Κειμενο που κυκλοφορησε προχτες, πριν την επιθεση των ΜΑΤ στην πυλη της χαλυβουργιας που προετοιμασαν οι δηλωσεις Τζημερου αλλα και Αδωνη...

Ο Mr «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ»:  Εξοχώτατε κε Μάνεση!

Ο Θ. Τζήμερος, το νέο φρούτο διάσπασης της δεξιάς, ο «πατριώτης» που ζήτησε με επιστολή του (Οκτώβρης 2011) την άδεια της Μέρκελ (με το περίφημα Εξοχωτάτη) για να κατέβει στις εκλογές του 2012, θα βρίσκεται πλέον σταθερά στο πλευρό της «υγιούς επιχειρηματικότητας», όσων θέλουν να επιβάλουν την εκ περιτροπής εργασία και να δίνουν 500€ μισθό στους εργάτες.

Με ανακοίνωσή της στις 12/7, που δημοσιεύτηκε και στον τοπικό τύπο (ΘΕΣΣΑΛΙΑ 13/7), η «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ», αναφωνεί «Εξοχώτατε κε Μάνεση!», συμπληρώνοντας  το καρέ της ομοβροντίας εναντίον των εργατών της Χαλυβουργίας του Ασπροπύργου που μάχονται για το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή.

Φυσικά ένα κόμμα με νεοφιλελεύθερες και κρυφορατσιστικές απόψεις μπορεί με άνεση να υποστηρίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία που συνεπάγεται το θαύμα της μαζικής ανεργίας, τις μειώσεις των μισθών, τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων. Η ταξική εκμετάλλευση είναι ένα ιστορικό καθήκον, δεν μπορεί κάθε χαλυβουργός να το αμφισβητεί!

Τι λέει η ανακοίνωση του Mr ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ;

1.    «Στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας, η λογική εξακολουθεί να απουσιάζει. Μετά από 8 μήνες απεργίας, το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο, ετοιμάζεται να κλείσει, στέλνοντας στην ανεργία που φτάνει σήμερα το 22,5% και άλλους, εκατοντάδες εργαζόμενους.»

 Ο Τζήμερος προφανώς ζητά την λογική των αγορών και των ιδιωτικών πρωτοβουλιών. Δεν ζει πίσω από τον ήλιο όμως ώστε να αγνοεί ότι αυτή η ιδιωτική πρωτοβουλία του Μάνεση να ξεπεράσει τη κρίση του συστήματός του βάζοντας σε εκ περιτροπής εργασία και επακόλουθα μετά την άρνηση των εργατών να συμφωνήσουν, να προχωρήσει σε απολύσεις, ήταν η αιτία της απεργίας. Το ότι οι χαλυβουργοί είπαν ΟΧΙ στις ορέξεις του Μάνεση τους έκανε πραγματικό σύμβολο κάθε εργάτη που κάτω από χίλιες-δυο διαφορετικές συνθήκες δεν μπόρεσε να πει το δικό του όχι. Οι χορτάτοι αστοί απλά πίστεψαν ότι θα ξεμπέρδευαν γρήγορα, μόνο που χιλιάδες υποστηρικτές του αγώνα των χαλυβουργών είχαν άλλη γνώμη.

 Στο αδιέξοδο χιλιάδων εργατών που δέχτηκαν μειώσεις και απολύσεις, οι χαλυβουργοί σκέφτηκαν, ποιος μπορεί να ζήσει με 500€; Βλέπετε δεν παίρνουνε όλοι ενοίκια από ακίνητα ούτε έχουνε τις περιουσίες των ιδρυτών του νέου κόμματος της δεξιάς.

Ποιος κατάντησε την χώρα να έχει 22,5 % ανεργία, ποσοστό που αυξάνεται διαρκώς ; Οι εργάτες ; Όχι δα, θα ήτανε αφέλεια να πούμε κάτι τέτοιο. Η υπέρμετρη συσσώρευση κεφαλαίων στο οικονομικό άγνωστο σύμπαν από τράπεζες, χρηματιστήρια και βιομηχανίες, οι απατεωνιές, τα λεφτά κάτω από το τραπέζι, οι μίζες, οι offshore. Με λίγα λόγια ο καπιταλισμός τους και οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες τους.

2. «Η καταστροφική και παράνομη, ύστερα από απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απεργία της Χαλυβουργίας Ελλάδος αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα στείρου και ανορθόδοξου συνδικαλισμού, αλλά και καταπάτησης των δικαιωμάτων όσων επιθυμούν να εργασθούν καθώς επί μήνες εμποδίζονται από την «αριστοκρατία» της εργατικής τάξης, τους συνδικαλιστές της εταιρίας και τους συντρόφους του ΠΑΜΕ.»

Το ‘’’καταστροφική’’ και «παράνομη» ισχύει μόνο για τους καπιταλιστές τύπου Τζήμερου-Μάνεση. Για τους εργάτες που ατσαλώνεται το ηθικό τους μέσα από τέτοιες ηρωικές πράξεις ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Καταστροφική είναι η πολιτική των καπιταλιστών και του πολιτικού τους προσωπικού που επάξια διεκδικεί το νέο κόμμα της δεξιάς.

Όσο για την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που κήρυξε την απεργία παράνομη (ποια έχει κηρυχτεί νόμιμη;),  οι τζημερέοι απλά εξαπατούν: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών προέβη στην πράξη αυτή μέσα από την ανάγκη να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των βιομηχάνων και του κεφαλαίου βλέποντας να συρρικνώνεται η δύναμή τους. Το δικαστήριο της κ.Νικολάου, παραγνωρίζοντας την όλη εξέλιξη της διαδικασίας -κατά την οποία οι εκπρόσωποι της εργοδοσίας έπεσαν σε πλείστες όσες αντιφάσεις καταρρίπτοντας την γραμμή επιχειρηματολογίας του Μάνεση- καταδίκασε την απεργία με το σαθρό σκεπτικό ότι παρεμποδίζει μια χούφτα απεργοσπαστών να εργαστεί.
 Η μόνη απάντηση στην λογική της απόφασης είχε δοθεί μια ημέρα πριν τη δίκη, όταν η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων, το ανώτερο νόμιμο και δημοκρατικό όργανο των ίδιων των εργατών, είχε ψηφίσει υπέρ της απεργίας με 204 ψήφους έναντι 42 κατά. Αυτά είναι γραμμένα στα πρακτικά της συνέλευσης  μια μέρα πριν από την δίκη.

Οι δεξιοί υποστηρικτές της απεργοσπασίας και του Μάνεση αναγνωρίζουν το δικαίωμα στην απεργία αλλά πρέπει να περνά από την έγκριση των ΔΣ των εταιρειών και το δικαίωμα στην εργασία από την έγκριση των Μονομελών Πρωτοδικείων.

Πόσο διαφέρει το «δικαίωμα στην εργασία» που υπερασπίζεται το νέο κόμμα της δεξιάς από τις θέσεις που έχει διατυπώσει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ για τους απεργούς της Χαλυβουργίας; Η διαφορά των μεθόδων δεν αλλάζει το γεγονός ότι πρόκειται για έναν ανταγωνισμό στο ποιος θα κερδίσει την εύνοια των αφεντικών. Η χρησιμότητα του καθενός θα κριθεί από την εξέλιξη της ταξικής πάλης και τα σχέδια των καπιταλιστών. Η κοινή υπηρεσία απαιτεί το κοινό μίσος για το ΠΑΜΕ, κάθε αριστερό και κάθε αγωνιζόμενο εργάτη.

3. «Επιτέλους! Ας ξαναφέρουμε τη λογική και τη νομιμότητα σ’ αυτή τη χώρα!»

Η λογική της αστικής τάξης έχει ήδη χρεοκοπήσει και η νομιμότητά της έχει αντικατασταθεί από την ωμή βία των δυνάμεων ασφαλείας και των φασιστών. Η λογική και η νομιμότητα που αναζητούν πλατιά μικροαστικά στρώματα έχει ήδη παρέλθει. Σε αυτά τα στρώματα ψάρεψε εκλογικά και πιθανότατα εφήμερα ο Τζήμερος.

Μόνο που οι εργάτες έχουν τη δικιά τους λογική και τη δικιά τους νομιμότητα κι αυτές ποτέ ιστορικά δεν αναγνωρίστηκαν από τους καταπιεστές και ταξικούς εκμεταλλευτές με χάδια και έρωτες. Γι αυτό είναι δικό μας χρέος να αποκαταστήσουμε τη λογική και τη νομιμότητα των πολλών, των εργατών, απέναντι στη λογική και τη νομιμότητα των λίγων εκμεταλλευτών.

Όπως και νάχει, καθότι βολιώτης ο Τζήμερος, ίσως η ανακοίνωσή του για τη Χαλυβουργία να έχει κι άλλο σκοπό, να εξασφαλίσει το δικό του αβέβαιο μέλλον. Ερχόμενος στο Βόλο ίσως εγκατασταθεί στο παλιό Λιμεναρχείο, εκεί που οι κάτοικοι υποφέρουνε από την φορτοεκφόρτωση του σκραπ ή να αναζητήσει μια θέση εργάτη στην φορτοεκφόρτωση των τοξικών αποβλήτων με Καίσιο 137 που διατρέχει τους χώρους δουλειάς και τους δρόμους της πόλης.

Αλλά είναι σίγουρο ότι ο Mr Δημιουργία Ξανά προτιμά για τον εαυτούλη του την υγιή καπιταλιστική επιχειρηματικότητα και τη ραδιενεργή πραγματικότητα για τους εργάτες.

Δικαίωμα στη ζωή για αυτόν, αναπόφευκτος θάνατος για όλους τους άλλους.

16/7/2012   

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα

Κ.Ο. Θεσσαλίας  

www.eek.gr

                                                          

www.eekmag.blogspot.gr

(Όλη η ανακοίνωση Τζήμερου: http://www.dimiourgiaxana.gr/index.php/ta-nea-mas/ta-nea-mas/1139-120712)

.

Η ραδιενέργεια και οι ραδιουργίες των βιομηχάνων

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ 21/7/12

Η ραδιενέργεια και οι ραδιουργίες των βιομηχάνων

   Δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ένας βιομήχανος προκειμένου να βγάλει το υψηλότερο δυνατό κέρδος και να εξασφαλίσει πλουσιοπάροχη ζωή ακόμη και στα τρισέγγονά του μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Είναι γνωστό πλέον, έτσι πάει πολλές δεκαετίες τώρα και κανείς, ούτε καν οι ίδιοι, δεν το αρνείται πλέον. Όταν όλα γίνονται εμπόριο, όλη η παραγωγή μεταφράζεται σε κέρδος και το χρήμα καθίσταται το υψηλότερο ιδανικό, τότε όλα τοποθετούνται στη σφαίρα του παραλογισμού και της αποκτήνωσης.

   Το να θεωρείς τους εργάτες αναλώσιμους, όταν δεν έχεις καμία θέση στην παραγωγή υπεραξίας, ευρισκόμενος από την μεριά του θύτη, είναι εύκολο. Το να θεωρείς τους ανθρώπους κτήνη που απλά βρίσκονται στη θέση τους για να παράγουν κέρδη βάζοντας την ζωή τους σε δεύτερη μοίρα είναι απλό. Η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο όταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πιστεύουνε ότι πράγματι κάνουνε κάτι καλό για την ζωή τους αφού σοβαρά και υπεύθυνα εργάζονται για την εταιρία που τους δίνει μεροκάματο ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους. Πόσοι θυμούνται άραγε το ότι οι ίδιοι δίνουνε δουλειά στις εταιρίες  πουλώντας τις φυσικές και πνευματικές τους δυνάμεις και ότι χωρίς αυτούς δεν θα γυρνούσε ούτε γρανάζι σ’ αυτές ;

   Πιο συγκεκριμένα και όσον αφορά τις χαλυβουργίες, δεν αμφιβάλλει κανείς ότι στην Ελλάδα αλλά και παγκόσμια είναι ένας κλάδος που δίνει ετησίως ένα από τα υψηλότερα ποσοστά σε εργατικά ατυχήματα λόγω ελλιπών μέτρων ασφαλείας ή ακραίας επιτάχυνσης της παραγωγικής διαδικασίας.

   Από εκεί όμως έως το να μεταφέρεις ζητήματα ασφάλειας και υγείας σε όλη την κοινωνία τοπικά, όπου δραστηριοποιούνται, αλλά και σε ευρύτερα γεωγραφικά πλαίσια μέσω μεταφοράς, μεγέθυνσης και όξυνσης των προβλημάτων, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση.

   Δεν θα προσπαθήσω να κάνω ανάλυση των οικολογικών καταστροφών που δημιουργούνται όπου δραστηριοποιούνται μεγάλες βιομηχανίες και ιδιαίτερα χημικές, μεταλλευτικές, ορυχεία, μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες κ.τ.λ. Έτσι κι αλλιώς αυτά τα πραγματεύονται άλλοι πολύ καλύτερα από μένα, είναι γνωστά και συμβαίνουνε καθημερινά. Όταν όλα θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους το περιβάλλον καταστρέφεται. Όταν όλα μεταφράζονται σε ζεστό χρήμα η οικολογία περισσεύει. Αυτή είναι η μάστιγα που ονομάζεται καπιταλισμός.

   Εδώ θα γράψω δυο σειρές για το πως οι βιομηχανίες, έτσι όπως λειτουργούνε στον καπιταλισμό, συνδέονται άμεσα με την καταστροφή του περιβάλλοντος βάζοντας σε κίνδυνο την ζωή των εργαζομένων αλλά συγχρόνως συντελούνε στον μαρασμό της κάθε τοπικής κοινωνίας, όσο κι αν στα μάτια του απλού ανθρώπου φαίνεται το αντίθετο. Θα προσπαθήσω να θυμίσω, με δυο λόγια, σε όλους μας πως υπάρχει και άλλος δρόμος πέρα από την αυτοκαταστροφή μας. Ο δρόμος της καταστροφής του καπιταλισμού και της δημιουργίας ενός νέου κόσμου χωρίς ρήμαγμα της φύσης. Θα προσπαθήσω να ενημερώσω, όσο μπορώ, για το τι υλικά διακινούνται σε έναν κόσμο που δεν σέβεται τον εαυτό του.  

   Αφορμή στέκεται το γεγονός ότι εντοπίστηκαν ραδιενεργά στοιχεία σε απόβλητα της χαλυβουργίας του ‘’ αξιότιμου κυρίου’’  Μάνεση.

   Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ιταλικού πρακτορείου ειδήσεων ANSA στις 27 Ιουνίου, αλλά και των εφημερίδων “Ουνιόνε Σάρντα” και “Λα Νουόβα Σαρντένια”, το πλοίο “Eilsum” ξεκίνησε από τη Χαλυβουργία Ελλάδος με προορισμό την εταιρεία “Portovesme Ltd” (Όμιλος Glencore), στην επαρχία Καρμπόνια – Ιγκλέσιας της Σαρδηνίας. Με την εν λόγω εταιρεία ο ελληνικός Όμιλος έχει συμβόλαιο για τη διαχείριση αποβλήτων, καθώς τα επικίνδυνα απόβλητα οδηγούνται σε εγκαταστάσεις του εξωτερικού για επεξεργασία…

   Κάθε φορτίο αποβλήτων που οδηγείται σε αυτού του είδους τις εταιρείες προς ειδική επεξεργασία, ελέγχεται από ειδικά μηχανήματα μέτρησης ραδιενέργειας. Όπως αναφέρουν τα ιταλικά δημοσιεύματα, κατά τη διάρκεια της εκφόρτωσης και του ελέγχου χτύπησε τρεις φορές ο συναγερμός ραδιενέργειας.

   Οι υπεύθυνοι της ιταλικής εταιρείας κάλεσαν ειδικούς από το Ινστιτούτο Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κάλιαρι, οι οποίοι επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του ραδιενεργού στοιχείου Καίσιο – 137.

   Το πρακτορείο ANSA στα δημοσιεύματά του αναφέρει ότι το πλοίο “Eilsum” φέρεται να είχε περάσει από ελέγχους στην Ελλάδα, όμως, κατά τον έλεγχο της ιταλικής εταιρείας χτύπησε ο συναγερμός της ραδιενέργειας. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι τα επίπεδα του Καισίου – 137 ήταν δύο με τρεις φορές πάνω από το όριο.

   Οι υπεύθυνοι της ιταλικής εταιρείας έθεσαν αμέσως σε καραντίνα το πλοίο και ανέστειλαν το συμβόλαιο συνεργασίας που είχαν υπογράψει με τη Χαλυβουργία. Το πλοίο “Eilsum” με το υπόλοιπο φορτίο, το οποίο μετά τον συναγερμό ραδιενέργειας που χτύπησε δεν εξετάστηκε, επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από εντολή που έδωσε ο νομάρχης του Κάλιαρι, ενώ τα πέντε σακιά τα οποία ξεφορτώθηκαν, στα οποία εντοπίστηκε Καίσιο – 137, παραμένουν στις εγκαταστάσεις της εταιρείας για περαιτέρω έρευνα. Το πλοίο επέστρεψε στον Βόλο την Πέμπτη 5 Ιουλίου με σειρά κρίσιμων ερωτημάτων να ζητάει απάντηση από τη Χαλυβουργία Βόλου. Ποιο και πόσο ήταν το περιεχόμενο του φορτίου, από ποια διαδικασία προέκυψαν τα επικίνδυνα απόβλητα, πού βρίσκονται τώρα, τι θα γίνει με τη διαχείρισή τους.

   Από την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (Ε.Ε.Α.Ε.) μαθαίνουμε ότι μια ραδιενεργός πηγή μπορεί να βρεθεί εκτός συστήματος ελέγχου για διάφορους λόγους (π.χ. ανθρώπινα λάθη, φυσικές καταστροφές, χρεωκοπία εταιρειών, κλοπή, άγνοια), με αποτέλεσμα να καθίσταται «ορφανή». Επίσης, ραδιενεργές πηγές - συσκευές και ραδιορρυπασμένα αντικείμενα μπορεί να βρεθούν σε παλαιό σιδηρομετάλλευμα (scrap metal) που χρησιμοποιείται από μεταλλουργικές εταιρείες ως πρώτη ύλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ραδιενεργός πηγή μπορεί να καταστεί επικίνδυνη. Η επικινδυνότητα εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα και τη μορφή του ραδιενεργού υλικού και τη συσκευή – δοχείο (υλικό, πάχος, κατάσταση, τρόπος λειτουργίας) που περιέχει την πηγή. Η αναγνώριση μιας ραδιενεργούς πηγής ή συσκευής, η οποία είναι εγκαταλελειμμένη, ‘’αφύλακτη’’ ή βρίσκεται σε μη εγκεκριμένους χώρους έχει καθοριστική σημασία για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο ραδιολογικός κίνδυνος.

   Στις φωτογραφίες απεικονίζονται μερικές από τις κύριες πηγές Καισίου 137 που κυρίως είναι σκραπ αλλά και κάποια όργανα μέτρησης που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία και έχουνε ως πηγή το Καίσιο 137.

   

Όσον αφορά τις ορφανές ραδιενεργές πηγές σε φορτία παλαιών σι-

δηρομεταλλευμάτων (scrap metal) διαβάζουμε πως ‘’ η κατάληξη μιας «ορφανής» ραδιενεργού πηγής σε φορτίο παλαιού σιδηρομεταλλεύματος μπορεί να ενέχει κινδύνους, το μέγεθος των οποίων εξαρτάται από την ποσότητα και το είδος του ραδιενεργού υλικού που περιέχει. Η πρόκληση ραδιορρύπανσης μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία μιας χαλυβουργίας ή και να προκαλέσει έκθεση εργαζομένων ή πολιτών σε ραδιενέργεια. Μια θωρακισμένη ραδιενεργός πηγή μπορεί να αποτελέσει αφορμή σοβαρού ραδιολογικού ατυχήματος, σε περίπτωση που με οποιοδήποτε τρόπο αφαιρεθεί η θωράκισή της. Με σκοπό την ανίχνευση τυχόν ραδιενεργών πηγών σε φορτία παλαιού μετάλλου, όλες οι χαλυβουργίες της χώρας υποχρεούνται βάσει της νομοθεσίας να εγκαταστήσουν κατάλληλες μετρητικές διατάξεις στις εισόδους τους. Επιπλέον, ακολουθώντας τις οδηγίες της ΕΕΑΕ, όλα τα τελωνεία της χώρας δεν επιτρέπουν την εισαγωγή παλαιών μετάλλων από τρίτες χώρες, εφόσον δε συνοδεύονται από επίσημο πιστοποιητικό της αρμόδιας κρατικής αρχής της χώρας προέλευσης που βεβαιώνει ότι είναι ελεύθερα ραδιενέργειας. Τα σταθερά συστήματα ανίχνευσης ραδιενέργειας που έχουν εγκατασταθεί σε όλες τις χαλυβουργίες και τα τελωνεία της χώρας λειτουργούν αυτόματα. Ο συναγερμός τους ενεργοποιείται κάθε φορά που καταγράφονται επίπεδα ραδιενέργειας υψηλότερα από το φυσικό υπόβαθρο της περιοχής. Η ευαισθησία των συστημάτων αυτών είναι ιδιαίτερα υψηλή, ώστε να ενεργοποιούνται από χαμηλά επίπεδα αύξησης του φυσικού υποβάθρου και κατά συνέπεια να διασφαλίζεται η ραδιολογική καθαρότητα των εισερχόμενων φορτίων.’’

   Όσον αφορά το συγκεκριμένο περιστατικό η χαλυβουργία Βόλου εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία γράφει μεταξύ άλλων :

   ‘’ Η Χαλυβουργία Ελλάδος έχει συνάψει σύμβαση για τη διαχείριση συγκεκριμένων αποβλήτων της με εταιρία που έχει τις εγκαταστάσεις της στη Σαρδηνία και η οποία ανακυκλώνει τα εν λόγω απόβλητα έναντι αμοιβής.

   Η διαδικασία εξαγωγής των αποβλήτων αυτών είναι σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή και την Ελληνική νομοθεσία, ενώ για τη διεξαγωγή της απαιτούνται συγκεκριμένοι έλεγχοι και διαδικασίες, πάντοτε σε συνεργασία με το ΥΠΕΚΑ και τις αντίστοιχες Αρχές της χώρας προορισμού τους (εν προκειμένω της Ιταλίας.) Ένας από τους βασικούς λόγους ύπαρξης αυτής της συγκεκριμένης διαδικασίας εξαγωγής αυτών των υλικών είναι ότι σε περίπτωση που υπάρξει κάποια διαφορά στην ποιότητα του υλικού σε σχέση με τα συμφωνηθέντα, -όπως συνέβη εν προκειμένω σε ελάχιστη από την ποσότητα αποστολής- τότε οι Αρχές πρέπει να σιγουρευτούν ότι ο αποστολέας θα αναλάβει να πάρει πίσω το υλικό και θα φροντίσει εκείνος για την περαιτέρω διαχείρισή του….

     Η Ελληνική επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, κατόπιν ερευνών που διεξήγαγε στο φορτίο, το πλοίο που το μετέφερε και το προσωπικό ανακοίνωσε συμπερασματικά πως ‘’ τα ίχνη Καισίου που ανιχνεύθηκαν ‘’ στο ύποπτο φορτίο αποβλήτων της Χαλυβουργίας Θεσσαλίας,   ‘’ παραμένουν εγκλωβισμένα στο φορτίο και καμία άλλη ρύπανση δεν εντοπίστηκε στο πλοίο, το λιμάνι και τη βιομηχανία, ούτε προκύπτει ραδιολογικός κίνδυνος για τους εργαζόμενους και το κοινό’’. Απομένει να διαπιστώσουμε αν τα αποτελέσματα θα δοθούνε και επίσημα στην δημοσιότητα ώστε να αποφασίσουνε οι ίδιοι οι εργάτες για το αν η Ε.Ε.Α.Ε. έπραξε καλώς το επιστημονικό της έργο ή αν ορμώμενη από άλλους λόγους και συμφέροντα δεν έπραξε τα δέοντα. Ελπίζουμε να συμβαίνει το πρώτο διαφορετικά θα επανέλθουμε.

   Έτσι κι αλλιώς, βάσει της ανακοίνωσης της εταιρίας εγείρονται ανταπαντήσεις και ερωτήματα που συνοψίζονται κυρίως στα εξής.

Η ανακοίνωση της Χαλυβουργίας Ελλάδος και η προσπάθειά της να καθησυχάσει τους πολίτες δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής, τουλάχιστον μέχρι να δοθούν επίσημες πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές (Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, Επιθεωρητές Περιβάλλοντος). Και αυτό, για τους εξής λόγους :

-       Πρώτον, η εταιρία με την οποία η Χαλυβουργία ισχυρίζεται ότι έχει συνάψει σύμβαση για τη διαχείριση συγκεκριμένων αποβλήτων της ανέστειλε τουλάχιστον προσωρινά, μετά το συμβάν, τη συνεργασία τους.

-       Δεύτερον, εφόσον είχαν γίνει οι σχετικοί έλεγχοι πριν την αναχώρηση του ραδιενεργού φορτίου για τη Σαρδηνία και εάν – όπως ισχυρίζεται η εταιρία – τηρεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας, πώς εξηγείται ότι μόνο στις εγκαταστάσεις της Portovesme Ltd, όπου υπάρχει ραδιομετρική εγκατάσταση, σήμανε συναγερμός;

-       Τρίτον, η εταιρία προσπαθώντας να καθησυχάσει το κοινό αναφέρει απλώς ότι «όταν το φορτίο έφτασε στον παραλήπτη ενημερωθήκαμε ότι υπάρχει διαφορά σε σχέση με τη μεταξύ μας συμφωνία όσον αφορά τις τιμές του χημικού στοιχείου Cs 137». Ωστόσο, σύμφωνα με τα ιταλικά ΜΜΕ, στους σάκους που ελέγχθηκαν καταγράφηκε παρουσία καισίου-137 σε συγκέντρωση 3,7 Becquerel/g, τη στιγμή που είναι γενικώς παραδεκτό στη διεθνή

επιστημονική κοινότητα ότι τα κατώτατα επιτρεπτά όρια ραδιενέργειας στο χάλυβα πρέπει να κυμαίνονται από 0,1-0,5 Bq/g ανάλογα με το ραδιενεργό ισότοπο. Ενδεικτικά, και για να δώσουμε μια εικόνα, αναφέρουμε ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου, σε προϊόντα που εξήχθησαν από τη Φουκοσίμα, αμέσως μετά το πυρηνικό ατύχημα, η ραδιενέργεια που ανιχνεύθηκε ανέρχονταν σε 1,53-3,2 Bq/g (!).

-       Τέταρτον, είναι τελείως “ύποπτη” η σιωπή των ελληνικών αρχών, τη στιγμή που το εν λόγω φορτίο βρίσκεται στην Ελλάδα πλέον – και δεν γνωρίζουμε ακριβώς πού. Αντίθετα, σύμφωνα με τα ιταλικά δημοσιεύματα, όταν το ίδιο φορτίο έφτασε στη Σαρδηνία, οι τοπικές αρχές του Κάλιαρι σήμαναν συναγερμό, έθεσαν την περιοχή γύρω από το εργοστάσιο σε καραντίνα και συγκάλεσαν σύσκεψη όλων των τοπικών αρχών, με τη συνδρομή και ειδικών επιστημόνων. Στην Ελλάδα γιατί δεν έχει ασχοληθεί κανείς με το θέμα, έστω και προληπτικά και για να καθησυχαστούν οι εύλογες ανησυχίες των πολιτών;

   Νομίζουμε ότι επείγει μία επίσημη απάντηση από τις αρμόδιες αρχές. Με τη ραδιενέργεια σίγουρα δεν μπορεί να παίζει κανείς. Και η εν λόγω εταιρία – πέραν της γενικής τάσης που θα είχε κάθε εταιρία να αμβλύνει τις εντυπώσεις και τη δημοσιότητα επί ενός τέτοιου ζητήματος – στερείται αξιοπιστίας για έναν λόγο παραπάνω, μιας που οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο όμιλος “Χαλυβουργία Ελλάδος” έχει και στο παρελθόν παραβιάσει τους κανόνες ασφαλείας της εργατικής νομοθεσίας.

   Στο αδελφό εργοστάσιο του Βόλου της ίδιας εταιρίας, αυτό του Ασπροπύργου, οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε απεργία διαρκείας κάτω από απίστευτες πιέσεις, για λόγους όχι μόνο οικονομικούς και εργασιακούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει το Κέντρο Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου της Ελευσίνας προκύπτει ότι τα δηλωμένα ατυχήματα στο εργοστάσιο της ίδιας εταιρίας στον Ασπρόπυργο ήταν 8 το 2009, 7 το 2010 και 11 το 2011 (τη χρονιά μετά το θανατηφόρο ατύχημα του Οκτωβρίου 2010). Συνολικά τα 33 χρόνια λειτουργίας της επιχείρησης έχασαν τη ζωή τους 7 άνθρωποι σε εργατικά ατυχήματα.

   Επομένως, θεωρούμε ότι η απάντηση της εταιρίας δεν μας καλύπτει.

   Και ακόμη περισσότερο δεν μας καλύπτει όταν οι χαλυβουργίες έχουνε δώσει τα χείριστα δείγματα γραφής όσον αφορά ατυχήματα, μέτρα ασφαλείας και προστασία περιβάλλοντος ασχέτως τα όσα λένε.

   Να θυμίσουμε το περιστατικό του 2002 όταν εντοπίστηκε ραδιενέργεια σε σκραπ γεωτρύπανου στα ναυπηγεία Ελευσίνας του άλλου ‘’ αγωνιστή και αυτοδημιούργητου’’ Ν.Ταβουλάρη που επειδή γνώριζε τι θα πει εργατιά κόντεψε να στείλει πεντακόσιους μεταλλεργάτες άκλαφτους όταν επί ένα μήνα οι εργάτες δούλευαν ανύποπτοι σε ένα γεωτρύπανο της εταιρίας Atwood eagle και το οποίο εκείνη την περίοδο επισκευάζονταν στο ναυπηγείο.

   Και τότε όπως και τώρα, το γεγονός προσπάθησαν να συγκαλύψουνε τα αφεντικά σε άψογη συνεργασία με τους διευθυντάδες των εργοστασίων συνεχίζοντας να βάζουνε σε κίνδυνο την ζωή εργαζομένων, την υγεία των οικογενειών τους και ολόκληρης της κοινωνίας.

   Πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε εταιρίες βρυκόλακες να ρουφάνε το αίμα των εργατών και των παιδιών τους ; Πόσο ακόμα θα σφίγγουμε τα δόντια διαβάζοντας κατάπτυστες ανακοινώσεις περί ‘’ Η Χαλυβουργία Ελλάδος εφαρμόζει προηγμένα συστήματα ελέγχου και χρησιμοποιεί τις πλέον αποτελεσματικές τεχνολογίες (Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές) ώστε να ελαχιστοποιείται η επιβάρυνση του περιβάλλοντος και να διασφαλίζεται η μέγιστη προστασία του προσωπικού των εργοστασίων και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου και πολλά άλλα….

   και θα λέμε είναι όλα ψέματα!! Κανείς δεν νοιάζεται για μένα, για σένα, για μας!! Κανείς τους δεν νοιάζεται για τα σπίτια μας, για την υγεία μας, για το μέλλον των αγαπημένων μας.
Πρέπει εμείς να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας, να δώσουμε σε όλους αυτούς ένα γερό μάθημα. Να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα δώσουνε πνοή στη φύση, χρόνο να αναγεννηθεί, να ανασάνει χωρίς το καρκίνωμα του καπιταλισμού. Εδώ θυμάμαι τα λόγια του Μπέρτολτ Μπρεχτ :
‘’ Εύκολα μπορείς να φέρεις βόλτα έναν λαό. Φτάνει μονάχα να του πεις ότι κινδυνεύει η χώρα και να καταγγείλεις όποιον διαφωνεί πως δεν είναι πατριώτης και πως εκθέτει τη χώρα σε κίνδυνο. Αυτό το δόγμα εφαρμόζουν πιστά οι ‘’ομιλούσες γραβάτες’’ οδηγώντας τις κοινωνίες και τους λαούς στην εξαθλίωση και στην αποκτήνωση. Ως πότε θα τους ακούμε; Ως πότε θα τους υποφέρουμε; Ως πότε θα τους ανεχόμαστε; ΩΣ ΠΟΤΕ;
Και εμείς; Τι περιμένουμε;
Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν κι οι αχόρταγοι κάτι θε να μας δώσουν!
Οι λύκοι θα μας ταΐσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν!
Από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρη να της βγάλουμε τα δόντια!
Τέτοια περιμένουμε; ‘’

Σπινάκας

Εργάτης στο Βόλο και μέλος του ΕΕΚ

Κειμενο ΟΕΝ/ΕΕΚ που μοιράστηκε στο αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας

Τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά

Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή και η αύξηση των ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων είναι ένα από τα σημάδια της νέας φάσης στην οποία βρισκόμαστε. Στη φάση της σύγκρουσης της επανάστασης και ό,τι πιο σάπιου έχει να επιδείξει ο καπιταλισμός.

Οι φασίστες δεν πήραν θάρρος μόνο από το αποτέλεσμα των εκλογών. Το ίδιο το σύστημα της κρίσης και της διαφθοράς είναι που τους αναθρέφει για να τους χρησιμοποιήσει την επόμενη περίοδο ενάντια στην εργατική τάξη. Τώρα χτυπάνε κυρίως τους μετανάστες, αύριο κάθε αγωνιζόμενο εργάτη.

Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που βγήκε από τις τελευταίες εκλογές είναι η πιο αδύναμη αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνη κυβέρνηση. Είναι μια κυβέρνηση πολιτικά απονομιμοποιημένη μιας και το ίδιο βράδυ των εκλογών δήλωσε ότι θα συνεχίσει την πολιτική των μνημονίων, ερχόμενη σε αντίθεση με τους αγώνες και την θέληση όλων των εργαζόμενων και της νεολαίας. Επίσης είναι μια κυβέρνηση που πρέπει να προχωρήσει στο “έργο” της με άδειο πορτοφόλι, δηλαδή χωρίς καμία δυνατότητα να καλύψει καμία από τις ανάγκες του λαού.

Το μόνο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου που της έχει απομείνει είναι η ωμή καταστολή και τίποτα άλλο. Οι φασιστικές συμμορίες θα κληθούν να συνδράμουν στην ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής κάθε φορά που αυτές δεν θα αρκούν, για να χτυπήσουν τους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας που είναι μπροστά μας.

Η εξάπλωση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρώπη, στην Κίνα και τις ΗΠΑ βγάζει και θα βγάλει με μεγαλύτερη ένταση όλα εκείνα τα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται από την κρίση στους δρόμους του αγώνα. Η παρακμή του καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα και η αύξηση των επαναστατικών τάσεων μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία συνοδεύεται από την προετοιμασία των αφεντικών και των μηχανισμών τους για την επαναστατική αναμέτρηση που είναι μπροστά μας.

Η απάντηση σε όλα αυτά τα φασιστικά αποβράσματα της κρίσης του συστήματος πρέπει να είναι ενιαία από το σύνολο των οργανώσεων, συλλογικοτήτων, στεκιών και λαϊκών συνελεύσεων. Η δημιουργία ομάδων εργατικής αυτοάμυνας που θα προστατεύουν τις γειτονιές μας από τις επιθέσεις φασιστικών συμμοριών είναι καθοριστικής σημασίας. Ένα ταξικό πρόγραμμα απάντησης στην κρίση είναι αναγκαίο. Η αυτοοργάνωση των εργατών και της νεολαίας, η πάλη για την καταστροφή του αστικού κράτους, η εξουσία των εργατικών συμβουλίων και ο διεθνισμός είναι οι αναγκαίοι όροι για να τσακιστούν οι φασίστες και το σύστημα που τους γεννάει.

Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας/ΕΕΚ

konservokouti-oen.blogspot.com / www.eek.gr

Φεστιβαλ ΛΕΣΧΗΣ ΥΠΟΓΕΙΩΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ 13-14 Ιουλη, Λοφος Στρεφη

10 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΣΧΗ ΥΠΟΓΕΙΩΣ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ!

Ολοι στα δικαστηρια του Βολου την Τεταρτη 4/7 στις 9πμ

Ούτε στο Euro ούτε πουθενά!Τσακίστε μπόγιες και νταβάδες σε κάθε γειτονιά!

 

Το δέρμα της είναι ρόδινο, σταχτί, καφέ. Αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να είναι απαλό.

Μιλάει άπταιστα ή σπαστά, ανάλογα με τα χιλιόμετρα που διέσχισε για να βρεθεί κάπου. Κι έτσι γι’ άλλους είναι ‘ντόπια’, γι’ άλλους ‘ξένη’. Για όλους πουτάνα: σφαγιάζεται χωρίς να πεθαίνει.

Προσπαθεί να σταθεί στα δυο της πόδια. Αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι να στέκεται σε αυτά. Μόνο να τα ανοίγει ξαπλώνοντας.

Οι παππούδες της ζούσαν με εκμετάλλευση και καταπίεση από άλλο άνθρωπο. Ήταν τα πάντα και δεν είχαν τίποτα, παρά μόνο τα χέρια και το μυαλό τους. Το ίδιο κι αυτή. Ψάχνει τρόπο να επιβιώσει σε ένα διαλυμένο σύστημα. Έχει την τύχη να έχει απαλό δέρμα. Πουλάει το δέρμα της και μεταφέρεται στην πόλη που διοργανώνει το Euro 2012…

Το χρώμα του δέρματος του δεν φαίνεται καν. 

Δεν μιλάει ‘σπαστά’. Για την ακρίβεια δεν μιλάει καθόλου. Τουλάχιστον όχι όπως ‘εμείς’. Οι παππούδες του γεννήθηκαν στην ίδια περιοχή που γεννήθηκαν κι όσοι την αποκαλούν πατρίδα τους. Κι όμως είναι πάντα πρόσφυγας, ‘ξένος’, σφαγιάζεται και πεθαίνει.

Είναι ο ‘άλλος’ που δεν περπατά στα δυο του πόδια. Έχει τέσσερα και βολεύεται.

Οι παππούδες του έζησαν τη βίαιη κατάληψη του χώρου από τον άνθρωπο. Δεν γεννήθηκε σε φάρμα μαζικής εκτροφής από μια αποστεωμένη μάνα-εργάτρια παραγωγής ‘καθαρόαιμων’ προϊόντων. Χάνει συχνά φίλους του: από ασιτία, από απλές αρρώστιες, σε τροχαία. Βρήκε τρόπο να επιβιώσει σε μια κοινωνία που δεν προβλέπει καν την επιβίωσή του. Δεν ενοχλεί, δεν συναναστρέφεται όσους τον αντιπαθούν, δέχεται τη φροντίδα, ψάχνει την πραγματική επαφή και συνήθως βολτάρει με την παρέα του. Έχει την τύχη να είναι ένας περήφανος μπάσταρδος της πόλης. Και την ατυχία η πόλη αυτή να διοργανώνει το Euro 2012…

Αυτές είναι οι κρυφές πλευρές μιας αθλητικής γιορτής με διοργανωτή τον καπιταλισμό.

Απ’ τη μια, τουλάχιστον 80 χιλιάδες γυναίκες -θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης- εκδίδονται στο Κίεβο της Ουκρανίας για τις ‘ανάγκες’ του EURO 2012, την ίδια στιγμή που εξαπλώνεται καμπάνια φασιστικού τύπου για τις οροθετικές εκδιδόμενες γυναίκες.

Κι απ’ την άλλη 50 χιλιάδες σκυλιά δολοφονούνται ‘για να ξεβρομίσει ο τόπος’, σε μια γενοκτονία ναζιστικής θεωρίας και πράξης.

Οι οπαδοί που στην πλειοψηφία τους είναι άνεργο κι εργαζόμενο κομμάτι της κοινωνίας, παίρνουν θέση: με λόγο και δράσεις πολιτικής απόχρωσης. Απ’ το γήπεδο του Ατρόμητου στο Περιστέρι στο γήπεδο της Inter στο Μιλάνο, σήκωσαν πανό ενάντια στη μαζική σφαγή των σκυλιών. Η οργή τους πηγάζει από κει που πηγάζει κι η οργή κάθε επαναστάτη κομμουνιστή πριν γίνει συνειδητή πάλη. Και δεν είναι μια απλή ευαισθησία. Για καθετί που βασανίζεται και καταπιέζεται, οργιζόμαστε με την κοινή μας κατάσταση.

Ξέρουμε πως οι τεχνικές της κυριαρχίας πάνω σε ανθρώπους και ζώα είναι ιστορικά συνδεδεμένες.

Ξέρουμε πως ο σεξισμός κι ο σπισισμός δεν είναι τίποτα άλλο από όψεις του φασισμού κι ο φασισμός σάρκα απ’ την σάρκα του καπιταλισμού.

Ξέρουμε πως από απλώς αντισεξιστής, απλώς αντισπισιστής, απλώς αντιφασίστας μπορείς πανεύκολα να καταλήξεις υποστηρικτής μιας αστικής δημοκρατίας.

Ξέρουμε πως ιστορικά οι αστοί προτιμούσαν να συντρίβουν, όχι τους φασίστες, αλλά το προλεταριάτο και τους επαναστάτες κομμουνιστές, τους μόνους ουσιώδεις αντίπαλους του φασισμού.

Παλεύουμε για την απελευθέρωσή μας βλέποντας την μέσα από την απελευθέρωση κάθε καταπιεσμένου πλάσματος.

α.δ.

(το κείμενο αποτελεί προδημοσίευση απο τη Νέα Προοπτική της 23/6/12)

Ισπανία: Ρουκέτα στο "δοξα πατρι" της "πανισχυρης" ευρωζωνης

Οι απεργοι ανθρακωρυχοι διαδηλωνουν μαζικα στην πολη...:

και ρίχνουν αυτοσχεδιες ρουκετες στο βουνο...:

Το γεγονος πρεπει να ειδωθει στη σχεση του με την παρεμβαση 100 δις που μολις δοθηκαν για τη διασωση της ισπανικων τραπεζων, που οχι απλα δεν ανακουφισαν αλλα εκτιναξαν παραπανω τα σπρεντς των ισπανικων ομολογων και στη συνεχεια εκτιναξαν και τα ιταλικα.
Το κρατικο χρεος της Ισπανιας ξεπερασε τωρα το 90% του ΑΕΠ.
Και μαντεψτε ποιος εχει τα μεγαλυτερα ανοιγματα στο ισπανικο(και ιταλικο) χρεος(ιδιωτικο και κρατικο)...
Οι γερμανικες κι οι γαλλικες τραπεζες! Διαβάστε σχετικά εδω

Η ''πανισχυρη'' ευρωζωνη, θα φαει μια ρουκετα στο ''δοξα πατρι'' που θα ειναι ολη δικια της...

Το κείμενο που μοιράστηκε στην χθεσινή αντιφασιστική πορεία στο Βόλο.

 

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΗΣ

Ο ιστορικός ρόλος του φασισμού είναι να τσακίσει την εργατική τάξη, να καταστρέψει τις οργανώσεις της, να πνίξει τις πολιτικές ελευθερίες από τη στιγμή που οι καπιταλιστές αποδεικνύονται πια ανίκανοι να διευθύνουν και να κυριαρχούν με τη βοήθεια της δημοκρατικής μηχανής. Αυτό είναι πιο φανερό σήμερα μετά από δυο χρόνια αγώνων ενάντια στα μνημόνια και την πολιτική εξαπάτηση του πολιτικού προσωπικού της «εξοχότατης» αστικής δημοκρατίας, δηλ. της δικτατορίας του κεφαλαίου. Αυτή η δικτατορία αποκαλύπτεται σε περιόδους μεγάλης κρίσης. Τότε αποκαλύπτεται ότι το κράτος δεν συμφιλιώνει τις ταξικές αντιθέσεις αλλά επιβάλλει τη δύναμη του οικονομικά ισχυρού, δηλ. των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών. Το κεφάλαιο είναι πρόθυμο να αντικαταστήσει τη σημερινή δημοκρατία με οποιοδήποτε καταπιεστικό καθεστώς αν διαπιστώσει ότι οι εργάτες και τα κατεστραμμένα μεσαία στρώματα απειλούν την κυριαρχία του. Τα σύννεφα πύκνωσαν από το Δεκέμβρη 2008 και μετά, ιδιαίτερα μετά την ομολογημένη χρεοκοπία της χώρας και την ανεξέλεγκτη καπιταλιστική κρίση.
Το ανθρώπινο υλικό του ο φασισμός το βρίσκει ιδιαίτερα στους κόλπους της μικροαστικής τάξης, η οποία τελικά καταστρέφεται από το μεγάλο κεφαλαίο. Τη δυσαρέσκειά της, την εξέγερση της, την απελπισία της οι φασίστες την αποστρέφουν από το μεγάλο κεφάλαιο και την στρέφουν εναντίον των εργατών. Μπορεί κανείς να πει για το φασισμό ότι είναι μια χειρουργική επέμβαση για εξάρθρωση των εγκεφάλων των μικροαστών προς το συμφέρον των χειρότερων εχθρών τους. Έτσι, το μεγάλο κεφάλαιο καταστρέφει πρώτα τις μεσαίες τάξεις, και ύστερα με τη βοήθεια των πληρωμένων πρακτόρων του, των δημαγωγών φασιστών, στρέφει την απελπισμένη μικροαστική τάξη εναντίον του προλεταριάτου. Μόνο με τέτοιες αχρείες μεθόδους μπορεί ακόμα να διατηρηθεί το αστικό καθεστώς. Ως πότε; Έως ότου ανατραπεί από την προλεταριακή επανάσταση.

«Οι δημοκράτες» της ψήφου.

Ενόψει των εκλογών της 17^ης Ιουνίου, «οι δημοκράτες της ψήφου», μας ζητούν να μην πέσουμε στη παγίδα των φασιστών και του κράτους. Όμως για να παλέψουμε πρέπει να διατηρήσουμε και να δυναμώσουμε τα μέσα της πάλης: τις οργανώσεις, τον τύπο, τις συγκεντρώσεις κλπ. Όλα αυτά ο φασισμός τα απειλεί άμεσα και έμμεσα. Σήμερα είναι πολύ αδύναμος για ν’ αρχίσει άμεσο αγώνα για την εξουσία. Μα καθημερινά δυναμώνει τις συμμορίες του, και ίσως αύριο, ανάλογα με την εξέλιξη της ταξικής πόλωσης που οδηγεί αναπόφευκτα στη σύγκρουση, να είναι αρκετά δυνατός για να προσπαθήσει να τσακίσει τις εργατικές οργανώσεις κομματιαστά, για να γυμνάσει τις συμμορίες του με τις επιθέσεις αυτές, για να σκορπίσει μέσα στις εργατικές γραμμές την απογοήτευση και τη δυσπιστία στις ίδιες τους τις δυνάμεις.
Ο φασισμός βρίσκει ασυνείδητους βοηθούς στο πρόσωπο όλων εκείνων που λένε ότι η “φυσική πάλη” είναι απαράδεχτη και δίχως αποτέλεσμα, και που ζητάνε απ’ την αστική δημοκρατία ή την αστυνομία που τις εξοπλίζει και τις ψηφίζει….. να αφοπλίσει τις φασιστικές συμμορίες.
Τίποτα δεν είναι τόσο επικίνδυνο για το προλεταριάτο, ιδίως στις τωρινές περιστάσεις όσο το ζαχαρωμένο δηλητήριο των ψεύτικων ελπίδων. Τίποτα δεν μεγαλώνει τόσο πολύ τη θρασύτητα των φασιστών όσο η νωχελική “ειρηνοφιλία” των εργατικών οργανώσεων. Τίποτα δεν καταστρέφει τόσο πολύ την εμπιστοσύνη των μεσαίων τάξεων στο προλεταριάτο, όσο η παθητική αναμονή και η έλλειψη της θέλησης για πάλη. Αυτοί που πιστεύουν ότι μόνο με τη ψήφο τους θα αντιμετωπίσουν τους φασίστες, απλά θα διαψευστούν από τη δράση των συμμοριών την επομένη μέρα των εκλογών. Οι φασίστες χρειάζονται τις εκλογές για να νομιμοποιηθούν στα μάτια του κόσμου, αλλά αν νοιώσουν αρκετά δυνατοί,  ακόμα κι αν δεν μπουν στη βουλή, θα επιχειρήσουν να καταργήσουν και τη δημοκρατία και τις εκλογές. Οι φασίστες δεν πρέπει να μπουν ούτε στη βουλή, ούτε και να μείνουν στους δρόμους. Πρέπει να τσακιστούν! Δεν υπάρχουν μεγαλύτερες πολιτικές αυταπάτες από αυτές του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ. Οι μεν πρώτοι θέλουν να περιορίσουν τη δράση των φασιστών με τον κρατικό μηχανισμό (αν φτιάξουν κυβέρνηση), οι δεύτεροι καλούν το λαό να  «διορθώσει τη ψήφο του», αντί και οι δυο να οργανώσουν τώρα, πριν τις εκλογές, τη πιο μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση μέσα στις γειτονιές της Αθήνας, στο άντρο των φασιστών μέσα στον Αγ. Παντελεήμονα παραλύοντας τη δράση των συμμοριών.

Τώρα!

Η πάλη μας ενάντια στους φασίστες δεν προσδιορίζεται μόνο από την τολμηρή τους δράση που εντυπωσιάζει τους μικροαστούς, ότι δήθεν θα σπάσουν τα κεφάλια των πολιτικών. Οι φασίστες της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ συνεργάζονται με τους καπιταλιστές, χρηματοδοτούνται και η συνεργασία τους περνάει μέσα από την ΕΥΠ, την αστυνομία και τους απόστρατους αξιωματικούς.  Η πάλη μας για τις εργατικές πολιτοφυλακές καθορίζεται από την οξύτητα που λαμβάνει η κρίση και το αδιέξοδο που έχει περιπέσει ο καπιταλισμός και οι μορφές της «νόμιμης» διαχείρισης των μαζών, τη χρεοκοπία της χώρας, τη μαζική ανεργία, τη διάλυση του κοινωνικού ιστού μέσα από τη κατάρρευση μισθών, συντάξεων, της υγείας κλπ. Χωρίς μια τολμηρή λύση, διαμέσου της προλεταριακής επανάστασης, τίποτα δεν μπορεί να κινητοποιήσει πραγματικά τις μάζες στο δρόμο της επίλυσης, με τις δικές της μεθόδους, των άλυτων κοινωνικών προβλημάτων μέσα στο καπιταλισμό.  Η εργατική πολιτοφυλακή θα παίξει το ρόλο της μαχητικής εμπροσθοφυλακής του προλεταριάτου για να εκτιμήσει τους όρους της αναμέτρησης, θα μειώσει την έκταση και την ένταση της σύγκρουσης επιβάλλοντας τη δύναμή της αλλά αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι σε κάθε ένα σημερινό χτύπημα της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ δεν πρέπει να απαντάμε με δέκα αντίστοιχα.

Εμπρός τώρα για τα μαχητικά αποσπάσματα της εργατικής τάξης!

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ)