ΕΕΚ: ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ – ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 16/8, 6.30 μμ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΕΕΚ: ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ – ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 16/8, 6.30 μμ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, στηρίζει, συμμετέχει και καλεί όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού του σιωνιστικού κράτους, Νετανιάχου, στην Αθήνα την Δευτέρα 16-08-10.
Ο σφαγέας του Παλαιστινιακού λαού και τσιράκι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή συνομιλεί με την ελληνική κυβέρνηση της τρόικας- τσιράκι του ελληνικού και διεθνούς καπιταλισμού.
Στη συγκυρία της μεγαλύτερης στην ιστορία παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης η κυβέρνηση Παπανδρέου εξακολουθεί να εξοργίζει το κοινό αίσθημα..
Μετά το μνημόνιο και το μπαράζ αντεργατικών μέτρων, αναβαθμίζει τις σχέσεις του με το κράτος κατοχής του Ισραήλ σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Νομιμοποιεί ουσιαστικά την εγκληματική παρουσία του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή καθώς και τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού.
Όλα αυτά λίγο καιρό μετά την δολοφονική επίθεση των σιωνιστών στο "Στόλο της Ελευθερίας".
Αγωνιζόμαστε για τη διάλυση του σιωνιστικού κράτους και τη δημιουργία ενιαίου ανεξάρτητου σοσιαλιστικού Παλαιστινιακού κράτους.
Η λύση στο Παλαιστινιακό ζήτημα είναι υπόθεση της παγκόσμιας εργατικής τάξης και δεν θα τη δώσει κανένας καπιταλιστής διπλωμάτης.
-Να φύγει ο δολοφόνος Νετανιάχου και η πρεσβεία του από την Ελλάδα.
-Αλληλεγγύη στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού
-Απαιτούμε άρση του εμπάργκο στη λωρίδα της Γάζας.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 16/8, 6.30 μ.μ.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (έναντι Βουλής)

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ
www.eek.gr

Το ΕΕΚ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κηρύξει πολιτική επιστράτευση της απεργίας των οδηγών βυτιοφόρων και φορτηγών

Eργατικό Eπαναστατικό Kόμμα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το ΕΕΚ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κηρύξει πολιτική επιστράτευση της απεργίας των οδηγών βυτιοφόρων και φορτηγών. Το μήνυμα είναι σαφές από τη μεριά της κυβέρνησης: οποιαδήποτε παρέκκλιση από την εφαρμογή του Μνημονίου θα απαντηθεί με καταστολή. Πρόκειται για την πρώτη πολιτική επιστράτευση απεργών μετά τη μεγαλειώδη απεργία των ναυτεργατών το 2006. Η κυβέρνηση της Τρόικας ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ βρίσκει στο γκλομπ της αστυνομίας και την χρήση του στρατού το μοναδικό μέσο επιβολής της πολιτικής της.

Η επιστράτευση η χρήση του στρατού ως απεργοσπαστικού μηχανισμού και η αστυνομική βία και τρομοκρατία δεν μπορούν να σταματήσουν τον αγώνα των φορτηγατζήδων . Μετά από μαζική συνέλευση στο Θέατρο Περοκέ την Παρασκευή 30/7 αποφάσισαν την συνέχιση της απεργίας παρά την επιστράτευση. Η απόφαση αυτή δείχνει την αποφασιστικότητα να παλέψουν ενάντια στην καταστροφή του επαγγέλματος τους. Αν εξαιρέσεις μια μικρή μερίδα αυτοκινητιστών που έχουν στην κατοχή τους μεγάλο αριθμό αδειών, είναι αυτοί που αναζητούν ένα συμβιβασμό με την κυβέρνηση και ευνοϊκούς όρους ένταξης στο νέο καθεστώς των εταιρειών, η μεγάλη πλειοψηφία είναι μεροκαματιαρήδες που ξεπούλησαν περιουσίες για να αγοράσουν μια άδεια και τώρα η κυβέρνηση τους πετάει στο καλάθι των αχρήστων απαξιώντας την περιουσία και το εργαλείο της δουλειάς τους.

Αυτοί έχουν κατέλθει σε απεργία διαρκείας για την υπεράσπιση της αξίας της άδειας του επαγγελματικού αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, αν και αυτό κάθ’ εαυτό το αίτημα δεν επαρκεί για να διατηρηθεί το εισόδημα τους. Ο κλάδος τους συμπιέζεται θανάσιμα στις μυλόπετρες του βιομηχανικού και του εμπορικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα τα κόμιστρα να μην ανταποκρίνονται πλέον στο κόστος μεταφοράς εξαιτίας των αυξήσεων των καυσίμων, των διοδίων, τη μείωση του διαμετακομιστικού εμπορίου λόγω ύφεσης, του ανταγωνισμού από ευρωπαϊκές εταιρείες, τη παράνομες μεταφορές, ενώ ένα σημαντικό τμήμα των αυτοκινητιστών παραμένει υπερχρεωμένο στους τραπεζίτες (κυρίως με leasing).

Η τραγική αυτοκτονία βολιώτη αυτοκινητιστή (πνιγμένου στα χρέη, λίγο πριν τη σύνταξη), φανερώνει το καθολικό αδιέξοδο των επαγγελματιών αυτοκινητιστών, που καθημερινά συσσωρεύουν χρέη χωρίς καμιά δυνατότητα επιβίωσης. Ο αγώνας τους ξεπερνά τα όρια του κλάδου τους, είναι αγώνας κοινωνικός και πολιτικός, σύγκρουσης με την ίδια τη κυβέρνηση ως εκπρόσωπο των συμφερόντων του βιομηχανικού και εμπορικού κεφαλαίου, των μεγάλων μεταφορικών εταιριών και των επιταγών της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Το υπουργείο Μεταφορών έχει αναλάβει το βρώμικο έργο του ξεπουλήματος σε ιδιώτες όλης της δημόσια περιουσίας στις μεταφορές, συμπεριλαμβανομένου και του εθνικού οδικού δικτύου. Η σύγκρουση με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, τους εργαζόμενους στα λεωφορεία, σύντομα στον ΟΣΕ αλλά και τους επαγγελματίες αυτοκινητιστές, είναι η απαρχή μιας γενικευμένης σύγκρουσης στο κλάδο των μεταφορών.

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας βρέθηκαν στο παρά πέντε απεργίας διαρκείας (κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική), οι εργαζόμενοι στο Αττικό Μετρό παλεύουν να μην περάσουν οι απολύσεις, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία έδειξαν ετοιμότητα όταν καθυστέρησε η μισθοδοσία τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ θα μπουν σύντομα σε μετωπική σύγκρουση με τη κυβέρνηση, ενώ οι επαγγελματίες αυτοκινητιστές κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας παρά την πολιτική επιστράτευση.

Ενάντια στην επιστράτευση των αυτοκινητιστών, το σύνολο των εργαζομένων στις μεταφορές μπορούν να επιστρατεύσουν τις δικές τους δυνάμεις για μια καμπάνια πολιτικής απεργίας διαρκείας ενάντια στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στις μεταφορές, τη συντριβή του εργατικού εισοδήματος, την απαξίωση της εργασίας των αυτοκινητιστών, τη λεηλασία όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων για αξιοπρεπή ζωή.

Ποιος όμως μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στους αυτοκινητιστές, τους αγρότες και τους μικροέμπορους; Αυτοί που λεηλατούν τη ζωή μας, χρεοκόπησαν τη χώρα και επιβάλλουν εκσυγχρονιστικές αναδιαρθρώσεις για να μετατρέψουν ολόκληρη τη χώρα και την Ευρώπη σε μια ήπειρο ανέργων; Ο πολιτικός ρόλος της εργατικής τάξης παραμένει κρίσιμος για να απαντηθούν τα ερωτήματα που έχει γεννήσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, το ποια κοινωνική τάξη θα χρεοκοπήσει και ποια όχι.

Στην κοινωνική καταστροφή που προκαλεί ο παρακμασμένος και σε κρίση καπιταλισμός, τα εργαζόμενα λαϊκά και μικροαστικά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου πρέπει να ταχθούν στο πλευρό της εργατικής τάξης σε ένα κοινό αγωνιστικό μέτωπο πάλης, για την αποτίναξη του Μνημονίου και της τυραννίας της τρόικας ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ και όλων των ντόπιων στηριγμάτων τους, για διέξοδο από την κρίση με την ανατροπή του καπιταλισμού και των κυβερνήσεών του. Mόνο η εργατική εξουσία, μπορεί να αντιμετωπίσει την καταστροφική κρίση του καπιταλισμού προχωρώντας σε μέτρα άμεσης και μονομερούς κατάργησης του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους, εθνικοποιώντας τις τράπεζες και τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο, και θέτοντας την οικονομία, που τη στραγγίζουν τα ζόμπι του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε κίνηση.

EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA

31/7/2010
www.eek.gr

E mail : eek@ath.forthnet.gr Tηλ.-Fax 210 5241070

Το συμφέρον μας είναι να ανατραπεί η κυβέρνηση & η τρόικα

ΡΕΠΠΑΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ: «Θα προστατέψουμε το δημόσιο συμφέρον»

Το συμφέρον μας είναι να ανατραπεί η κυβέρνηση & η τρόικα
Απεργία διαρκείας ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας!

Μοιάζει με ιστορικό ανέκδοτο ότι η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να προστατέψει το δημόσιο συμφέρον, ιδιαίτερα το υπουργείο Μεταφορών που έχει αναλάβει το βρώμικο έργο του ξεπουλήματος σε ιδιώτες όλης της δημόσια περιουσίας στις μεταφορές, συμπεριλαμβανομένου και του εθνικού οδικού δικτύου.

Η σύγκρουση με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, τους εργαζόμενους στα λεωφορεία, σύντομα στον ΟΣΕ αλλά και τους επαγγελματίες αυτοκινητιστές, είναι η απαρχή μιας γενικευμένης σύγκρουσης στο κλάδο των μεταφορών.

Στη παραπάνω προσπάθεια την «εθνικής» ανάτασης (κοινωνικής καταστροφής για την ακρίβεια) εκτός από τη ΝΔ, συμμετέχει ενεργά το ακροδεξιό ΛΑΟΣ που επίσης προσπαθεί να προασπίσει το «δημόσιο» συμφέρον του Ρέππα αλλά και παράλληλα να μην απογοητεύσει τη μικροαστική εκλογική του πελατεία.

Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας βρέθηκαν στο παρά πέντε απεργίας διαρκείας (κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική), οι εργαζόμενοι στο Αττικό Μετρό παλεύουν να μην περάσουν οι απολύσεις, οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία έδειξαν ετοιμότητα όταν καθυστέρησε η μισθοδοσία τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ θα μπουν σύντομα σε μετωπική σύγκρουση με τη κυβέρνηση, ενώ οι επαγγελματίες αυτοκινητιστές κατέβηκαν σε απεργία διαρκείας με κύριο αίτημα να μην απαξιωθούν οι άδειες χρήσης των οχημάτων τους και απειλούνται με πολιτική επιστράτευση.


Αν και οι αυτοκινητιστές έχουν κατέλθει σε απεργία διαρκείας για την υπεράσπιση της αξίας της άδειας του επαγγελματικού αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, αυτό κάθ’ εαυτό το αίτημα δεν επαρκεί για να διατηρηθεί το εισόδημα τους. Ο κλάδος τους συμπιέζεται θανάσιμα στις μυλόπετρες του βιομηχανικού και του εμπορικού κεφαλαίου με αποτέλεσμα τα κόμιστρα να μην ανταποκρίνονται πλέον στο κόστος μεταφοράς εξαιτίας των αυξήσεων των καυσίμων, των διοδίων, τη μείωση του διαμετακομιστικού εμπορίου λόγω ύφεσης, του ανταγωνισμού από ευρωπαϊκές εταιρείες, τη παράνομες μεταφορές, ενώ ένα σημαντικό τμήμα των αυτοκινητιστών παραμένει υπερχρεωμένο στους τραπεζίτες (κυρίως με leasing).

Η τραγική αυτοκτονία βολιώτη αυτοκινητιστή (πνιγμένου στα χρέη, λίγο πριν τη σύνταξη), φανερώνει το καθολικό αδιέξοδο των επαγγελματιών αυτοκινητιστών, που καθημερινά συσσωρεύουν χρέη χωρίς καμιά δυνατότητα επιβίωσης. Ο αγώνας τους ξεπερνά τα όρια του κλάδου τους, είναι αγώνας κοινωνικός και πολιτικός, σύγκρουσης με την ίδια τη κυβέρνηση ως εκπρόσωπο των συμφερόντων του βιομηχανικού και εμπορικού κεφαλαίου, των μεγάλων μεταφορικών εταιριών και των επιταγών της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ποιος όμως μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στους αυτοκινητιστές, τους αγρότες και τους μικροέμπορους; Αυτοί που λεηλατούν τη ζωή μας, χρεοκόπησαν τη χώρα και επιβάλλουν εκσυγχρονιστικές αναδιαρθρώσεις για να μετατρέψουν ολόκληρη τη χώρα και την Ευρώπη σε μια ήπειρο ανέργων; Ο πολιτικός ρόλος της εργατικής τάξης παραμένει κρίσιμος για να απαντηθούν τα ερωτήματα που έχει γεννήσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, το ποια κοινωνική τάξη θα χρεοκοπήσει και ποια όχι.


Ενάντια στις απειλές του υπουργείου Μεταφορών για επιστράτευση των αυτοκινητιστών, το σύνολο των εργαζομένων στις μεταφορές μπορούν να επιστρατεύσουν τις δικές τους δυνάμεις για μια καμπάνια πολιτικής απεργίας διαρκείας ενάντια στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στις μεταφορές, τη συντριβή του εργατικού εισοδήματος, την απαξίωση της εργασίας των αυτοκινητιστών, τη λεηλασία όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων για αξιοπρεπή ζωή.

Όσο αφορά τις προσεγγίσεις πολλών συναγωνιστών που αγνοούν τις πολιτικές επιπτώσεις από τη καταστροφή των μικροαστικών στρωμάτων την εποχή της κρίσης, μάλλον δεν ενδιαφέρονται για τις παραμέτρους του ταξικού πολέμου που διεξάγεται.

Αλλά αυτές οι προσεγγίσεις δεν έχουν καμία σχέση με την επαναστατική πολιτική του προλεταριάτου που είτε θα δώσει διέξοδο σ’ ολόκληρη τη κοινωνία, είτε θα βρει απέναντί του, εκτός από το κεφάλαιο και το κράτος του, τα πολυπληθή στην Ελλάδα μικροαστικά στρώματα.

Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος

Eργοστάσιο του ΚΙΟΛΕΪΔΗ : Μπορούμε να νικήσουμε!

Δεν υπάρχει εκ περιτροπής ζωή.

Μπορούμε να νικήσουμε!



Συνάδελφοι εργάτες του μετάλλου,


Η εκ περιτροπής εργασία στο εργοστάσιο του ΚΙΟΛΕΪΔΗ δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Ολόκληρη η βιομηχανική ζώνη βυθίζεται στην ανεργία και όλο το προηγούμενο οπλοστάσιο της εργοδοσίας χρησιμοποιείται: Τετραήμερη εργασία, χρήση κανονικών αδειών, διαθεσιμότητες, απολύσεις, κλεισίματα εργοστασίων.

Το πρωτότυπο στην υπόθεση ΚΙΟΛΕΪΔΗ είναι η εφαρμογή του νόμου (Ν.3846/10) που προβλέπει τη μονομερή εφαρμογή της εκ περιτροπής εργασίας, πετυχαίνοντας μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: μισή δουλειά για τους εργάτες, μισό ένσημο, μισό μισθό και ταυτόχρονα να διατηρεί το σύνολο του ειδικευμένου εργατικού δυναμικού σε «διαθεσιμότητα» εργασίας για τουλάχιστον έξι μήνες. Προφανώς, αν αυτό το διάστημα δεν επαρκέσει, νέα μέτρα διευκολύνονται (αύξηση ορίου απολύσεων, μείωση αποζημιώσεων κλπ).

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ δουλεύουν χέρι-χέρι με τους εργοδότες αλλά και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία για να μας πείσουν πως ό,τι γίνεται είναι για το «καλό μας». Και καθώς τα νούμερα του ελλείμματος του προϋπολογισμού ευημερούν, η εργατική τάξη βυθίζεται στη δυστυχία και την ανέχεια.

Ποιος όμως ευθύνεται για τη κρίση; Οι εργάτες του μετάλλου, οι οικοδόμοι, οι εργαζόμενοι στο λιανεμπόριο, οι δημόσιοι υπάλληλοι;

Μόνοι υπεύθυνοι είναι οι βιομήχανοι, εφοπλιστές, μεγαλέμποροι, τραπεζίτες που αφού συσσώρευσαν αμύθητα πλούτη, τινάζουν όλη τη παραγωγική διαδικασία στον αέρα, σπρώχνοντας την ελληνική αλλά και την ευρωπαϊκή εργατική τάξη στον προηγούμενο αιώνα. Οι πρασινογαλάζιοι πολιτικοί που γονάτισαν τα δημόσια ταμεία, ένοιωσαν στην γενική απεργία στις 5 του Μάη την οργή του λαού έξω από τη βουλή και μόνο η έλλειψη ενός πολιτικού σχεδίου της εργατικής τάξης τους έσωσε.

Που βρίσκεται ο πλούτος της κοινωνικής μας εργασίας; Που πήγαν οι επιδοτήσεις και τα αφορολόγητα κεφάλαια; Βίλες, κότερα, ελικόπτερα, παχυλές αμοιβές διευθυντικών στελεχών, στη μπάνκα των χρηματιστηρίων που βυθίζουν όλη τη παραγωγική βάση στην ύφεση και την ανεργία.

Το πρόβλημα της αποβιομηχάνισης, που έζησε η Μαγνησία προηγούμενες δεκαετίες, επανέρχεται με μεγαλύτερη ορμή και βυθίζει όλη τη πόλη στην ανεργία και την εξαθλίωση. Σήμερα δεν υπάρχουν έξτρα επιδόματα ανεργίας, προγράμματα επανακατάρτισης και επιδοτήσεις για δήθεν «επιχειρηματικές ιδέες». Η ύφεση και το συσσωρευμένο χρέος των καπιταλιστών βουλιάζει όλους μας. Γι αυτό δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις. Όλα μετατρέπονται σε ζητήματα ζωής και θανάτου.


Οι εργάτες του μετάλλου δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από όσους κυβέρνησαν και τα αφεντικά τους: Οι επίσημοι συνδικαλιστές προτείνουν μια στάση αναμονής: να εξαντληθούν οι άδειες πρώτα και μετά διαθεσιμότητες! Και μετά;

Οι εργάτες του ΚΙΟΛΕΪΔΗ δεν πρέπει να κάνουν τα λάθη που έγιναν στον ΚΑΝΑΚΗ και οδήγησαν αμαχητί στο κλείσιμο του εργοστασίου και πρέπει να εκτιμήσουν σωστά τις πολιτικές αδυναμίες που εμφανίστηκαν το Φλεβάρη στον αγώνα κατά των απολύσεων στη ΜΕΤΚΑ.

Γι αυτό πρέπει οι ίδιοι να αναλάβουν την ευθύνη και το σχεδιασμό του αγώνα τους με μια Επιτροπή Αγώνα, εκλεγμένη από την εργατική τους συνέλευση. Καμία ανάθεση σε γραφειοκράτες συνδικαλιστές! Οι απεργίες γίνονται για να νικήσουμε και όχι για να διαπραγματευτούμε. Γι αυτό χρειάζεται ένα σχέδιο δράσης με επαναστατικό χαρακτήρα.


Οι εργάτες του μετάλλου πρέπει να ανοίξουν τα λογιστικά βιβλία των επιχειρήσεων που απολύουν, κλείνουν, βάζουν σε διαθεσιμότητα ή εκ περιτροπής εργασία, με λογιστές της εμπιστοσύνης τους. Μόνο έτσι θα μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και θα μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη των ενεργειών τους απέναντι στη κοινωνία.

Ενάντια στην αποβιομηχάνιση οφείλουμε να παλέψουμε για ένα δίκτυο κατειλημμένων εργοστασίων που θα πετάξουν από πάνω τους τα βαρίδια των αφεντικών, του μαύρου χρήματος, θα μοιράσουν τις ώρες δουλειάς στο υπάρχον προσωπικό χωρίς καμιά μείωση του μισθού.

Κατειλημμένα εργοστάσια που σε κάθετη και οριζόντια κλίμακα θα συντονίσουν τη δράση τους για να ξαναβάλουν τις μηχανές να δουλέψουν για να επανακτηθεί το δικαίωμα στη δουλειά χωρίς καμιά αποζημίωση στους καπιτα-ληστές, στέλνοντας ταυτόχρονα στον αγύριστο το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό τους.


Η εργατική τάξη μπορεί να ανασυγκροτήσει τη κοινωνία σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις, σε ευρωπαϊκή και σε διεθνή κλίμακα διαγράφοντας το τοκογλυφικό χρέος, εθνικοποιώντας τράπεζες και βασικού ς πυλώνες της οικονομίας χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα δεν πρόκειται να γίνει από καμιά αστική κυβέρνηση, προοδευτική ή δήθεν λαϊκή μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Μόνο η ανατροπή αυτής της κυβέρνηση και οποιασδήποτε άλλης, με τη συντριβή του αστικού κράτους και τη κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη μπορεί να αναδιοργανωθεί η κοινωνία σε νέες σοσιαλιστικές βάσεις, καταργώντας την εκμετάλλευση, βάζοντας τέλος σε πείνα, φτώχια, δυστυχία και πολέμους.



24-7-2010


http://www.eekmag.blogspot.com/


http://www.eek.gr/

ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ, ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ

ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ, ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ
ΣΤΗ ΜΙΖΕΡΗ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ-ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΡΓΑΤΩΝ & ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ

Σε πλήρη καθοδική τροχιά έχει ήδη μπει η παραγωγική δραστηριότητα με την ανεργία να τρέχει, ενώ όσοι εργάζονται βιώνουν τη καταστροφή της ζωής τους. Πλατιά μικροαστικά στρώματα χρεοκοπούν, ενώ φτώχεια και ανέχεια θα σημειώσει πρωτόγνωρες διαστάσεις.

Η φαινομενική μείωση του ελλείμματος οφείλεται αποκλειστικά στη στάση πληρωμών του δημοσίου προς τρίτους, στην παύση των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα για απροσδιόριστο χρόνο, γεγονός που οδηγεί και όλο το σύστημα της δημόσιας υγείας στην άμεση κατάρρευση. Το συνολικό χρέος συνεχίζει να αυξάνεται δραματικά. Η κατάθεση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, μαζί με όλα τα υπόλοιπα νομοσχέδια που κατατέθηκαν από τη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφαιρούν μέσα σε μια νύχτα ότι έχει κερδηθεί με αγώνες όλο το προηγούμενο αιώνα.

Στο μόνο που διαφωνούν, αστικές κυβερνήσεις, ΔΝΤ, ΕΕ είναι το πότε και με ποιο τρόπο το ελληνικό δημόσιο θα κάνει αναδιάρθρωση του χρέους ή επίσημη στάση πληρωμών στους δανειστές του. Και στις δυο περιπτώσεις, οι ενέργειες αυτές από μια οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση, με ή χωρίς Μπακογιάννη και Κουβέλη, σημαίνει αναγνώριση του δημόσιου χρέους και αποπληρωμή του από τον εργαζόμενο πληθυσμό με αντάλλαγμα την ισοπέδωση της ζωής μας. Πτώχευση της Ελλάδας, βάζει μπουρλότο σε ολόκληρη την Ευρώπη και την ίδια την Αμερική.

Τι σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι δεν αναγνωρίζουν το χρέος των καπιτα-ληστών; Σημαίνει τη μονομερή του κατάργηση! Δεν πληρώνουμε τους κλέφτες για τους κλέφτες και τα λαμόγια που χρεοκόπησαν τη χώρα πλουτίζοντας οι ίδιοι.

Μια τέτοια ενέργεια θέτει άμεσα το ποια κυβέρνηση θα το κάνει και ποιο σωστά ποια κοινωνική τάξη θα το επιβάλλει με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση της παραγωγικής βάσης για να βγει η χώρα από την άβυσσο του καπιταλιστικού χρεοστασίου. Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι άλλη από μια επαναστατική κυβέρνηση των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Πως θα γίνει αυτό ενώ η ζωή μας συνθλίβεται στις μυλόπετρες τους χρέους; Η πάλη μας για τη μονομερή διαγραφή του χρέους συνδέεται άμεσα με τα καθημερινά ζητήματα επιβίωσης που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, γι αυτό προωθούμε τις άμεσες διεκδικήσεις για δωρεάν στέγη, ρεύμα, νερό, μεταφορές, επισιτισμό. Την απαγόρευση των απολύσεων με καταλήψεις εργοστασίων, τη παύση πληρωμών ληξιπρόθεσμων οφειλών των εργαζομένων προς τις τράπεζες ληστές.

Απέναντι στη διάλυση της ζωής προτάσσουμε την αναδιοργάνωση του κοινωνικού ιστού επιβάλλοντας με τη μαζική οργανωμένη δράση, τη δικιά μας εξουσία στους εκμεταλλευτές και το κράτος τους που ξεπουλά τα δημόσια αγαθά και διαλύει παιδεία, υγεία, ασφάλιση για να σωθούν βιομήχανοι, εφοπλιστές, τραπεζίτες, και το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό.

Η αυτοοργάνωση των λαϊκών μαζών ενάντια στη χρεοκοπία της ζωής μας είναι άμεσο ιστορικό καθήκον. Αυτό το καθήκον προωθούμε με λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές, με γενικές συνελεύσεις στα σωματεία, με επιτροπές αγώνα ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ωθώντας τις μάζες σε διαρκή κινητοποίηση για τη κατάληψη της εξουσίας.

Το πολιτικό αδιέξοδο δεν επιλύεται πια με τις κλασσικές μεθόδους των εκλογών. Η οικονομική κρίση έχει μετατραπεί σε πολιτική κρίση και θέτει το ζήτημα ποια κοινωνική τάξη θα βγάλει τη χώρα από το χάος. Το κράτος προετοιμάζεται για τη μεγάλη σύγκρουση, αγοράζοντας περισσότερα δακρυγόνα, ασπίδες και σφαίρες. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη κι αυτό το γνωρίζουν όλοι.
Αγωνιζόμαστε & προετοιμαζόμαστε: Οργανωθείτε στο Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα.


15-6-2010

Προσωρινά ελεύθερος ο Michal Pawlak

Προσωρινά ελεύθερος ο Michal Pawlak

Με απόφαση του δικαστικού συμβουλίου ,
σήμερα Τρίτη , ο Michal Pawlak
από την Πολωνία , ελευθερώνεται προσωρινά
και μέχρι να γίνει η δίκη του .
Ο Michal Pawlak συνελήφθει στις 5 Δεκέμβρη 2009 , την
παραμονή της διαδήλωσης για την δολοφονία του μαθητή
Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου , στην <<σκούπα>> που οργάνωση ο προστάτης
υπουργός Χρυσοχοίδης.
Ο Pawlak αναμένεται να βγεί από τις φυλακές Κορυδαλλού
αύριο Τετάρτη .Έμεινε 6 μήνες προφυλακισμένος με κατηγορίες
που με κανέναν τρόπο δεν μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν
κακουργηματική δίωξη . Ήταν μια από τις γνωστές μεθοδέυσεις
των διωκτικών αρχών , της αστυνομίας σε αγαστή συνεργασία με τις
εισαγγελικές αρχές.

Για την απελευθέρωση του Michal Pawlak κινητοποιήθηκαν αρκετοί
σύντροφοι/ισσες μέσω της Ανοικτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης .
Επισης σύντροφοι /ισσες από το ΕΕΚ.Ανάμεσα στις δράσεις ήταν
και κινητοποίηση στην πλατεία Ελευθερίας στον Κορυδαλλό.
Καλή λευτερία Μιχάλη

ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ !

Ανακοίνωση του ΕΕΚ

ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ ΚΙ Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΎ ΛΑΟΥ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!


Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα(ΕΕΚ) καταγγέλλει με αγανάκτηση την σιωνιστική πειρατική επιδρομή στο Στολίσκο της Ελευθερίας και την μαζική σφαγή των άοπλων κι ανυπεράσπιστων μελών της διεθνούς ανθρωπιστικής αποστολής στην πολιορκημένη Γάζα. Το σιωνιστικό κράτος δεν αρκείται πια να δολοφονεί, να τραυματίζει και να φυλακίζει άμαχους Παλαιστινίους αλλά επεκτείνει τις δολοφονίες, τους τραυματισμούς και τις αιχμαλωσίες και σε όλο το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Για το σιωνιστικό κράτος-τρομοκράτη ακόμα και μια ειρηνιστική-ανθρωπιστική αποστολή θεωρείται τρομοκρατία. Για την ακροδεξιά κυβέρνηση του Τελ Αβίβ είμαστε όλοι τρομοκράτες- ακόμα και οι Εβραίοι και οι επιζώντες του Άουσβιτς που συμμετείχαν στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα!
Οι σιωνιστές όχι μόνο δολοφονούν αθώους αλλά και ατιμάζουν συνεχώς την μνήμη των εκατομμυρίων Εβραίων που εξολοθρεύτηκαν. Το κράτος του Ισραήλ έχει γίνει ο μεγαλύτερος τροφοδότης του αντισημιτισμού.
Το ΕΕΚ καταγγέλλει την άμεση εμπλοκή και συνενοχή της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης στο σιωνιστικό έγκλημα, τόσο με τα εμπόδια που ορθώσανε στην αποστολή στη Γάζα όσο και με την καταστολή που εξαπέλυσαν στο κίνημα αλληλεγγύης. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, την ίδια στιγμή που άφηνε αιχμάλωτους στα νύχια των σιωνιστικών κατασταλτικών μηχανισμών τους Έλληνες της αποστολής, εξαπέλυε στην Αθήνα την πιο βάρβαρη επιχείρηση καταστολής ενάντια στους χιλιάδες διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την σφαγή στη Μεσόγειο. Είναι ολοφάνερο ότι έχει μπει σε εφαρμογή η γραμμή Καρατζαφέρη για εκμετάλλευση του διευρυνόμενου χάσματος ανάμεσα σε Τουρκία και Ισραήλ και μια στενότερη προσέγγιση της Ελλάδας με το σιωνιστικό κράτος.
Καλούμε όλο το ελληνικό εργατικό-λαϊκό κίνημα να σταθεί ενεργητικά στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού, να απαιτήσει την διακοπή των σχέσεων με το κράτος-τρομοκράτη και να τιμωρήσει με τα μέσα της μαζικής ταξικής πάλης όλους τους εχθρούς των λαών.
1 Ιουνίου 2010

ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ( ΕΛΛΑΔΑ) ΚΑΙ DIP( TOYΡKIA) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ( ΕΛΛΑΔΑ) ΚΑΙ DIP( TOYΡKIA) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Οι εχθροί του λαού αγκαλιάζονται!
Ν’ αναπτύξουμε την αλληλεγγύη Ελλήνων και Τούρκων εργατών ενάντιά τους!
Η Ελλάδα βρίσκεται στις φλόγες. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος έπεσε με όλο της το βέρος πάνω στη χώρα κι έφερε την οικονομία σε χρεοκοπία. Οι κυρίαρχοι της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ΔΝΤ, ο χωροφύλακας της λιτότητας σε βάρος των μαζών για λογαριασμό του διεθνούς κεφαλαίου , επικεφαλής ενός συστήματος που από την φύση του δημιουργεί κραχ και υφέσεις, αποφάσισαν να εξαπολύσουν μια άγρια επιδρομή ενάντια σε όλες τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα της ελληνικής εργατικής τάξης. Ο Έλληνας «σοσιαλιστής» πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δρα σαν ο εκτελεστής τους. Αφού πρώτα εκλέχτηκε τον περασμένο Νοέμβριο με υποσχέσεις διαμετρικά αντίθετες, επιτίθεται τώρα στην εργατική τάξη και τις εργαζόμενες μάζες για λογαριασμό των κυρίαρχων τάξεων της Ευρώπης και της ελληνικής αστικής τάξης. Στην ημερήσια διάταξη βρίσκονται άγρια σφαγή των μισθών και των συντάξεων, κατεδάφιση των υπολειμμάτων του «κράτους πρόνοιας», της Παιδείας και τη Υγείας, ξεπούλημα με ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων αγαθών. Εν μέσω αυτής της άγριας επίθεσης που εξαπέλυσε η ελληνική κυβέρνηση, ο Ταγίπ Ερντογάν, πρωθυπουργός της Τουρκίας, επισκέπτεται τον Παπανδρέου μαζί με μια κουστωδία υπουργών και επιχειρηματιών και μεγάλες φανφάρες. Τίποτα δεν θα ήτανε πιο ταιριαστό!
EEK - DIP
Από τότε που ήρθε στην εξουσία στα τέλη του 2002, ο Ερντογάν έχει υπηρετήσει πιστά τα ταξικά συμφέροντα της τουρκικής αστικής τάξης κι έχει επιτεθεί στα λιγοστά, μετά από τρεις δεκαετίες νεοφιλελεύθερων επιθέσεων, δικαιώματα της εργατικής τάξης. Στο διάστημα 2007-2009 κατέστειλε με την βία κάθε προσπάθεια εορτασμού της Πρωτομαγιάς στην Πλατεία Ταξίμ και επιτέθηκε στους εργάτες της επιχείρησης Τεκέλ με κανόνια νερού, δακρυγόνα και ρόπαλα.
Έτσι Παπανδρέου κι Ερντογάν είναι συναγωνιστές! Είναι εχθροί του λαού. Είναι πολύ ταιριαστό για τον Ερντογάν να επισκέπτεται τον ταξικό του σύντροφο στο μέσο της κοινωνικής πυρκαγιάς που μαίνεται στην Ελλάδα. Είναι πολύ ταιριαστό για τον Ερντογάν να αγκαλιάζει την αντεργατική πολιτική που εκπροσωπεί κι ακολουθεί ο Παπανδρέου.
Από την αντίθετη πλευρά του οδοφράγματος, είναι επείγον για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά να δώσουνε τα χέρια πάνω από το Αιγαίο, να συναδελφωθούν και να αναπτύξουν την αλληλεγγύη των αγώνων τους Και θα υπάρξουν ακόμα μεγαλύτεροι αγώνες. Οι δύο μας χώρες, με την πασίγνωστη εχθρότητα ανάμεσά τους που δημιούργησαν πικρά ιστορικά γεγονότα, για τα οποία ευθύνονται οι κυρίαρχες τάξεις τους, είναι υποχρεωμένες τώρα να ενωθούν στην κοινή πάλη ενάντια στην επίθεση του καπιταλισμού.
Με τέσσερις μέχρι τώρα Γενικές Απεργίες μέσα σε πέντε μήνες, προπαντός με την Γενική Απεργία της 5ης Μαΐου , την μεγαλύτερη κινητοποίηση τις τρεις τελευταίες δεκαετίες , η ελληνική εργατική τάξη έδειξε την μαχητική της ικανότητα και την απόφασή της να αποκρούσει τα βάρβαρα μέτρα της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η επερχόμενη Γενική Απεργία της 20ης Μαΐου θα είναι άλλη μια κρίσιμη αναμέτρηση στον συνεχιζόμενο αγώνα.
Κι η Τουρκία συγκλονίζεται από εργατικούς αγώνες τους τελευταίους μήνες. Οι εργάτες της Τεκέλ διεξήγαγαν μια ηρωϊκή μάχη για 78 μέρες. Αποτέλεσμά της ήταν κι η επιβλητική πρωτομαγιάτικη διαδήλωση των 200-300 χιλιάδων εργατών στην πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη. Έχει κηρυχτεί Γενική Απεργία για τις 26 Μαΐου, παρόλες τις μηχανορραφίες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας να την υποβαθμίσει.
Ας κάνουμε να τρέμουν οι άρχουσες τάξεις τους εργάτες από τις δύο πλευρές του Αιγαίου! Η διεθνής κι ελληνική κεφαλαιοκρατία έχει κηρύξει πόλεμο στους Έλληνες εργαζόμενους. Το ελληνικό προλεταριάτο έδειξε ότι ξέρει να τους απαντήσει με τον κατάλληλο τρόπο. Είναι καθήκον των προλετάριων διεθνιστών να παλέψουν για να ενώσει αυτός ο αγώνας τους εργάτες σε Ελλάδα και Τουρκία σε μια κοινή εξόρμηση για ένα κόσμο σοσιαλιστικό χωρίς κεφαλαιοκράτες, χωρίς στρατοκράτες, χωρίς γραφειοκράτες.
Για την διαρκή επανάσταση ενάντια στον διαρκή πόλεμο που πυροδοτεί ο ιμπεριαλισμός!
Έξω ο ιμπεριαλισμός των ΕΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ! Να διαλυθούν αμέσως οι στρατιωτικές βάσεις των ιμπεριαλιστών σε Ελλάδα και Τουρκία!
Έξω όλοι οι ξένοι στρατοί από την Κύπρο( τα στρατεύματα της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Βρετανίας, του ΝΑΤΟ, του ΟΗΕ) και ξήλωμα των ιμπεριαλιστικών βάσεων από το νησί! Όχι στη διχοτόμηση και τα ιμπεριαλιστικά σχέδια κατά της Κύπρου! Για μια ενιαία, ανεξάρτητη, σοσιαλιστική Κυπριακή Δημοκρατία με ίσα δικαιώματα στους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους πολίτες της!
Για μια Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία ελεύθερων και ανεξάρτητων λαών! Για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης!
Το ΕΕΚ και το DIP( Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα) παλεύουν για την οικοδόμηση ενός Παγκόσμιου Κόμματος της εργατικής τάξης, για την επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς, για να πορευτούμε προς αυτόν τον ιστορικό στόχο. Καλούμε την εργατική τάξη των δύο χωρών να συσπειρωθούν ενάντια στον κοινό εχθρό, τον καπιταλισμό!
Να πληρώσουν την κρίση οι κεφαλαιοκράτες!
Μόνη λύση η εργατική εξουσία με ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση!
12 Μαΐου 2010
http://www.iscimucadelesi.net/
http://www.eek.gr/

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Να ανατραπούν τα αντιλαϊκά μέτρα

και η κυβέρνηση του ΔΝΤ, της ΕΕ και των Ελλήνων καπιταλιστών!

Να διαγραφεί το εξωτερικό χρέος!

Οι εργάτες στην εξουσία – σοσιαλιστική διέξοδος από την κρίση


Ήταν ένα πρωτοφανές μαζικό ξέσπασμα θυμού, οργής και αποφασιστικότητας. Ύστερα από πολύ καιρό, η εργατική τάξη (ξανα)βγήκε μπροστά. Μαζικά και μαχητικά. Ύψωσε τις γροθιές της και είπε Basta! Ως εδώ!

Τα μέτρα κατακρεούργησης των εργατικών δικαιωμάτων που επιβάλλουν το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση με εκτελεστικό όργανο την κυβέρνηση Παπανδρέου ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Η κάθοδος εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, στην Αθήνα, την Τετάρτη 5 Μαΐου, ημέρα Γενικής Απεργίας, αλλά κι οι μαζικές μαχητικές διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της χώρας απέδειξαν ότι η κυβέρνηση του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά ηθική και πολιτική νομιμοποίηση για να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα.

Δεν έχουν ούτε τη δύναμη. Όσο κι αν προσπαθούν, σαν πολιτικοί γύπες, να εκμεταλλευτούν τον τραγικό θάνατο τριών εργαζομένων της τράπεζας MARFIN -που έχασαν τις ζωές τους από ασφυξία από τους καπνούς που προκάλεσε βόμβα μολότοφ που ανεγκέφαλοι (ή μήπως βαλτοί ;) έριξαν στην τράπεζα- δεν θα πετύχουν να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα. Δεν μπορούσε καν να κρύψει τους κρυφούς του πολιτικούς στόχους χυδαίας εκμετάλλευσης του θανάτου των τριών τραπεζοϋπαλλήλων ο πρωθυπουργός, το απόγευμα της Tετάρτης 5/5, εμφανιζόμενος στη βουλή για να αποσπάσει τη συναίνεση των άλλων κομμάτων στην καταστροφική για το λαό πολιτική του.

Όσο κι αν επιχειρούν να αναστρέψουν το κλίμα, με τη βοήθεια των μέσων γκεμπελικής προπαγάνδας, δεν θα το καταφέρουν. Οι πρωταίτιοι εμπρηστές της κοινωνίας βρίσκονται στο Μέγαρο Μαξίμου, στις τράπεζες και στη Βουλή.

Η αποκάλυψη των συνθηκών θανάτου, θέτει τεράστια ερωτηματικά για τις ευθύνες τις εργοδοσίας – πέραν των ευθυνών των άμεσων φυσικών αυτουργών – και των κρατικών αρχών που συγκαλύπτουν τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας που επικρατούν ιδίως στις ιδιωτικές τράπεζες. Oι εργαζόμενοι, είχαν εξαναγκαστεί να εργαστούν με την απειλή «όποιος δεν έλθει την Tετάρτη να μην τολμήσει να εμφανιστεί την Πέμπτη στην τράπεζα» - μια ωμή απειλή απόλυσης σε όσους τολμούσαν να απεργήσουν. Έτσι, με την απειλή απόλυσης εργάζονταν τα άτυχα θύματα κλειδωμένα μέσα, ενώ ο διευθυντής που κρατούσε τα κλειδιά απουσίαζε! Aπό τον Δεκέμβρη του 2008 είναι γνωστό ότι οι τράπεζες έχουν συγκεντρώσει την οργή όχι μόνο μικρών ομάδων αλλά όλου του λαού. Άλλες τράπεζες του κρατικού τομέα, όχι μόνο στην οδό Σταδίου, απ’ όπου περνούσε η πορεία, αλλά σε όλο το κέντρο της πόλης είχαν δώσει εντολή στο προσωπικό τους, ακόμη και στο προσωπικό ασφαλείας να φύγουν από τους χώρους δουλειάς. Αλλά στη Marfin, στην οδό Σταδίου 23, οι εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να εργαστούν υπό την απειλή απόλυσης χωρίς να υπάρχουν στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας, χωρίς πυροπροστασία, χωρίς να υπάρχει έξοδος κινδύνου. Tελικά, αυτοί που έσπασαν τα τζάμια της τράπεζας και πέταξαν εύλεκτο υλικό και μολότοφ είχαν συνεργούς στο έγκλημα την εργοδοσία του Bγενόπουλου και τις κρατικές αρχές που κάνουν στραβά μάτια στις παραβιάσεις των εργασιακών συνθηκών. Αλλά κυβέρνηση και αφεντικά είναι γελασμένοι αν νομίζουν πως μπορούν ατιμώρητα να συγκαλύπτουν τις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα που γίνονται υπεύθυνες για την τραγική απώλεια ζωών (της 35χρονης Παρασκευής Ζούλια, εγκύου τεσσάρων μηνών, της 32 χρονης Αγγελική Παπαθανασοπούλου και του 36χρονου Επαμεινώνδα Τσακάλη).



Kαι ούτε μπορεί να γίνει αποδεκτή η προσπάθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών της κυβέρνησης και των MME να δικαιώσουν την απερίγραπτη βία της αστυνομίας κατά των διαδηλωτών με την τραγική απώλεια της ζωής των τριών άτυχων ανθρώπων. Γιατί είναι γνωστό ότι η κατασταλτική μανία της αστυνομίας είχε εκδηλωθεί πολύ πριν τη ρίψη βομβών μολότοφ στο υποκατάστημα της Marfin. Διμοιρίες MAT και ομάδες ΔEΛTA με μανία χτυπούσαν όχι κάποιους που έριχναν μολότοφ ή πέτρες, αλλά την ειρηνική πορεία των εκατοντάδων χιλιάδων –η αστυνομία μίλησε για 120.000 αλλά πρέπει να ξεπερνούσαν τις 300.000- που κατέβηκαν με τα παιδιά τους, συχνά μωρά, για να διαδηλώσουν το δίκιο τους. Eμείς στο μπλοκ του EEK, μαζί με σωματεία εκπαιδευτικών και άλλων οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς γίναμε μάρτυρες της ωμής αστυνομικής βίας, στην πλατεία Συντάγματος, στο ίδιο περίπου σημείο που τον περασμένο Δεκέμβρη δεχθήκαμε τη δολοφονική επίθεση της ομάδας ΔEΛTA (με αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό στης συντρόφισσας Aγγελικής Kουτσουμπού). Aπό την πλατεία Συντάγματος, απ’ όπου μας απώθησαν εμποδίζοντάς μας να πλησιάσουμε τη Bουλή, μέχρι τους Στύλους του Oλυμπίου Διός και πιο κάτω, στην οδό Συγγρού έριχναν βόμβες κρότου-λάμψης και χημικά πάνω στα κεφάλια μας, μέσα στο μπλοκ. Tο αποτέλεσμα ήταν πέραν της ναυτίας, των αναπνευστικών προβλημάτων και λιποθυμικών περιστατικών, να υπάρξουν και τραυματισμοί συντρόφων.

Eίναι σαφές ότι η αστυνομική βαρβαρότητα ήταν επιτελικά σχεδιασμένη, από τους αστυνομικούς επιτελείς του Xρυσοχουντίδη υπερ-Προστάτη υπουργού δημόσιας Tάξης (και Ποντοπόρου Nαυτιλίας), για να μην πλησιάσουν διαδηλωτές το κτήριο της Bουλής. Eίχε προηγηθεί απόπειρα διαδηλωτών στο τέλος της διαδήλωσης του ΠAME να εισβάλουν στον περίβολο της Bουλής με συνθήματα «κλέφτες» και «να καεί, να καεί του μπουρδέλο η Bουλή». Kαι μπορεί η γενική γραμματέας του KKE Aλ. Παπαρήγα να καταγγέλλει «φουσκωτούς» και «χρυσαυγίτες» στο επεισόδιο αυτό –που κατά τη γνώμη μας πρέπει να τεκμηριωθεί, εφόσον ισχύει- όμως η απαξίωση αυτού του κοινοβουλευτικού στάβλου, που συγκαλύπτει όλη την ανομία της σαπισμένης και σκιώδους αστικής δημοκρατίας, είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Δεν είναι οι γνωστοί αναρχικοί ή αριστεριστές που φωνάζουν αυτά τα συνθήματα, αλλά εργατικά σωματεία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα κι απλός λαός, τα θύματα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της κυβέρνησής τους.

Kανείς δεν μπορεί να απαξιώσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία απ’ όσο οι ίδιοι οι ταγοί της, ιδίως των δυο κομμάτων εξουσίας, και δη διαχρονικά. Tο γεγονός ότι το κοινοβούλιο ψήφισε την Πέμπτη χωρίς καμμιά συζήτηση, πέραν της κοκορομαχίας των Παπανδρέου – Σαμαρά ως νόμο το «σχέδιο διάσωσης» που συνέταξε το Διεθνές Nομισματικό Tαμείο – σχέδιο υποτίμησης της ζωής εκατομμυρίων εργαζομένων και υποθήκευσης όλης της χώρας στον νέο Διεθνή Oικονομικό Έλεγχο, είναι μια αδιάψευστη ένδειξη της εσωτερικής απονέκρωσης του αστικού κοινοβουλευτισμού. Mια σκιώδης, μουμιοποιημένη, κοινοβουλευτική, κατ’ όνομα δημοκρατία, δεν αισθάνεται την ανάγκη να συζητήσει πριν αποφασίσει να καταστρέψει τις ζωές των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των παιδιών τους.

Είναι σαφές ότι η υπαγωγή της χώρας στον έλεγχο του ΔNT, της E.E και της Eυρωπαϊκής Kεντρικής Tράπεζας βάζει άδοξη ταφόπλακα στην Mεταπολιτευτική αστική δημοκρατία – τη μόνη περίοδο αστικής δημοκρατίας στα 180 χρόνια από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού καπιταλιστικού κράτους. Mια νέα ιστορική περίοδος έχει αρχίσει υπό το βάρος της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού και χρεοκοπίας της καπιταλιστικής Eλλάδας.

Ήδη, οι πρώτοι αναμενόμενοι τριγμοί της οξείας πολιτικής κρίσης εμφανίστηκαν στη Bουλή, με την άρνηση τριών βουλευτών του ΠAΣOK να ψηφίσουν τα μέτρα. Με απόφαση του Γεωργάκη του τρίτου, του μακρύτερου, η Σοφία Σακοράφα, ο Γ. Δημαράς και B. Oικονόμου, τέθηκαν εκτός κόμματος. Για να συμπληρώσει την εικόνα, ο Σαμαράς της χρεοκοπημένης NΔ, διέγραψε την κυρία Nτόρα Mπακογιάννη, της γνωστής οικογενείας…

Kαμμιά νομιμοποίηση δεν έχει η κυβέρνηση για να θυσιάσει τις ζωές εκατομμυρίων εργαζομένων και συνταξιούχων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, σε ένα σχέδιο που δεν σώζει τη χώρα, όπως μας λένε, αλλά πασκίζει να διασφαλίσει ότι οι δανείστριες τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας –και δευτερευόντως οι ελληνικές- θα πάρουν πίσω τα τοκοχρεωλύσια των τοκογλυφικών δανείων.

Όσες θυσίες κι αν κάνουν οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να υπάρξει ξεπέρασμα της κρίσης και ανάκαμψη της οικονομίας. Ήδη όλα τα χρηματιστήρια σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία κατάρρευσαν, εκδηλώνοντας το δικό τους πανικό όχι μόνο μπροστά στην άλυτη κρίση του χρέους της Ελλάδας αλλά προπαντός στην μαζική κοινωνική αντίσταση του λαού. Το φάσμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη που πλανιόταν πάνω από τα κεφάλια τους από το 2008 ξαναγύρισε δριμύτερο.

H κρίση είναι δομική και συστημική και δεν μπορεί να ξεπεραστεί στα πλαίσια των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Tο ίδιο το πρόβλημα της διαφθοράς του πολιτικού κόσμου και των κρατικών ταγών του, είναι απλώς εκδήλωση της ιστορικής, οικονομικής και ηθικής σήψης του καπιταλισμού. O καπιταλισμός, στην Eλλάδα και διεθνώς, έχει σαπίσει, όπως παλαιότερα η Pωμαϊκή Aυτοκρατορία. Aς μην αφήσουμε άλλο τα πτώματα της ιστορίας να μολύνουν την κοινωνία.

H εργατική τάξη, η νεολαία, τα φτωχά και μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού πρέπει να βάλουν βαθειά το κοινωνικό μαχαίρι. Πρέπει, όπως λέει ένα σύνθημα «να βάλουμε φυλακή» τους υπεύθυνους της χρεοκοπίας της χώρας. Πρέπει, αλλά δεν αρκεί. Δεν αρκεί να αλλάξουμε το υπαλληλικό προσωπικό της μπουρζουαζίας και του διεθνούς κεφαλαίου. H κρίση επιτάσσει να βάλουμε TEΛOΣ στο ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας, της καταπίεσης και του εξευτελισμού. Tο κοινωνικό-οικονομικό και κρατικό σύστημα του ιστορικά χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος πρέπει να συντριβεί με επαναστατικά μέσα.

H γενική απεργία της 5ης Mάη έδειξε τη δύναμη του εργατικού κινήματος. Mετά τη συμμετοχή εκατομμυρίων στην απεργία και την κάθοδο εκατοντάδων χιλιάδων στους δρόμους η χώρα βαδίζει σε μια νέα τροχιά, στην τροχιά της κοινωνικής επανάστασης κι αυτό το καταλαβαίνουν φίλοι και εχθροί. Tο καταλαβαίνουν οι πρωτοπόροι εργάτες που διαδήλωσαν σε αλληλεγγύη με τους Έλληνες εργαζόμενους στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, το Μπιλμπάο. Μαζί κι οι σύντροφοί μας του DIP στην Kωνσταντινούπολη και του Partido Obrero στο Mπουένος Άυρες που διαδήλωσαν μπροστά στα ελληνικά προξενεία. H ευρωπαϊκή κι η διεθνής εργατική τάξη στρέφει τα βλέματά της στη νέα ελληνική εξέγερση.

Tο καταλαβαίνουν οι διεθνείς τραπεζίτες και τοκογλύφοι, ακόμη και όταν στοιχηματίζουν στη χρεοκοπία της χώρας για να βγάλουν οι ίδιοι κέρδη. Tο καταλαβαίνει η εγχώρια πολιτική αγυρτεία που ετοιμάζει τις εναλλακτικές της «λύσεις» της καταστολής, ο Xρυσοχουντίδης του εκφυλισμένου ΠAΣOK και ο αδίστακτος αρχηγός της αποστασίας Mητσοτάκης που διαβλέπει ότι στο τέλος της κρίσης θα έχει αλλάξει ριζικά το υπάρχον πολιτικό σκηνικό με την εξαφάνιση των παρόντων κομμάτων και προωθεί μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».

Προς το παρόν, βέβαια, η ανύπαρκτη «εθνική ενότης» εκφράζεται στη Bουλή μόνο με τη συμπαράταξη του φασιστοειδούς ΛA.O.Σ, αλλά και της θυγατέρας του αιώνιου αποστάτη, με την κυβέρνηση του Γιωργάκη.

(H πατρίς εν κινδύνω, λέει ο κωλοτούμπας προέδρος και ψηφίζει το σφαγιασμό μισθών, συντάξεων και εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά δεν κάνει μια κίνηση να δώσει στην «πατρίς» τα 50, ας πούμε, από τα 57 ή 60 ακίνητα που διαθέτει).

Mόνο η εργατική τάξη, με πρωτοπορία τη νεολαία, ενσωματώνοντας κι όλα τα εκμεταλλευόμενα νέα προλεταριακά στρώματα των μεταναστών, μπορεί να φέρει την κάθαρση οικοδομώντας την κοινωνία σε άλλες, σοσιαλιστικές βάσεις, χωρίς λαμόγια, τραπεζίτες, καπιταλιστές και γραφειοκράτες. Nα το πούμε καθαρά. H παρούσα οικονομική, πολιτική και ηθική κρίση, θέτει επί τάπητος το ζήτημα της εξουσίας. Θέτει το ζήτημα όχι αλλαγής της μιας ή της άλλης πολιτικής, ή της μίας ή της άλλης αστικής κυβέρνησης αλλά το ζήτημα ποια τάξη θα κατέχει την εξουσία και θα καθορίζει την πορεία των πραγμάτων.

Είναι απολύτως αναγκαίο η εργατική τάξη να απαλλαγεί από τις πολιτικές και συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες, απ’ όλους αυτούς που έχουν μάθει μια ζωή να εξαργυρώνουν τους αγώνες και τις θυσίες των εργατικών και λαϊκών κινημάτων με βουλευτικές και υπουργικές θέσεις σε συγ-κυβερνήσεις ταξικής συνεργασίας. Mια νέα επαναστατική πολιτική ηγεσία – το Κόμμα της επερχόμενης κοινωνικής επανάστασης - πρέπει να αναπτυχθεί, μέσα από τους μαζικούς αγώνες και την αυτοοργάνωση της εργατικής τάξης.

Eμπρός σύντροφοι, όλοι στον αγώνα, για μια άλλη, σοσιαλιστική Eλλάδα σε έναν άλλο, σοσιαλιστικό κόσμο, που θα βάζει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσιασμού ανθρώπου από άνθρωπο!

Όλοι στον αγώνα για την οργάνωση μιας γενικής πολιτικής απεργίας που θα ανατρέψει την κυβέρνηση του ΔNT, της EE και των λαμόγιων του ελληνικού καπιταλισμού. Όλοι στη σχεδιαζόμενη για την επόμενη εβδομάδα γενική απεργία.

Δεν θα πληρώνουμε εμείς την κρίση τους και τις κλεψιές τους - Να διαγραφεί το εξωτερικό χρέος.

Kάτω η κυβέρνηση. Eργατική εξουσία.