθρωπιάς αλλάζοντας αυτό που  απειλεί να μας θάψει κάτω από τα ερείπιά του, του καπιταλισμού.

Οι υποτιθέμενοι εξουσιαστές των ανθρώπων κι όλων των υπάρξεων πιστεύουνε πως μπορούνε με τις φυλακίσεις αγωνιστών κι επαναστατών να σταματήσουνε το παγκόσμιο ποτάμι ανατροπής. Δυστυχώς για αυτούς δεν πισωγυρίζει.

Έτσι προσπαθήσανε να σταματήσουνε και το Τούρκο σύντροφό μας Μουσταφά Τζιχάν Γιλμάζ, πρωτοπόρο μέσα από τις γραμμές του Επαναστατικού Εργατικού Κόμματος (DIP), στη τούρκικη εξέγερση το καλοκαίρι του 2013. Η απόφαση του δικαστηρίου να κριθεί προφυλακιστέος συνηγορεί στο ότι τρέμουνε τους λαούς και τις εξεγέρσεις τους.

Καταγγέλλουμε όλες τις συλλήψεις των μαχητών της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και των πολιτικών κι ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των φυλακισμένων των εξεγέρσεων και τη παύση κάθε σχετικής δίωξης.

Οι λαϊκές εξεγέρσεις δεν μπορούν να διωχθούν. Είναι αναγκαίες κι απαραίτητες.

Περιττοί είναι οι άρχοντες των ανθρώπων κι οι ανθρωποφύλακες μαζί με τις φυλακές τους. 

  Βόλος 

04/02/2014

 

13ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΕΚ - Τροτσκιστές

Την αυλαία του ανοίγει, τη Παρασκευή 31/01/2014, το 13ο Συνέδριο του ΕΕΚ. 

Η ανοικτή εκδήλωση έναρξης θα πραγματοποιηθεί στο Κτίριο της ΕΣΗΕΑ ( Ακαδημίας 20, Αθήνα) στις 18:00.

 

Το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας έχει αναχθεί σε πολιτικό πρόβλημα και μάλιστα σε κρίση εξουσίας. Σε πρόβλημα κυβέρνησης, κοινωνικού καθεστώτος και πολιτικής εξουσίας με ευρωπαϊκές και διεθνείς διαστάσεις και ρίζες. 

Μόνον αντιμετωπίζοντάς το σαν τέτοιο η εργατική τάξη, επικεφαλής ενός μαζικού αντισυστημικού επαναστατικού λαϊκού κινήματος, μπορεί να το λύσει.

Ανατρέποντας το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα· παίρνοντας, με εργατική κυβέρνηση κι εξουσία, μια σειρά ριζικών κι όσο ποτέ αναγκαίων μέτρων που θα κόψουν τον γόρδιο δεσμό του χρέους και των μνημονίων και θα αναδιοργανώσουν την οικονομία σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις· ανοίγοντας μια διεθνιστική διέξοδο από την κόλαση της καπιταλιστικής χρεωκοπίας· οικοδομώντας, πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, μια σοσιαλιστική Ευρώπη.

Το ερώτημα που μπαίνει και κανείς δεν μπορεί πια να αποφύγει χωρίς συνέπειες είναι: 

με ποια κυβέρνηση, με ποια εξουσία και σε ποια Ευρώπη μπορεί να υπάρξει διέξοδος από την κρίση;

ΚΡΑΤΟΣ - ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ . ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ !

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

«...αλλά να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι. Σε κάθε γροθιά που μοιράζετε στις μούρες των αναρχικών και των κομμουνιστών, να ξέρετε ότι είναι το χτύπημα που σας συνδέει με τους συναδέλφους σας με τους συναγωνιστάς σας, τους συμμαχητάς σας στις υπόλοιπες ελληνίδες πόλεις….»

Από ομιλία του φασίστα Πετρόπουλου σε εκδήλωση στα γραφεία της Εθνικής Δράσης Ηλείας.

Το Αντιφασιστικό Μέτωπο Πύργου καλεί τους αντιφασίστες της Ηλείας, τους εργαζόμενους τους άνεργους και τους φοιτητές, τα εργατικά σωματεία, τις πολιτικές οργανώσεις της αριστερας, και τις αυτόνομες συλλογικότητες, την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014, στις 6 μμ, στο Εργατικό Κέντρο Πύργου.

Στόχος της σύσκεψης είναι η ενημέρωση - συζήτηση πάνω στις δίκες για τις επιθέσεις των φασιστών της ΕΔΗ ενάντια σε φοιτητές, τον Φεβρουάριο και το Σεπτέμβριο του 2013.

Τον Φεβρουάριο του 2013 ομάδα από νεοναζί της ΕΔΗ, μεταξύ των οποίων ο διαβόητος Νίκος Παπαδόπουλος και εν ενεργεία αστυνομικός στήνουν ενέδρα την νύχτα και χτυπάνε αντιφασίστες που στοχοποιήθηκαν εξ αιτίας της δημόσιας πολιτικής αντιφασιστικής δράσης τους. Ενθαρρυμένοι από την κάλυψη της αστυνομίας και την «ολιγωρία» των δικαστικών αρχών συνέχιζαν να εκφοβίζουν τους φοιτητές ώστε να αποσύρουν την μήνυση. Αποθρασυνόμενοι από την ατιμωρησία τον Σεπτέμβριο επιτίθενται και πάλι ενάντια σε αντιφασίστα έξω από το σπίτι του.

Οι δίκες αυτές δεν είναι προσωπικές υποθέσεις κάποιων φοιτητών, είναι μέρος του αντιφασιστικού αγώνα και στόχο έχει να ανάδειξη στην κοινωνία της Ηλείας, τη νεοναζιστική πρακτική της Εθνικής Δράσης Ηλείας. Οι δίκες στοχεύουν στο να μπει ένα τέλος στην δράση των νεοφασιστών, που χρησιμοποιούν τις μεθόδους της νύχτας με μπράβους και μαχαιροβγάλτες ώστε να τρομοκρατούν αγωνιστές.

Είναι πολιτικό βήμα για την καταγγελία των ηθικών αυτουργών που καλλιεργώντας τυφλό  μίσος ενάντια σε κάθε αριστερό ή αναρχικό αγωνιστή, δήθεν στο όνομα της πατρίδας, οπλίζουν το χέρι του κάθε μαχαιροβγάλτη Παπαδόπουλου και της πολιτικής συμμορίας.

Είναι η άλλη όψη του αγώνα ενάντια στα μνημόνια την κρατική καταστολή και αυθαιρεσία, που μας θέλει φοβισμένους και παθητικοποιημένους.

"Δεν πρόκειται να ανεχθούμε στον Πύργο Ηλείας να στεριώσουν φονιάδες, όπως οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και των δεκάδων ξένων εργατών. Δεν πρόκειται να ανεχθούμε πολιτικές τρομοκρατίας και φίμωσης όπως ενάντια στους αριστερούς αφισοκολλητές στο Πέραμα. Ο αγώνας της εργατικής τάξης ενάντια στα μνημόνια, τις απολύσεις, τα κλειστά μαγαζιά για την ανατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας δεν τρομοκρατείται. Η δικαστική συγκάλυψη με την παραγραφή των ναζιστικών εγκλημάτων δεν θα περάσει!

Κανένας μόνος απέναντι στους φασίστες!

Δεν χωράνε φασίστες σε μια ελεύθερη κοινωνία,

Έξω οι φασιστικές οργανώσεις από τον Πύργο

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΙΣ 6 ΜΜ!

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 7 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ!

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΥΡΓΟΥ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΕΕΚ
ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ 

Την Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013 ομάδα 3 τουλάχιστον νεοναζί του Πύργου με επικεφαλής τον διαβόητο ναζιστή και μέλος της φασιστικής Εθνικής Δράσης Ηλείας, Νίκο Παπαδόπουλο, επιτέθηκε και τραυμάτισε φοιτητή του Πύργου Ηλείας γνωστό για την αντιφασιστική του δράση.

Οι φασίστες με ύπουλο τρόπο χτύπησαν πισώπλατα τον φοιτητή και ταυτόχρονα ο νεοναζί Παπαδόπουλος επιτέθηκε με μένος εναντίον του τραυματίζοντάς τον σοβαρά στο πρόσωπο και στο σώμα.

Ο συγκεκριμένος Νεοναζί έχει επανειλημμένα εμπλακεί σε επιθέσεις ενάντια σε αντιφασίστες αγωνιστές, λειτουργώντας πάντοτε με την κάλυψη της αστυνομίας Πύργου και απολαμβάνοντας απόλυτη ασυλία. Σε παλαιότερη επίθεση μάλιστα ενάντια σε αντιφασίστες φοιτητές του Πύργου τον Φεβρουάριο, συμμετείχε στη ομάδα του εν ενεργεία αστυνομικός, επίσης γνωστός για τις Νεοναζιστικές του αντιλήψεις στον Πύργο, όπως καταγγέλθηκε στην μήνυση που έγινε για την επίθεση εκείνη.

Το ΕΕΚ καταγγέλλει την συντονισμένη δράση των φασιστικών συμμοριών με την αστυνομία Πύργου ενάντια σε αγωνιστές. Απαιτεί την άμεση παραίτηση του αστυνομικού διοικητή του Πύργου Ηλείας και την ποινική δίωξη όποιων αστυνομικών εμπλέκονται με τις φασιστικές συμμορίες.

 Η κυβέρνηση του Σαμαρά - Βενιζέλου υλοποιώντας τα κανιβαλικά αντιλαϊκά μέτρα, με τις εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και τις ιδιωτικοποιήσεις όλων των δημόσιων αγαθών, επιστρατεύει ενάντια στον λαό, στο πλαίσιο του κράτους έκτακτης ανάγκης, τις φασιστικές συμμορίες.

 Υποχρέωση των εργαζόμενων είναι να ανοίξουν δρόμο ενάντια σ’ αυτή την πολιτική τσακίζοντας τις φασιστικές συμμορίες και τους κρατικούς προστάτες τους.

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΠΥΡΓΟΥ ΗΛΕΙΑΣ

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΎΝ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΕΣ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΤΕΙ ΠΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ 

" ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ " ΗΛΕΙΑΣ

Καταγγέλλουμε την τοπικιστική, νεοφασιστική, ρατσιστική και ακροδεξιά οργάνωση «ΕΔ»Η («εθνική δράση» Ηλείας).

Απρόκλητα επιτέθηκαν σε 3 μέλη του Συλλόγου Σπουδαστών, «τονίζοντας» μάλιστα πως σπουδαστής και αντιφασίστας «δεν πάνε μαζί». Ως Σύλλογος Σπουδαστών ΤΕΙ Πύργου απαιτούμε από την πολιτεία να επιληφθεί άμεσα του θέματος και να μαζέψουν τα νεοναζιστικά σκυλιά που γαβγίζουν στο οργανωμένο Σπουδαστικό Κίνημα. 

Επιπλέον, καλούμε την πολιτεία, την αστυνομική διεύθυνση Ηλείας και τον σύλλογο των αστυνομικών να απομονώσουν τον συνάδελφο τους που πήρε μέρος στην επίθεση αυτή, καθώς και όλους όσους συμμετέχουν σε παρακρατικές ομάδες. Όταν η κοινωνία μας δοκιμάζεται, πρέπει να περιφρουρηθεί ο δημοκρατικός ρόλος της αστυνομίας απ\' όλους.
Ο Σύλλογος Σπουδαστών είναι κύτταρο Δημοκρατίας και Ελευθερίας. Φασίζουσες συμπεριφορές και απόψεις δεν πέρασαν ποτέ, δεν θα περάσουν και σήμερα. Η παρακρατική δράση της ΕΔΗ πρέπει να καταδικαστεί απ\' όλο το Λαό του Πύργου. Η επίθεση στους Σπουδαστές την ώρα που κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις μας ενάντια στο σχέδιο «Αθηνά», είναι επίθεση τρομοκρατίας και αφορμή για να φύγουν αρκετοί Σπουδαστές από τον Πύργο.

Απαιτούμε να απομακρυνθούν από κοντά μας όλοι όσοι θέλουν να καταστρέψουν τον Αγώνα μας. Δε θέλουμε καμία βοήθεια από κανέναν μαχαιροβγάλτη, πορτιέρη και άνθρωπο της νύχτας. Ο Αγώνας μας είναι πολιτικός με συγκεκριμένα αιτήματα και συγκεκριμένο σκοπό:
Απαιτούμε να τελειώσουμε αυτό που επιλέξαμε να σπουδάσουμε. Πληροφορική & ΜΜΕ, Μουσειλογία Μουσειογραφία και Σχεδιασμού Εκθέσεων.
Καμία εφαρμογή του Σχεδίου Αθηνά. Με παρουσιάσεις Power Point, δε μπορεί κανένας να «σχεδιάζει» το μέλλον μας.
Τα τμήματα μας να μείνουν εκεί που ανήκουν. Στην Πόλη του Πύργου. Όχι για τα μούτρα των τοπικών αρχόντων, αλλά για το Λαό της Ηλείας. 

Κοινό Αγώνα με τους Προϊσταμένους, τους Καθηγητές και το Σύλλογο Σπουδαστών.
Δημιουργία μετώπου απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές που προωθεί η Κυβέρνηση με το σχέδιο «Αθηνά». Καλλικράτης στην Παιδεία σημαίνει ουσιαστικό ακαδημαϊκό κενό.
Όσοι προσπαθήσουν να «καπελώσουν» τον Αγώνα μας, θα επισφραγίσουν και την καταδίκη τους από τους Σπουδαστές.

Τέλος καλούμε τον απλό Λαό, τα Σωματεία, τα Συνδικάτα και τις Αρχές του Πύργου να καταδικάσουν την παρακρατική δράση της «ΕΔ»Η. Μην έχει κανένας μετά την απαίτηση από τους Σπουδαστές να συνταχθούν με τον Πύργο, όταν στο όνομα του Πύργου και του «τοπικισμού», ακροδεξιά, νεοναζιστικά και χουντικά υποχείρια της Χρυσής Αυγής, χτυπάνε Σπουδαστές.
Η ακροδεξιά τρομοκρατία δεν θα περάσει. Όσο και αν γαβγίζουν τα σκυλιά του Χίτλερ του Μεταξά και του Παπαδόπουλου, δεν θα τους φοβηθούμε. Θα μας βρουν απέναντι τους με ειρηνικές και μαζικές κινητοποιήσεις.

Σύλλογος Σπουδαστών ΤΕΙ Πύργου

________________________________________________________________________

Παρακάτω παραθέτουμε ενδεικτικά άρθρα σχετικά με τα γεγονότα. Υπάρχουνε πολύ περισσότερα, αρκεί κάποιος να ψάξει λίγο για να καταλάβει για το οργανωμένο έγκλημα που επιτελείται ενάντια σε ολόκληρη τη κοινωνία από κράτος και παρακράτος προκειμένου να καμφθούνε οι αντιστάσεις του λαού ενάντια στην εξαθλίωσή του :

________________________________________________________________________

Καταγγελία για την επίθεση νεοναζί σε φοιτητή στο Πύργο Ηλείας

Ξυλοδαρμός φοιτητή από ακροδεξιούς στο Πύργο

Καταγγελία φοιτητών ΤΕΙ Πύργου για την επίθεση από ακροδεξιά οργάνωση

Νέος '' γύρος '' πολιτικής βίας στο Πύργο

Πύργος : νέα καταγγελία για επίθεση εθνικιστών - Χτυπούσαν φοιτητή και φώναζαν κλέφτης - κλέφτης...

Πύργος : φασιστοειδές απειλεί φοιτητή

Μικροφωνική παρέμβαση στο δημαρχείο του Πύργου για τις φασιστικές επιθέσεις του κράτους και του εθνικοναζιστικού παρακράτους σε καταλήψεις και συντρόφους - συναγωνιστές

Εξαμηνιαίο ημερολόγιο φασιστικών επιθέσεων Μάρτιος 2013 - Σεπτέμβριος 2013

Ανακοίνωση - καταγγελία του συλλόγου σπουδαστών ΤΕΙ Πύργου

ΔΙΚΕΣ ΔΙΟΔΙΩΝ: ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΔΙΩΞΕΩΝ & ΔΙΚΩΝ

Υπό καθεστώς καπιταλιστικής χρεοκοπίας και κοινωνικής καταστροφής

Η μόνη ανάπτυξη που εγγυάται η αστική κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είναι η διαρκής αύξηση άνεργων, νεόπτωχων, κοινωνικά αποκλεισμένων, εισβολών σε κοινωνικούς και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, συλλήψεων, διώξεων και δικών με σκοπό την απέραντη σιωπή των αμνών επί σφαγή. Με τη χώρα να φιγουράρει στη πρώτη εξάδα των χωρών υπό την απειλή κοινωνικής εξέγερσης, ο ανεκδιήγητος Στουρνάρας συνιστά στη τρόικα επιείκεια γιατί το πολιτικό σκηνικό θα καταρρεύσει. Ταυτόχρονα το πολιτικό δίδυμο Σαμαρά - Βενιζέλου υπόσχεται …έξοδο από τη κρίση.

Το κράτος έκτακτης ανάγκης που κυβερνά με νομοθετικά τερατουργήματα και διαλύει σε μια νύκτα πανεπιστήμια και δομές υγείας, απαγορεύει διαδηλώσεις για τη δημόσια ασφάλεια, δείχνει ότι χρειάζεται  το γκλομπ των δυνάμεων καταστολής και φρονηματικές δίκες για να συμμαζέψει κάθε κοινωνική αντίσταση. Χρειάζεται τους φασίστες για τις βρώμικες δουλειές για την εξάπλωση του φόβου σε ολόκληρη την εργατική τάξη, τους καταπιεσμένους, έλληνες και μετανάστες. 

Οι πολλαπλές δίκες δεκάδων αγωνιστών που αγωνίστηκαν κατά των διοδίων και της εκχώρησης των δρόμων στο εργολαβικό και τραπεζικό κεφάλαιο, με ανυπόστατες κατηγορίες για κοινωνικές και πολιτικές διαμαρτυρίες, δείχνουν τη συνεχιζόμενη πολιτική ανασφάλεια του αστικού κόσμου. Όμως κανένα κοινωνικό καθεστώς δεν μπορεί να νικήσει σε ένα απόλυτα εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον, με ένα πληθυσμό χωρίς παρόν και μέλλον, με μια νεολαία χωρίς όνειρα κι επιδιώξεις.

Όσο ταχύτερα ανατρέψουμε τη δεξιά δικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και δημιουργήσουμε τα δικά μας όργανα εξουσίας με μια κυβέρνηση εργατών που θα εκφράζει τις ελπίδες και τους πόθους των καταπιεσμένων, τόσο πιο γρήγορα θα ξεμπερδέψουμε με αυτούς που καταδυναστεύουνε τη ζωής μας.

Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες και διώξεις εναντίον όλων των αγωνιστών του κινήματος κατά των διοδίων.  Πλήρης αθώωση για όλους.

Να υπερασπίσουμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα με το όπλο της προλεταριακής επανάστασης.

14 Γενάρη 2014

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

(ΚΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ)

«Δεν είμαι τίποτα και θα έπρεπε να είμαι το παν»

Οι πραγματικοί κίνδυνοι της σημερινής κοινωνικής καταστροφής δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με θεωρητικά σχήματα αποσπασμένα από την υλική τους υπόσταση, εκλογικεύσεις και παραθέσεις τσιτάτων. Απαιτείται μια ανώτερη φιλοσοφική αντίληψη για να ειδωθεί η ιστορία σαν ένας αστερισμός κινδύνων κι επαναστατικών ευκαιριών όπως τόνιζε ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, πολεμώντας τον αποστεωμένο μηχανιστικό υλισμό του σταλινισμού και το φορμαλισμό της προδοτικής σοσιαλδημοκρατίας.  

Γιατί σήμερα «Απαιτείται μια ιστορική πράξη μεταμόρφωσης των συνθηκών που υπάρχουν»[1] που οι καταπιεσμένοι δεν έχουν επιλέξει και γίνονται τα θύματα της. Αυτό είναι αναγκαίο να γίνει τώρα και όχι αύριο γιατί εκείνο που φαινόταν χαμένο μέσα από τις περιπέτειες της ιστορικής εξέλιξης είναι ξανά εδώ και μας καλεί. Το κεντρικό σύνθημα του Δεκέμβρη 2008 «Βάρκιζα Τέλος» συνοδεύεται όχι λίγες φορές σε συγκεντρώσεις, πορείες, συγκρούσεις και από το σύνθημα « σ΄ αυτούς τους δρόμους σ’ αυτή τη κοινωνία, η επανάσταση δεν είναι ουτοπία». Η επανεμφάνιση απαγορευμένων όρων (διαγραφή του χρέους, τα εργοστάσια στους εργάτες, γενική απεργία διαρκείας, επανάσταση, κυβέρνηση της αριστεράς, οι εργάτες στην εξουσία) μετά το φορτισμένο δόγμα του τέλους της ιστορίας δονεί και τα μυαλά των πάσης φύσης εμπειρογνωμόνων της κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης, τους ανησυχεί και τους φοβίζει.

Ο φόβος των κυρίαρχων υποδηλώνει ότι η πραγμάτωση της ουτοπίας της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης δεν είναι ένας αφηρημένος ιστορικός σκοπός σε έναν άδηλο χρόνο φορτωμένος στα μυαλά … «άμυαλων» ανθρώπων. Αντίθετα, η δημιουργία ενός τέταρτου κόσμου μέσα στον πρώτο κόσμο αποτελεί την πιο έκδηλη ένδειξη ότι το νήμα του κόκκινου Οκτώβρη είναι παρόν και το φάντασμα της επανάστασης πλανιέται ξανά στην Ευρώπη.  Η κατάταξη και της χώρας μας στις ζώνες υψηλού κινδύνου εξεγέρσεων είναι κι αυτό μια ιστορική ένδειξη της δυνατότητας πραγμάτωσης της ουτοπίας.

Είτε πρόκειται για την αυγή του καπιταλισμού, είτε για την εποχή της δύσης του, το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης έχει τις δικές της υλικές ρίζες. Όμως και στις δυο περιπτώσεις «η ουτοπία εμφανίζεται μαζί με το χάσμα στη μορφή εμφάνισης της κοινωνικής πραγματικότητας από τη μια και τους ιστορικούς σκοπούς της σοσιαλιστικής χειραφέτησης, από την άλλη.»[2]

Όλες οι προσπάθειες της άρχουσας τάξης σε οικονομικό, πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο στοχεύουν στο να δημιουργηθούν φράγματα ανάσχεσης της ανάδυσής της, μιας διαρκούς προσπάθειας εκτροπής της ιστορικής αναγκαιότητας. Οι εξ αριστερών επαγγελματίες της σύγχυσης δουλεύουν στην ίδια κατεύθυνση πάντα με το πρόσχημα της αναζήτησης των όρων και των προϋποθέσεων.

Η ένταση που ενυπάρχει μεταξύ της σημερινής άθλιας κοινωνικής πραγματικότητας και της επίτευξης των ιστορικών σκοπών της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης δεν επιτυγχάνεται με τη στράτευση στο ένα ή στο άλλο στρατόπεδο αλλά με την αλληλοδιείσδυση, το πέρασμα του ενός στο άλλο: «Αυτή η σχέση αλληλοδιείσδυσης ανάμεσα στον ιστορικό στόχο και το ενεργό σήμερα κίνημα που αρνείται και καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων απορρίπτεται τόσο από τους ρεφορμιστές όσο και από τους οπαδούς της αφηρημένης ουτοπίας»[3].

Με ποιο τρόπο μπορεί κανείς να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη μαύρη και απελπιστική κοινωνική πραγματικότητα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου με το σκοπό μιας καθολικά χειραφετημένης από την εκμετάλλευση κοινωνίας;

Πάντως όχι με ταχυδακτυλουργικά τρικ, παραθέσεις δεικτών και αριθμών, πρωτογενών πλεονασμάτων και τη προσαρμογή στους όρους αναπαραγωγής της καθολικότητας της εξαθλίωσης.

Απαιτείται μια επαναστατική πράξη μεταμόρφωσης του κόσμου που πρώτη του στιγμή υπήρξε η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Οι αρνητές του ιστορικού σκοπού της κοινωνικής χειραφέτησης που έχουν δεμένη τη ζωή τους με τα συμφέροντα των κυρίαρχων έχουν κάθε λόγο να υποστηρίζουν ότι αυτός ο ιστορικός κύκλος έκλεισε. Δυστυχώς γι αυτούς είναι αναγκασμένοι να διδαχτούν την αλήθεια μέσα από την έκρηξη όλων των αντιφάσεων του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου που η εξάπλωσή του σε κάθε γωνιά και πέτρα της γης καθολικοποιεί τον αγώνα ενάντια στον ίδιο.

Η λογική της ιστορικής εξέλιξης και της σημερινής χρεοκοπίας, όπως και οι αντιστάσεις που αναπτύσσονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μας επιτρέπει να διαγνώσουμε ότι το φως του κόκκινου Οκτώβρη δεν αποτελεί το ταξίδι ενός αστεριού που πέθανε και ταξιδεύει εξασθενημένο στο γήινο σύμπαν αλλά ότι είναι η πρώτη μεγάλη έκρηξη, το bing-bang της καθολικής χειραφέτησης που οδηγεί στο σχηματισμό νέων άστρων και γαλαξιών.

Η σημερινή κατάσταση εμφανίζεται ως μια τεράστια οπισθοδρόμηση με την απώλεια όλων των κοινωνικών εργατικών κατακτήσεων του προηγούμενου αιώνα και μοιάζει το ρολόι του χρόνου να γυρίζει προς τα πίσω.  Όμως κάθε τέτοια επιστροφή στο παλιό αναδύει το άρωμα του κρυστάλλου του όλου συμβάντος, τη ρήξη και το άλμα στις επαναστατικές δυνατότητες. Η πραγμάτωση των επαναστατικών δυνατοτήτων δεν είναι μια αυτόματη διαδικασία. Δίπλα στις παλιές, νέες πολύ πιο εκλεπτυσμένες διαδικασίες κοινωνικού ελέγχου έχουν αναπτυχθεί, που επιχειρούν να ενσωματώσουν κάθε μορφή αντίδρασης κι αμφισβήτησης.

Όσο οι κυρίαρχοι αναπτύσσουν τους μηχανισμούς ανάσχεσης της κοινωνικής έκρηξης, εμείς έχουμε το καθήκον να προτάξουμε το αναγκαίο πρόγραμμα της ιστορικής μεταμόρφωσης του κόσμου. Η αναγνώριση της φύσης της εποχής και η υιοθέτηση του αναγκαίου κομμουνιστικού προγράμματος που οδηγεί στην άρση της αντίφασης δεν είναι παρά η εκδήλωση της κατανόησης της ιστορικής εξέλιξης και η θέλησή μας να αλλάξουμε τον κόσμο. Κάθε τέτοια παραδοχή θέτει αναγκαστικά το ζήτημα της επαναστατικής οργάνωσης που οφείλει να είναι το μέρος μια απάντησης που οδηγεί στην πραγμάτωση μιας ουτοπίας που σήμερα παρά ποτέ έχει τη λογική της στο υλικό υπόβαθρο της κρίσης του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

Κάθε απόπειρα να υποκατασταθεί η αναγκαιότητα μιας μαζικής επαναστατικής κομμουνιστικής οργάνωσης της εργατικής τάξης με πλατιά αριστερά σχήματα πολλαπλών προσήμων, να αντικατασταθεί με πάσης φύσεως κινήματα και να υποκατασταθεί ο μπολσεβίκος μαχητής με τον ενεργό αριστερό ακτιβιστή, το δημοκράτη πλουραλιστή και τον φιλάνθρωπο μικροαστό, παραμένουν διαχρονικά οι μηχανισμοί ανάσχεσης της κοινωνικής επανάστασης και της κατάργησης του ιστορικού σκοπού στο όνομα των κινημάτων και της αφηρημένης ανθρωπότητας.

Μια ολόκληρη εποχή έχει φτάσει στο τέλος της και τα σημάδια της είναι ορατά όχι μόνο στους κυρίαρχους αλλά και στους καταπιεσμένους που απελπισμένα αναζητούν τη μεγάλη έξοδο. Όμως στις δεκαετίες της διευρυμένης αναπαραγωγής του αφηρημένου κεφαλαίου, η μαθητεία της εργατικής τάξης στη ρεφορμιστική και σταλινική αριστερά μετέτρεψε την ίδια την ουτοπία της καθολικής ανθρώπινης χειραφέτησης σε ένα αφηρημένο σκοπό. «Σ΄αυτή τη μαθητεία η εργατική τάξη ξέμαθε εξ ολοκλήρου το μίσος και τη θέληση της αυτοθυσίας. Αφού και τα δύο τα τροφοδοτούσε η εικόνα των υποδουλωμένων προγόνων και όχι βέβαια των απελευθερωμένων εγγονών».[4]

Το άστρο του Οκτώβρη αλλά και οι πρόσφατοι αγώνες υπενθυμίζουν σε όλους ότι για τη κοινωνική επανάσταση χρειάζεται εκείνο το επίπεδο της επαναστατικής τόλμης που να αυθαδιάζει κατάμουτρα στον αντίπαλο: «Δεν είμαι τίποτα και θά πρεπε να είμαι το παν»[5] 

6/1/2014

Γιάννης Χατζηγιάννης

Δείτε στο κεντρικό site του ΕΕΚ

---

[1]               Σάββας Μιχαήλ, «Γκόλεμ. Ή περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων», σελ.154, Άγρα 2010

[2]               Σάββας Μιχαήλ, «Η Ουτοπία ως Λογική», δημοσίευση στο περιοδικό ΟΥΤΟΠΙΑ

[3]               Σάββας Μιχαήλ, «Γκόλεμ. Ή περί υποκειμένου και άλλων φαντασμάτων», σελ.162, Άγρα 2010

[4]               Michael Lowy, «Walter Banjamin: Προμήνυμα Κινδύνου», Πλέθρον  2004, σελ.140.

[5]               Karl Marx, «Κριτική της Εγελιανής φιλοσοφίας του κράτους και του Δικαίου», Παπαζήσης, 1978, σελ.28.